บทที่ 1082 ทรมานเธอ

เมื่อฮิลตันเห็นเชนน์ที่ดูไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรที่จูบแยนนี่อย่างดูดดื่ม เขาก็อดไม่ได้ที่จะกระแอมไอใส่กำปั้นอย่างกระอักกระอ่วน

จากนั้นแยนนี่ก็หลุดจากภวังค์ก่อนจะรีบผลักเชนน์ออกไป

หญิงสาวบังเอิญสบเข้ากับแววตาขี้เล่นของฮิลตันและแม้ว่าปกติแล้วเธอจะเป็นคนนิ่งเงียบแต่ตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะเขินอายเล็กน้อย

ไม่ได้มีแค่ฮิลตันที่อยู่ตรงนี้แต่ยังมีราโมนาอีกด้วย

แต่ก็เป็นที่รู้กันว่าเชนน์เป็นคนไร้ยางอาย เขากอดแยนนี่ด้วยแขนข้างหนึ่งในขณะที่เขาเตะปืนไรเฟิลจู่โจมขึ้นมาจากพื้นหญ้าด้วยขาแล้วรับมันอย่างแม่นยำด้วยแขนอีกข้างของเขา เป็นการเคลื่อนไหวที่น่าประทับใจเลยทีเดียว

บริษัทบันเทิงอื่นๆ มากมายเป็นบริษัทลูกของจินน์กรุ๊ปและดูเหมือนว่าเอเจนซี่ที่ราโมนาเคยทำงานให้ในอดีตก็อยู่ภายใต้จินน์กรุ๊ปด้วยเช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ราโมนาจะจำเชนน์ได้ แม้ว่าเชนน์จะไม่ใช่คนที่ทำงานโดยตรงในวงการบันเทิง แต่เขาก็ยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้โดยทางอ้อม

หัวข้อเกี่ยวกับประธานจินน์ มักจะติดเทรนด์บนทวิตเตอร์

เนื่องจากราโมนายังตกอยู่ในอาการมึนงงหลังจากได้รับการช่วยเหลือจากเงื้อมมือแห่งความตาย เธอจึงไม่สามารถบอกได้ว่าเธอกำลังหลอนอยู่หรือเปล่าที่สังเกตเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของเชนน์

เธอถึงกับตบหน้าตัวเองขณะที่ถามแยนนี่ด้วยน้ำเสียงสับสน"เราตายแล้วเหรอแยนนี่?"

ไม่อย่างนั้นเธอจะบังเอิญเจอเชนน์ในแอฟริกาได้อย่างไรแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่มาช่วยพวกเขาในสถานการณ์แบบนี้อีกด้วย?

ทุกอย่างรู้สึกเหมือนภาพลวงตาหรือเป็นความฝัน

แยนนี่ยังรู้สึกสับสนว่าเชนน์ไปฝึกยิงปืนได้แม่นขนาดนี้ได้อย่างไร เธอสงสัยว่าเชนน์อาจจะมีอีกตัวตนที่เป็นความลับ

เนื่องจากเชนน์และฮิลตันเป็นทูตสันติภาพระหว่างประเทศ พวกเขาจึงต้องปกปิดตัวตนไว้เป็นความลับและไม่ต้องการดึงความสนใจใดๆ มาที่พวกเขา

ฮิลตันกล่าวว่า "เฮ้ เราต้องไปแล้วเชนน์ มันจะซับซ้อนมากขึ้นเมื่อตำรวจมาถึงที่นี่"

เชนน์มองดูผู้ก่อการร้ายที่ตายบนพื้นก่อนจะพูดกับราโมนา "ถ้าพวกเธอถูกตำรวจจับตัวไปแถลงข่าว รู้ไหมว่าจะพูดอะไรกับพวกเขา?"

ราโมนายังคงมึนงงขณะที่เธอมองไปที่เชนน์

เชนน์จงใจยกปืนขึ้นเล็กน้อย

ราโมนาตกใจกลัวทันทีก่อนจะพูดอย่างลนลานว่า "คุณช่วยพวกเรา ประธานจินน์ และเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนความขอบคุณของฉัน ฉันจะไม่เผยแพร่เรื่องคุณเด็ดขาด! ฉันจะบอกพวกเขาว่าฉันไม่รู้อะไรเลย และฮีโร่มาร์เวลบางคนอาจได้รับมอบหมายมาให้จัดการผู้ก่อการร้ายพวกนี้ซะ!"

เชนน์ยิ้มเยาะอย่างพอใจ

ฮิลตันถือปืนก่อนจะสวมหน้ากากแล้วหมุนตัวเดินไปที่รถจี๊ปที่อยู่ใกล้ ๆ

ขณะที่แยนนี่กำลังจะกลับเข้าไปเพื่อปลดปล่อยตัวประกัน แขนของเธอก็ถูกเชนน์คว้าไว้แล้วดึงหันกลับมาทันที

"จะทำอะไร?" เชนน์จ้องแยนนี่อย่างคาดคั้น

“คุณควรรีบออกไปกับท่านประธานฟัดด์ ตำรวจน่าจะมาที่นี่เร็วๆ นี้”

ท่าทางขมขื่นของแยนนี่ทำให้เชนน์ไม่พอใจ

ผู้หญิงธรรมดาๆ คนไหนก็คงพุ่งเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของแฟนหนุ่มแล้วถ้าเขามาช่วยพวกเธอในสถานการณ์ที่อันตรายถึงชีวิตราวกับพระเจ้าแบบนี้ เธอไม่ควรอ้อนวอนขอคืนดีกับเขาและเห็นคุณค่าชีวิตของตัวเองพร้อมซาบซึ้งความสำคัญของผู้คนรอบตัวเธอมากขึ้นงั้นหรอกหรือ?

ดูเหมือนว่าเธอไม่มีที่ว่างในใจให้เขาเลยจริงๆ

เชนน์กัดฟันกรอดก่อนจะอุทานอย่างเหลืออด "ฉันเพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้ แล้วเธอมาปฏิบัติกับฉันแบบนี้เหรอ?"

แยนนี่เลิกคิ้วและรู้สึกงงงวย เธอสงสัยว่าเธอปฏิบัติต่อเขาแบบไหนกันถึงได้พูดออกมาแบบนั้น ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้สึกซาบซึ้งที่เขามาช่วยชีวิต

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันนะเชนน์คุณต้องรีบ…”

ไม่ทันที่แยนนี่จะได้พูดจบเชนน์ก็อุ้มเธอไว้บนไหล่ด้วยแขนข้างเดียวก่อนจะว่าต่อ "อย่าพูดกับฉันเหมือนเป็นแม่ ฉันเป็นผู้ชายของเธอไม่ใช่ลูก!"

แยนนี่ถูกจับอุ้มห้อยหัวจนหน้าประจันกับพื้นขณะที่เธอถูกแบกไว้บนไหล่ของเชนน์ และเป็นเพราะไม่มีอะไรตกถึงท้องมาเกือบหนึ่งวันเต็มๆ ทำให้ท้องของเธอว่างเปล่าและรู้สึกแย่มากเมื่อไหล่แข็งๆ ของชายหนุ่มกดทับหน้าท้องของเธอ

“วางฉันลง เชนน์!”

"ไม่"

เขาเป็นผู้ช่วยชีวิตเธอแล้วและพฤติกรรมเมินเฉยของผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาอยากลงโทษเธอมาก!

จากนั้นเชนน์ก็อุ้มแยนนี่ไปที่รถจี๊ปและผลักร่างเล็กๆ เข้าไปทันที

ตามมาด้วยเสียงปิดประตูดังปัง!!