บทที่ 1155 ภารกิจขโมยซุปตาร์ 2

ซูซานพุ่งเข้าไปยังห้องทำงานของซีอีโอจินน์กรุ๊ปอย่างเร่งรีบ

เฮนรี่รั้งเธอไม่อยู่ “คุณจอร์จ มาคุยกันดี ๆ เถอะครับ คุณชายเชนน์กำลังอยู่ระหว่างการประชุมและยังไม่สะดวกที่จะพบ…”

ถึงกระนั้นซูซานก็ดึงดันจะเจอเชนน์ตอนนี้ให้ได้และผลักเฮนรี่ออกไป “อย่ามาขวางทางฉัน!”

พอซูซานเข้าไปถึงห้องทำงาน เชนน์กำลังอยู่ระหว่างประชุมทางไกล

“คุณชายเชนน์ มีเรื่องที่ฉันต้องถามคุณ!”

เชนน์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาพูดกับผู้บริหารคนอื่น ๆ ที่อยู่ปลายสายเพื่อขอยุติการประชุมแล้วปิดเครื่องแล็บท็อป สีหน้าของเขาแปลเปลี่ยนเป็นเย็นชา

เฮนรี่พูดขึ้น “ขออภัยครับ คุณชายเชนน์ เป็นความผิดของผมเองที่ปล่อยให้คุณจอร์จเข้ามาได้”

เชนน์ตอบ “นายไปได้แล้ว”

เฮนรี่พยักหน้าก่อนจะออกไป เหลือแค่เพียงแค่ซูซานและเชนน์ในห้อง

“ว่ามา มีอะไร?”

ตอนนี้ ความรู้สึกของซูซายพุ่งพล่านไปหมด เธอเดือดดาลกับคำพูดของแยนนี่ ขนาดคุณชายเชนน์นั่งอยู่ต่อหน้าเธอ เธอยังกล้าถามเขาออกไป “คุณชายเชนน์ จินกรุ๊ปทุ่มทุนสนับสนุนฉันมากว่าสองปี เป็นเพราะอะไรเหรอคะ? เป็นเพราะฉันทำงานดี หรือเป็นตามข่าวลือที่ว่าฉันคล้ายคลึงกับแยนนี่ ภรรยาเก่าของคุณ เพราะงี้เองเหรอคุณถึงได้ทำดีกับฉัน? นี่คุณกำลังพยายามจะชดเชยโดยสวมรอยภรรยาของคุณให้ฉันงั้นเหรอ?”

เชนน์นิ่งชะงักไปสักพัก ตอนแรกเขาคิดว่าซูซานไม่พอใจกับเงินที่เขาให้เธอไปจึงมาขัดการประชุมของเขา ไม่คิดว่าซูซานจะถามเรื่องพวกนี้แทน

“มันสำคัญนักเหรอ? เงินที่ให้ไปทำให้เธอลำบากใจรึไง?”

ซูซานกำหมัดแน่น แล้วพูด “จากมุมของคุณชายเชนน์ ฉันอาจไม่ได้ต่างอะไรกับศิลปินหญิงคนอื่น ๆ ก็แค่คน ๆ หนึ่งที่มาเลียแข้งเลียขาเพื่อให้ได้เงินทุนและไต่เต้าขึ้นไป แต่ฉัน ซูซาน จอร์จจะไม่รับการชดเชยใด ๆ ที่ไม่ใช่ของฉัน หรือเป็นตัวแทนของใคร ถ้าคุณชายเชนน์ต้องการชดเชยให้ภรรยาเก่า คุณก็ควรไปชดเชยกับเธอนู่น จะเอามาชดเชยให้ฉันแล้วทำเป็นว่าความรักของพวกคุณยังดีอยู่ทำไมกัน?”

หากเป็นเชนน์เมื่อก่อนถ้ามีใครกล้ามาพูดล่วงเกินเรื่องส่วนตัวแบบนี้กับเขา พวกมันต้องตายเป็นร้อยเป็นพันครั้ง

แต่เชนน์กลับตอบกลับด้วยท่าทีสุขุม “ฉันจะพูดกับเธอแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แยนนี่ไม่ใช่ภรรยาเก่าของฉัน แต่เธอเป็นภรรยาของฉัน”

ซูซานผงะแล้วหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “สรุปแล้ว ฉันก็คือตัวแทนของแยนนี่จริง ๆ สินะ! ฉันนี่ใสซื่อจริง ๆ ที่เชื่อว่าคุณชายเชนน์จะมองฉันเป็นคนพิเศษที่โด่ดเด่นท่ามกลางศิลปินพวกนั้น ฉันเคยอยู่ข้างคุณแล้วคิดโง่ ๆ ว่าคุณคงจะชอบฉันขึ้นมาจริง ๆ และหวังว่าฉันจะได้รู้จักคุณมากยิ่งขึ้น ช่างเถอะ จากที่ดู ๆ แล้ว ข่าวลือพวกนั้นดูจะเป็นจริงเสียด้วย ฉันเป็นแค่เครื่องมือที่ช่วยให้คุณชายเชนน์ได้ลบล้างความรู้สึกผิด!”

ซูซานโยนสัญญาของเธอกับจินน์กรุ๊ปกระแทกกับขอบโต๊ะ แผ่นกระดาษสีขาวปลิวกระจายโดนหน้าของเชนน์

เชนน์กะพริบตาไม่ขยับหลบไปไหน

ซูซานประกาศเสียงกร้าว “ฉันต้องการยุติสัญญา!”

สัญญาฉบับนั้นตกลงข้างเท้าของเชนน์ เขาเหลือบมองมันก่อนจะพูดขึ้นอย่างสบาย ๆ “ไปที่แผนกกฎหมายการยกเลิกสัญญา ฉันจะให้เฮนรี่คุยกับฝ่ายกฎหมายให้”

ซูซานพูดไม่ออก

อะไรกันเนี่ย?

ซูซานไม่คิดว่าเชนน์จะปล่อยให้เธอยกเลิกสัญญาได้ง่าย ๆ

แต่ในเมื่อทำมาถึงขั้นนี้ เธอจะไม่ถอยหลังกลับเช่นกัน

ซูซานกัดริมฝีปาก หยิบสัญญาขึ้นมาแล้วหันหลังเพื่อไปยังแผนกกฎหมายการยกเลิกสัญญา

ซูซานนึกบางอย่างขึ้นมาได้…

ครั้งหนึ่งที่เธอไปงานเลี้ยงกับคุณนายเชนน์

ในงานเลี้ยงนั่น มีแม่สาวเซเลปที่ยังไม่ผลงานอะไรกำลังเม้าท์มอยกับแขกของเธอตรงมุมหนึ่งของงาน เธอดันเผลอพูดข่าวลือเรื่องของแยนนี่ขึ้นมา

ผู้หญิงคนนั้นพูดว่าแยนนี่คงตายไปแล้ว เลยไม่มีข่าวคราวอะไรจากเธอเลย

และคุณชายเชนน์บังเอิญไปได้ยินเข้า

เธอสังเกตว่าสีหน้าของเชนน์ดูเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที จากนั้นเขาก็สั่งให้คนของเขาโยนผู้หญิงคนนั้นออกจากงานทันทีเพราะพูดเรื่องไม่เป็นเรื่อง

นับแต่นั้น ก็ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับเซเลปสาวคนนั้นอีกเลย

ซูซานไม่ได้เป็นคนโง่ เห็นชัดเลยว่าเซเลปสาวคนนั้นน่าจะถูกเชนน์แบล็คลิสต์

เธอน่าจะรู้ตั้งแต่ตอนนั้นว่ามีคนที่อยู่บนบัลลังหัวใจของคุณชายเชนน์อยู่แล้ว แยนนี่คือชื่อต้องห้ามสำหรับเขาที่ใครหน้าไหนก็ห้ามล่วงเกิน ไม่อย่างนั้นมันจะต้องชดใช้อย่างสาสม

ซูซานออกจากแผนกฎหมายหลังยุติสัญญาแล้วถอนหายอย่างโล่งอก

คุณชายเชนน์หมกหหมุ่นอยู่กับเรื่องของแยนนี่ขนาดนั้น การที่เธอระเบิดอารมณ์แล้วยุติสัญญาอาจเป็นการดีกว่าสำหรับเธอ

เธอไม่รู้เลยว่านั่นเป็นทางเลือกที่จะนำพรหรือหายนะมาให้ คงต้องวัดกันไปสักตั้ง