บทที่ 1163 แรงปรารถนาที่ซ่อนอยู่ 2

แยนนี่กลั้นความเจ็บปวดบริเวณท้องไว้ เมื่อถึงหน้าประตูลิฟท์ เธอถูกเชนน์ยกขึ้นอุ้มในอ้อมแขน

ตัวเธอเบามาก

พ่วงด้วยส่วนสูงของเธอแล้ว ยิ่งดูผอมเข้าไปใหญ่

แต่ตอนนี้ นํ้าหนักตัวเธอเบากว่าแต่ก่อนเหลือเกิน เบาเสียจนเขาอดรู้สึกผิดกับเธอไม่ได้

มันเป็นเพราะเขา เรื่องนั้นเขารู้ดีที่สุด

แยนนี่ขมวดคิ้วแล้วจ้องเขม็ง “ปล่อยฉันลงนะ”

“คนเลือดออกนี่ยังมีแรงตะโกนอยู่อีกเหรอ?”

“ไม่แค่นั้นนะ ฉันยังมีแรงตบคุณเหลือเฟือด้วย ปล่อยฉันลง”

“ไม่” เชนน์ดื้อไม่ฟัง

ไม่รู้ว่าเพราะความเกลียดชังต่อเขาที่เธอเก็บงำมานานหรือเป็นเพราะเขาบังคับเธออยู่ตอนนี้ แยนนี่ฟาดฝ่ามือลงบนหน้าของเขา

เพียะ

เสียงดังกังวานจากแรงตบกระทบบนเนื้อหนัง

เชนน์ไม่ได้มีท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร เขาเมินเฉยราวกับแรงตบเมื่อครูไม่ได้สัมผัสโดนเขาเลยแม้แต่น้อย เขาเข้าไปในลิฟท์ทั้งที่ยังอุ้มเธอในอ้อมแขน

กีกิที่กำลังตามพวกเขามาเพื่อจะเอาของบางอย่างมาให้ กลายเป็นพยานผู้เห็นเหตุการณ์นั้นเข้าอย่างจัง เธอตกใจจ้องและอ้าปาก

‘บอสกับผู้อำนวยการจินน์…เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาเนี่ย?’

บอสของเธอจะกล้าเกินไปแล้วที่ตบหน้าของผู้อำนวยการจินน์ในที่สาธาณะแบบนี้ แต่ผู้อำนวยการจินน์ไม่แม้แต่จะแสดงสีหน้าหงุดหงิดใส่เธอเลยสักนิด

นี่เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ!

เฮนรี่เดินเข้ามา เขามองประตูลิฟท์ที่กำลังปิดลงแล้วพูดกับกีกิ “นี่คุณตกใจเหรอ? คุณเชื่อไหมถ้าผมจะบอกว่าต่อให้บอสของคุณเอามีดแทงหัวใจคุณชายเชนน์ เขาก็ไม่ตอบโต้อะไรเธอ? แต่คุณกลับตกใจเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ? ”

กีกิหมดคำจะพูด

เธอหุบปากเงียบไป น่าตกใจจริง เธอเพิ่งจะได้รู้ความลับของบอสเธอ ตื่นเต้นอะไรอย่างนี้

…

เชนน์อุ้มแยนนี่เข้าไปในรถ

แยนนี่ทำงานหนักจนถึงกระดูกอย่างไม่รู้จักเหน็ดรู้จักเหนื่อยเป็นเวลายาวนาน ร่างกายของเธออยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก ตลอดสองปีที่ผ่านมา ร่างกายของเธอยังพอทนได้ แต่ก็แย่กว่าแต่ก่อนมาก

เธอกุมท้องของตัวเอง ขดตัวขึ้นนั่งบนเบาะข้างคนขับ เธอเจ็บปวดเกินกว่าจะพูดอะไรและไม่อยากสนทนากับเชนน์ด้วย

เชนน์เหลือบมองเธอและพยายามจะเข้าไปแตะโดยไม่รู้ตัว แต่เขาสังเกตเห็นบางอย่างแล้วชักมือกลับเข้าโดยพลัน

แยนนี่หันหลังให้เขาขณะที่ขดตัวอยู่บนเบาะนั่ง ร่างกายเธอดูซีดเซียว

เชนน์สตาร์ทรถแล้วขับไปยังร้านยา

พอเห็นเธอเจ็บปวดอย่างหนัก เขาเข้าจอดข้างทางแล้วพูดอย่างนุ่มนวล “รอฉันก่อนนะ”

เขาออกจากรถแล้วเดินเข้าร้านขายยา

เขาซื้อนํ้าให้เธอพร้อมกับยาแก้ปวด

พอกลับเข้ามาในรถ เชนน์ทำตามคู่มือข้างกล่องแล้วแกะยาเม็ดหนึ่งออกมาจากแผง จากนั้นเปิดฝาขวดนํ้าแล้วส่งให้เธอ “กินนี่ซะ แล้วเธอจะดีขึ้น”

แยนนี่ไม่ขยับ เธอกระพริบตาแล้วพูดว่า “ไม่จำเป็นหรอก”