บทที่ 1140 หนี้ร่วมหนทางการอภัย 2

โทรศัพท์ของเชนน์ดังขึ้น หมายเลขที่ปรากฎบนหน้าจอคือเบอร์ของลีน่า

เชนน์มองแยนนี่ก่อนถือโทรศัพท์ออกไป เขาออกมายืนตรงทางเดินนอกห้องนอนของเรือนหลังเล็ก ก่อนจะกดรับสาย

เชนน์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เวลาที่ต้องเจอกับลีน่าที่เอาแต่ร้องไห้อยู่ปลายสาย เขาเริ่มจะหมดความอดทนอย่างเห็นได้ชัด “ฉันจะให้แยนนี่ไปบริจาคเลือดให้คารา”

ตุ้บ

เสียงหนังสือคู่มืองานแต่งเล่มหนาล่วงลงกับพื้น ตามมาด้วยเสียงสะอึกสะอื้นน่าเวทนา

เชนน์ชักหน้าขมวดคิ้วแล้วหันกลับไปทั้งที่ยังถือปลายสาย แยนนี่ยืนอยู่หลังประตูกระจก บ่อน้ำตาเอ่อล้นอย่างควบคุมไม่ได้ สายตาที่เธอมองเขามาเต็มไปด้วยความระแวง เคลือบแคลง สับสน ตกใจ และเกลียดชัง

เชนน์ไม่แสดงอาการตกใจอะไร

เขามองไปยังหนังสือคู่แต่งงานที่แยนนี่ทำหล่นไว้อย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร หางตาจับจ้องที่เธอ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงปกติว่า “คาราประสบอุบัติเหตุ หล่อนกรุ๊ปเลือดอาร์เอชลบและต้องการเลือดของเธอด่วนเพื่อช่วยชีวิตหล่อน พอบริจาคเลือดให้กับหล่อน เราจะแต่งงานกัน ในอนาคตจะไม่มีเรื่องของคารากับตระกูลจาคอปมายุ่งอีก ส่วนเรื่องของเธอกับซามูเอลก็จะถูกลืมเลือน เราจะเสมอกัน”

แยนนี่จ้องมองเขาด้วยตาแดงก่ำ เธออ้าปากแต่คำพูดกลับติดอยู่ในคอ ไม่คำใดเอ่ยออกมา

เงื่อนไขแลกกับการให้อภัยเธอของเขาคือการช่วยคารางั้นเหรอ?

คาราคือลูกสาวของลีน่า และลีน่าก็คือคนที่มีส่วนทำให้แม่ต้องเธอต้องตาย

ไม่ว่าเธอจะอยากอยู่กับเชนน์มากแค่ไหน มันก็ไม่มากพอที่จะทำให้เธอยอมช่วยชีวิตลูกสาวของลีน่าได้หรอก ต่อให้จะเป็นแค่การบริจาคเลือดก็ตาม

เธอยังยินดียอมบริจากเลือดของเธอเพื่อช่วยคนไม่รู้จักมากกว่าบริจาคมันเพื่อช่วยคาราเสียอีก

จะเป็นใครก็ได้นอกจากหล่อน เธอยินดีจะช่วย

แต่ว่า ความสุขุมและตรงไปตรงมาของเชนน์บอกเธอว่าเขาได้ตัดสินใจไปแล้ว และมันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

แยนนี่ตัวสั่นเทิม เธอกำหมัดแน่น แล้วหันหลังวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว

ตึง ตึง ตึง

เธอรีบลงบันไดอย่างลุกลี้ลุกลน

เชนน์ยืนอยู่ที่เดิม ไม่รีบร้อนตามจับเธอ เขาเดินไปเข้าไปแล้วก้มลงหยิบหนังสือคู่มือแต่งงานขึ้นมา

เขาเห็นว่ามีหน้าคู่มือสำหรับงานแต่งงานบนชายหาดด้วย

เขาจำได้ว่าตอนที่อยู่เกรบ ไอแลนด์ในแมสซาชูเซตส์ แยนนี่เคยบอกว่าเธออยากจะจัดแต่งงานบนชายหาดในอนาคต

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ที่พวกเขามีความสุขและไร้เรื่องกังวลที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยมี

มันเป็นสถานที่ที่เธอมอบทั้งหัวใจให้กับเขา

เชนน์จ้องหน้าคู่มือการจัดงานแต่งบนชายหาด สายตาเย็นเฉียบจ้องมองก่อนตัดสินใจ

เขาสัญญาว่าจะจัดงานแต่งงานกับแยนนี่บนชายหาดสีทองที่เกรบ ไอแลนด์ เขาไม่รอช้า

เชนน์โยนหนังสือไว้ข้าง ๆ เรือนนอกคฤหาสน์ เขาเดินออกมาจากเรือนพร้อมกับโทรหาเฮนรี่

แยนนี่อยู่ในโรงรถของเชนน์ เธอสตาร์ทรถพอร์ชสีขาวและขับมันออกไปอย่างเร่งรีบเพื่อหนี

สายฝนเทลงมาอย่างหนักในต้นฤดูใบไม้ผลิ เม็ตฝนตกกระหน่ำลงกระจกรถราวกับคมมีดสาดทะลุหัวใจของแยนนี่

บนสะพานที่ฝนเทลงมา แยนนี่เยียบคันเร่งมิดอย่างบ้าคลั่ง

ข้างหลังรถพอร์ชสีขาวของเธอนั้น มีขบวนรถสปอร์ตหลากสีขับตามเธอมา

นิ้วของแยนนี่วางบนพวงมาลัยด้วยความสั่นเทา

ถ้ารถข้างหลังตามเธอมาทัน ความหวังและความรักที่เธอยังเหลืออยู่ทั้งหมดคงได้หายไปในคราเดียวกัน