บทที่ 1018 คุณแค่ขอร้องผมก็ได้

หนึ่งเดือนต่อมา

เฮเธอร์ออกจากโรงพยาบาล ในช่วงนั้นจอยส์ดูแลเธอตลอด 24 ชั่วโมง ซินดี้ทนไม่ได้ที่จะเห็นเธอทรมานแบบนั้น และบางครั้งก็เสนอรับช่วงต่อจากเธอสองสามวัน

จอยส์ต้องการให้เฮเธอร์อยู่ในเมือง แต่บ้านที่เธออาศัยอยู่นั้นเป็นของเชนน์ เธอไม่มีที่อยู่อาศัยของตัวเอง และไม่สามารถแม้แต่จะเลี้ยงดูคุณยายของเธอในเมืองได้

ในช่วงนั้นจอยส์เลิกติดต่อกับเชนน์อย่างสิ้นเชิง ราวกับว่าพวกเขาเลิกรากันแล้ว

ไม่นานก็ถึงวันส่งท้ายปีเก่า

หลังจากปิดภาคเรียน จอยส์หางานพาร์ททามได้จากทางออนไลน์มากมาย ข้อมูลเบื้องหลังบทบาทและการออดิชั่นจำนวนมากถูกโพสต์ในกลุ่มแชทของนักศึกษา

มูน ยัลเดน เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของเธอได้ติดต่อผู้ช่วยผู้กำกับ และพบว่าพวกเขาต้องการหาตัวประกอบผู้หญิงสองคน มูนจึงขอให้จอยส์ไปออดิชั่นเป็นเพื่อนเธอ

สถานที่นัดหมายเป็นโรงแรมม่านรูด

ขณะนั่งแท็กซี่ไปที่สถานที่นัดหมาย จอยส์สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ “นี่ไม่ใช่การหลอกใช่ไหม มูน?”

“มีอะไรต้องกังวลงั้นเหรอ?” มูนปลอบใจเธอ “แม้ว่าจะเป็นการหลอก แต่เราก็มีกันตั้งสองคน และเราก็อยู่ในสังคมที่มีกฎหมาย เขาจะทำอะไรเราได้? อย่าบอกนะว่าเราจะสู้แพ้เขา?”

จอยส์ต้องการเงินอย่างเร่งด่วนเพื่อรักษาอาการเจ็บป่วยของคุณยายของเธอ เงินเก็บของเธอใกล้จะหมดลงแล้ว และเธอจะเสี่ยงที่จะลองทำอะไรก็ตามที่สามารถหาเงินมาจ่ายค่าใช้จ่ายได้

คนเรามักจะสูญเสียเหตุผลไปได้ง่าย ๆ เมื่อพวกเขาต้องการเงิน

เมื่อพวกเขามาถึงโรงแรม จอยส์กับมูนขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสาม

“เรามาแล้ว” มูนพูดขณะที่พวกเขายืนอยู่หน้าห้องหมายเลข 3044

ก๊อก ก๊อก

“เรามาหาผู้กำกับแลนซ์”

ประตูเปิดออก

ชายอายุสี่สิบปรากฏตัวที่ประตูทางเข้า “ยินดีที่ได้รู้จัก ผมคือผู้กำกับแลนซ์ คุณเป็นคนมาออดิชั่นบทบาทตัวประกอบใช่ไหม?”

“ใช่ค่ะ ฉันติดต่อคุณทางข้อความก่อนหน้านี้” มูนกล่าว

ผู้กำกับแลนซ์เหลือบมองไปที่ทางเดิน จากนั้นเปิดประตูให้สองสาวเดินเข้ามา

มูนจับมือของจอยส์และเข้าไปในห้อง

เมื่อเข้าไปข้างใน ผู้กำกับแลนซ์ก็เทน้ำสองแก้วให้พวกเขา "ดื่มน้ำก่อนสิ"

มูนหยิบแก้ว และดื่มน้ำไปอึกใหญ่ “ขอบคุณค่ะ ผู้กำกับแลนซ์ ฉันตามทวิตเตอร์ของซีรีส์มา และอ่านมาว่าการถ่ายทำจะเริ่มขึ้นหลังปีใหม่ เราจะได้รู้ผลภายในสุดสัปดาห์นี้เลยไหมค่ะ?” เธอถามอย่างสุภาพ

ผู้กำกับแลนซ์ยิ้ม “แน่นอน ผมจะแจ้งให้คุณทราบภายในสุดสัปดาห์นี้”

เขาเหลือบไปมองแก้วในมือของจอยส์ “ทำไมคุณไม่ดื่มล่ะ? คุณไม่หิวน้ำหรือ?”

“แน่นอน เรามาเริ่มออดิชั่นกันเลยดีไหมคะ ผู้กำกับแลนซ์?”

จอยส์รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอจิบน้ำแต่เก็บไว้ใต้ลิ้นของเธอ และไม่กลืนมันลงไป

ผู้กำกับแลนซ์แสดงสีหน้าอันตรายบนใบหน้าของเขา “บทบาทอาจไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่ก็มีหลายฉาก และผมได้รับใบสมัครเยอะมาก ผมคิดว่าผมจะให้คุณสองคนลองก่อนโดยดูคุณสมบัติของคุณ แต่คุณควรรู้ว่า…ผมเป็นเพียงผู้ช่วย ผู้กำกับ ดังนั้นผมจะพยายามทำคะแนนให้กับคุณสองคน”

มูนได้ยินความหมายในคำพูดของเขา เธอคิดว่าเขาต้องการขอค่านายหน้า “ยังงี้เป็นไง ผู้กำกับแลนซ์ เมื่อเราได้รับค่าจ้างแล้ว เราจะแบ่งเงินให้?”

ผู้กำกับแลนซ์ส่ายหัว และยิ้ม "ผมไม่ได้ต้องการเงิน"

หลังจากนั้น เขาก็เอามือไปแตะต้นขาของมูน

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวและวิปริต

มูนกัดริมฝีปากของเธอ เธอเบือนหน้าหนี และผลักมือของเขาเบา ๆ “เราบริสุทธ์ใจในความตั้งใจในการออดิชั่น ผู้กำกับแลนซ์”

ผู้กำกับแลนซ์ยิ้มอย่างเหยียดหยาม "คุณสองคนต้องการเงินไม่ใช่หรือ? มีวิธีหาเงินที่เร็วกว่า ถ้าคุณให้ผมถ่ายรูปนู้ดของคุณ ผมจะให้เงินคุณคนละห้าแสน"

มูนมองไปที่จอยส์ และเข้าใจสิ่งที่ต่างคนกำลังคิด พวกเขานับถึงสามอย่างระมัดระวัง ลุกขึ้นพร้อมกัน แล้วรีบไปที่ประตู

ผู้กำกับแลนซ์คว้าปลอกคอของมูน และดึงเธอกลับ "เธอคิดว่าจะไปไหน?" เขาเดินไปที่หน้าประตู

จอยส์ถุยน้ำที่อยู่ใต้ลิ้นของเธอใส่หน้าผู้กำกับแลนซ์ “ไอ้ชั่ว!” เธอตะโกน

จากนั้นเธอก็เตะผู้กำกับแลนซ์

ผู้กำกับแลนซ์เช็ดหน้า และตะโกนด่า “อีพวกบ้า! แกกล้าดียังไงมาถ่มน้ำใส่หน้าของฉัน?”

เขาเอื้อมมือไปจับผมของจอยส์ แล้วเหวี่ยงเธอลงบนเตียง จอยส์หยิบที่เขี่ยบุหรี่ และทุบที่หัวของผู้กำกับแลนซ์

เลือดพุ่งออกจากหัวของชายคนนั้นทันที

จอยส์ผลักเขาออกไป จูงมือมูน วิ่งออกจากห้องของโรงแรม แล้วโทรแจ้งตำรวจ

มูนรู้สึกได้ว่าร่างกายของเธอร้อนขึ้น เธอดึงปลอกคอเสื้อของเธอแล้วพูดว่า "จอยส์ ฉันคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับตัวฉัน... ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีนัก"

“มันต้องมีอะไรในน้ำแน่ ๆ ฉันจะส่งเธอไปโรงพยาบาล”

ขณะที่พวกเขาไปที่โรงพยาบาล ตำรวจได้จับกุมผู้กำกับแลนซ์ และโทรหาจอยส์ให้ไปที่สถานีตำรวจเพื่อบันทึกคำให้การ

ณ สถานีตำรวจ

จอยส์ได้ยินผู้กำกับแลนซ์ขอร้องเจ้าหน้าที่สอบสวนของเขา “ผมไม่ได้ทำอะไรพวกเขาเลยจริง ๆ นะครับ คุณตำรวจ! กลับกันดูสิ่งที่พวกเขาทำกับหัวผมสิ ผมจะฟ้องร้องค่าเสียหาย!”

"เอาล่ะ เลิกตะโกนได้แล้ว เรากำลังสืบสวนความจริงเบื้องหลังเหตุการณ์อยู่"

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่จอยส์ “คุณตีหัวเขาทำไม?”

จอยส์ตอบว่า "เขากำลังจะล่วงละเมิดทางเพศฉัน กับเพื่อนร่วมชั้นของฉัน เราพบเขาเพื่อออดิชั่นเพื่อบทบาทในละคร แต่เขากลับเสนอเงินให้เราเพื่อแลกกับภาพนู้ด หลังจากที่เราปฏิเสธ เขาก็พยายามทำร้ายเรา ฉันทุบหัวเขาเพื่อป้องกันตัวเอง”

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่ผู้กำกับแลนซ์อย่างเคร่งขรึม “ที่เธอพูดจริงหรือเปล่า?”

“เป็นไปไม่ได้! อย่าไปฟังเธอ คุณตำรวจ! ผมเป็นพลเมืองที่เคารพกฎหมาย ผมจะไปทำอะไรที่ผิดกฎหมายทำไม?”

เจ้าหน้าที่ตำรวจหันไปหาจอยส์อีกครั้ง “คุณมีหลักฐานสนับสนุนคำพูดของคุณหรือไม่?”

“เขายื่นน้ำให้เพื่อนร่วมชั้นของฉันหนึ่งแก้ว ตอนนี้เธออยู่ในโรงพยาบาล คุณสามารถตามฉันไปที่โรงพยาบาลเพื่อทำการสืบสวนต่อได้ คุณตำรวจ หรือคุณจะตรวจหายาเสพติดในตัวเขาก็ได้”

ผู้กำกับแลนซ์ตื่นตระหนกเมื่อได้ยินอย่างนั้น “เธอพูดอะไร สาวน้อย? ฉันจะมียาผิดกฎหมายในตัวฉันได้ยังไง?”

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่เขา และเตรียมที่จะค้นตัวเขา