บทที่ 1045 ทำให้เธอสงบลงด้วยน้ำแร่

แยนนี่กอดแขนเขาแล้วเตือน "นายท่านเชนน์ ฉันเกือบลืมไป มันเป็นวันนั้นของเดือน"

เชนน์ขมวดคิ้ว

แยนนี่อธิบาย "ฉันเป็นประจำเดือน"

เขามีท่าทางไม่พอใจ เขากดเธอลงบนโซฟาและมองด้วยสายตาน่ากลัว "คุณกำลังล้อผมเล่นเหรอ?"

แยนนี่ทำหน้าตาไร้เดียงสาและตอบเขา "ฉันไม่กล้าหรอก ไม่มีโอกาสได้บอกตอนที่คุณจูบฉันแบบนั้น ตอนที่ฉันกำลังจะบอก คุณก็..."

ก่อนที่เธอจะได้พูดจบ เชนน์ก็จับคางเธอแล้วจูบอย่างลึกซึ้ง

แยนนี่ใจเต้นแรง

เชนน์เดินมาเปิดตู้เย็นในห้องครัว ไม่มีของในตู้เย็นแม้แต่เครื่องดื่ม

เขารู้สึกโกรธ 'ไม่มีน้ำเย็นเลยหรือไง?'

แยนนี่เดินมากอดเขาจากข้างหลังแล้วกระพริบตา "คุณใช้ห้องน้ำได้ตลอด เพื่อทำให้สงบลงได้นะ"

เชนน์ไม่พูดอะไร

ทันใดนั้นเขาก็ผลักเธอติดตู้เย็น มันเป็นตู้เย็นสามประตู แต่เขาออกแรงมากเกินไปจนทำให้ตู้เย็นเอียง แยนนี่ใจเต้นแรง

เขาล็อคแขนเธอแล้วกดเธอติดประตู เขาเอนตัวลงมาแล้วจูบเธออีก

"ผมจะสั่งสอนคุณในอีกสองสามวันนี้!" เขากัดฟันพูด

ก่อนที่เธอจะได้ทำอะไร เชนน์ก็เข้าไปในห้องน้ำแล้วทำให้ตัวเองสงบลง

แยนนี่ยืนตกใจอยู่หน้าตู้เย็น ริมฝีปากยังรู้สึกร้อนอยู่

แยนนี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโทรสั่งน้ำแร่มาหนึ่งกล่อง

เธอส่งข้อความหาซินดี้ [ฉันกลับมาอยู่กับเชนน์อีกแล้ว]

ซินดี้ส่งเครื่องหมายตกใจให้เธอ

แยนนี่ถามเธอ [แปลกใจเหรอ?]

เธอไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

เชนน์ จิน ควบคุมจิตใจเธอ เธอจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นแบบนี้ไม่ได้

ซินดี้ตอบเธอ [เดี๋ยวเธอก็ชินไปเอง ยินดีด้วยนะ แยนนี่ ที่ได้กลับมาคบกับผู้ชายที่โสด ดูดี และรวย]

ก็ดีนะ ชายโสดและรวยอย่างเขา หาได้ยากในวงการนี้

หลังจากได้ฟังเธอแล้ว เธอก็เริ่มคิดว่าการที่ได้กลับมาอยู่กับเขานั้น มีผลประโยชน์มากกว่าข้อเสีย

เชนน์ออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว น้ำแร่ก็มาถึงพอดี

แยนนี่แบกกล่องน้ำแร่มาที่ตู้เย็น เชนน์รับกล่องมาจากเธอตอนที่มาถึงครึ่งทาง

"อะไรน่ะ หนักชะมัด?" เขาขมวดคิ้วแล้วมองกล่องน้ำแร่

แยนนี่ถามเขา "ก็คุณอยากดื่มน้ำไม่ใช่เหรอ?"

เชนน์วางกล่องขวดน้ำไว้ข้างตู้เย็น แยนนี่เปิดกล่องแล้วเอาขวดน้ำแช่ไว้ในตู้เย็น

เธอส่งขวดน้ำให้เขา "ดื่มสิ จะได้ใจเย็นลง"

เชนน์มองขวดน้ำอย่างดูถูก มันเป็นน้ำยี่ห้อทั่วไป เขาไม่แตะต้องยี่ห้อตามตลาดทั่วไปหรอก

มันดื่มได้ด้วยเหรอ?

"หาอย่างอื่นที่ดีกว่านี้ ให้แฟนที่รวยของคุณไม่ได้หรือไง? จะวางยาพิษผมเหรอ?"

แยนนี่เงียบ

เขาต้องพูดขนาดนั้นเลยเหรอ?

แยนนี่หยิบขวดมาจากเขาแล้วพูดอย่างดูถูก "ช่างมันเถอะ"

น้ำราคาขวดละแปดดอลลาร์ ยังไม่พออีกเหรอ?

เขาอยากดื่มน้ำที่ทำมาจากทองคำหรือไง?

เชนน์เม้มปากและหยิบน้ำกลับมาด้วยท่าทางเย็นชา เขาเปิดฝาขวดแล้วดื่มไปอึกใหญ่

ต่อมาแยนนี่ก็รู้สึกว่า มีบางอย่างที่เย็นอยู่หลังคอของเธอ เชนน์จับคอเธอ เขาก้มลงแล้วส่งน้ำครึ่งหนึ่งในปากเขาเข้าไปในปากเธอ

แยนนี่เกือบสำลัก

เชนน์มองเธอด้วยสายตาลึกซึ้งภายใต้แสงไฟสลัว เขาพูดเยาะเธอ "ผมไม่ยอมถูกวางยาพิษคนเดียวหรอก"

แยนนี่พูดไม่ออก