บทที่ 1065 ซ่อนแฟนสาวของเขา

โรงแรมที่นักแสดงพักในออซซิตี้เป็นโรงแรมระดับสามดาว ห้องน้ำไม่ค่อยดีแถมยังไม่ค่อยสะอาด ห้องก็ค่อนข้างเล็กด้วย

เชนน์เกลียดมัน

แยนนี่อาบน้ำเสร็จแล้วและสวมชุดกระโปรงสั้นคล้ายผ้าไหมสบายๆ เมื่อออกมาจากห้องน้ำ ผมยาวของเธอยังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ กลิ่นหอมของสบู่มะนาวแสนสดชื่นลอยคลุ้งไปทั่วห้อง

เชนน์นอนไขว่ห้างอยู่บนเตียง เขาชำเลืองมองเธออย่างไม่ใส่ใจและพูดว่า “สาวผิวดำ”

แยนนี่ปากกระตุก เธอค่อนข้างมีผิวสีแทนในตอนนี้ แต่ไม่ถึงขั้นดำสักหน่อย!

“ก็นะ ผู้หญิงผิวดำคนนี้ยังเป็นแฟนคุณอยู่”

เชนน์ยิ้มเล็กน้อย ประโยคนั้นฟังเข้าหูเขาดี ชายหนุ่มดันตัวเองขึ้นด้วยแขนข้างเดียวและลุกขึ้นนั่งเล็กน้อย เขาดึงแยนนี่ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเข้ามาในอ้อมแขน วางคางบนไหล่เล็กๆ นั่น เขาหันมามองเธอแล้วเหยียดแขนออกไปเพื่อบีบใบหน้าของเธอเบาๆ “พอเธอถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้เสร็จ ฉันอาจจะจำแฟนสาวของฉันไม่ได้อีกต่อไป”

แยนนี่ปากกระตุก “ฉันดำขนาดนั้นเลยเหรอ?”

"แต่ไม่เป็นไรหรอก"

แยนนี่หมดคำพูด

คืนนี้เชนน์นอนพักที่นี่ ดังนั้นแยนนี่จึงไม่สามารถท่องบทได้ หาได้ยากที่เธอจะว่างตอนกลางคืน เธอจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาดูความคิดเห็นในทวิตเตอร์

เธอเพิ่งโด่งดังอย่างมากบนทวิตเตอร์ ความคิดเห็นของเธอเคยมีเพียงหนึ่งถึงสองร้อย แต่ตอนนี้ใกล้จะ 10,000 แล้ว หากเธอทวีตภาพเซลฟี่หรือภาพโปรโมท จะมีคนแสดงความคิดเห็นมากกว่า 50,000 เลยทีเดียว

เชนน์เอาไดร์เป่าผมมาเมื่อเห็นผมของเธอยังเปียก เขาขมวดคิ้ว "เธอมัวแต่ดูอะไรอยู่? ฉันมาหาเธอถึงที่ตัวเป็นๆ ทำไมถึงเอาแต่เล่นโทรศัพท์ล่ะ”

เขาจงใจเป่าผมของเธอไปทุกทิศทางทำให้ผมของเธอยุ่งเหยิง

แยนนี่นั่งอ่านความคิดเห็นและหัวเราะ “ฉันกำลังคิดว่าถ้าวันหนึ่งฉันอ้วนและน่าเกลียด พวกเขาจะยังชอบฉันไหม”

เชนน์โวยวายและพูดว่า “ชาวเน็ตไม่มีตรรกะนักหรอก ถ้าเธอกลายเป็นคนอัปลักษณ์จริง ๆ พวกเขาอาจจะหันกลับมาบูลลี่เธอแทน”

เขาพูดตรงประเด็นเสียจนเห็นภาพ

เชนน์มีพลังในการทำให้ผู้คนสร่างเมาอยู่เสมอ มันเหมือนกับถังน้ำเย็นที่สาดกระเซ็นมาทำลายจินตนาการของเธอ

แยนนี่โยนโทรศัพท์ของเธอทิ้งและกอดเอวของเชนน์ เธอยื่นนิ้วออกไปแตะจมูกของเขาขณะที่ถามว่า “นี่คุณชาย คุณมีลิ้นที่แหลมคมตั้งแต่เด็กหรือเปล่า?”

เชนน์เลิกคิ้วหรี่ตาลงและมองเธอ “ทำไม? เธออยากรู้จักแฟนเธอมากขึ้นไหม”

แยนนี่นอนกอดอกและหลับตา เธอพูดว่า “อืม… ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณโต้ตอบคน ๆ หนึ่งทุกประโยคจนกว่าพวกเขาจะพูดไม่ออกได้อย่างไร”

“อยากเรียนไหม” เชนน์บีบเอวของเธอ

"จะสอนฉันเหรอ?"

เชนน์ตรึงเธอไว้บนเตียง เขาลูบผมของเธอด้วยมือใหญ่ ชายหนุ่มจ้องมองลงไปที่ตาของหญิงสาวอย่างลึกซึ้งและพูดว่า “ฉันคิดค่าครูนะ”

“คุณชอบผู้หญิงผิวดำแล้วเหรอ” แยนนี่พยายามทำให้เขาพูดไม่ออก

เชนน์ยกแขนขึ้น ถอดเนคไทออกแล้วโยนไปด้านข้าง ร่างสูงโปร่งโอบล้อมแยนนี่ไว้ “อืม สาวผิวดำรู้ว่าต้องขยับอย่างไร”

แยนนี่ถึงพูดไม่ออก เธอยังคงพ่ายแพ้เขาในที่สุด

…

ออซซิตี้เงียบสงบในตอนกลางคืน มีเพียงเสียงจิ้งหรีดร้องดังในคืนฤดูร้อน

แยนนี่หมดแรง เธอนอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของเชนน์

เชนน์ไม่รู้สึกเหนื่อย เขากอดแยนนี่ไว้ด้วยแขนข้างหนึ่งและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยแขนอีกข้างก่อนจะเข้าไปดูบัญชีทวิตเตอร์ของแยนนี่

เมื่อแยกจากแยนนี่ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เชนน์มักคอยดูทวิตเตอร์ของเธออยู่เสมอ

เชนน์เลื่อนดูภาพเซลฟี่ที่มีความคิดเห็นประมาณ 60,000 รายการอยู่ด้านล่างทวีตนั้น

[เอาเถอะ ผู้หญิงคนนี้มาเพื่อเอาวิญญาณฉันไป]

[สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของฉัน! ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ใช่เสตรทอีกต่อไปแล้ว!]

[อ๊าาาา แยนนี่น่ารักจัง!]

[ฉันประกาศฝ่ายเดียวว่าฉันแต่งงานกับแยนนี่ ที่รัก! มีใครค้านไหม?]

[หน้าสวยอะไรเบอร์นั้น! สัญญากับฉัน! อย่าไปทำศัลยกรรมนะ! ฉันจะรักคุณไปอีกล้านปี ที่รัก!]

..

ยิ่งเชนน์ขุดอ่านความคิดเห็นไปลึกเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นมากขึ้นเท่านั้น

พวกชาวเน็ตนี่ไหวไหม? พวกเขาจะคลั่งไคล้ผู้หญิงที่พวกเขาไม่รู้จักได้อย่างไรกัน

ใบหน้าของเชนน์ตึงเครียด เขารู้สึกราวกับว่าของของเขาถูกคนอื่นแย่งชิงไป และยังมีความเห็นแบบนี้อีกเป็นพันๆ รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

เชนน์ดูความคิดเห็นที่บอกว่าเขาแต่งงานกับแยนนี่เขาใช้บัญชีปลอมชื่อว่า 'abcdefg222' จึงอดไม่ได้ที่จะตอบกลับใต้ความคิดเห็นนั้น

[เธอไม่ต้องการแต่งงานกับคุณ]

แยนนี่ที่รัก? คนพวกนี้เรียกใครๆ ว่าที่รักก็ได้ ขอแค่หน้าตาดีก็พอล่ะสิ!

เชนน์ต้องการซ่อนแฟนสาวของเขาจากทุกคน

เขายืดแขนออกไปโดยไม่รู้ตัวและคลุมหน้าของแยนนี่ด้วยผ้าห่ม

แยนนี่รู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อยขณะนอนหลับ เธอจึงโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม

เชนน์ยังคงไล่ตอบกลับความคิดเห็นพวกนั้นต่อ

[มีอะไรให้ดูนัก? เธอเป็นแค่คนธรรมดา ดาราหญิงก็หน้าตาเหมือนกันหมด]