ตอนที่ 1171
บทที่ 1171 คิดไม่ถึง 2
October 22, 2026
หนึ่งเดือนผ่านไป
พิธีแต่งงานใหญ่ถูกจัดขึ้น ณ สเตท บอเดอร์ โฮเทล ในนอร์ท ซิตี้
ภาพเจ้าสาววางตั้งเรียงรายอยู่หน้าแผนกต้อนรับของห้องโถงใหญ่
พิธีแต่งงานดำเนินไปอย่างราบรื่น พิธีกรประจำงานแต่งขึ้นมาบนเวทีประกาศใส่ไมโครโฟน “รายการต่อไป เราจะร่วมชมภาพย้อนความทรงจำอันหวานชื่นของคู่บ่าวสาวกันครับ”
บนเวทีมีจอขนาดใหญ่กำลังฉายภาพคู่บ่าวสาวด้วยความคมชัดสูง ทันใดนั้นเองวิดีโอสุดฉาวก็ปรากฎแทรกขึ้นมาบนจอ
หญิงสาวที่ปรากฎอยู่ในวิดีโอนั้นก็คือตัวเจ้าสาว ทว่าฝ่ายชายกลับไม่ใช่เจ้าบ่าวแต่อย่างใด
แขกเหรื่อที่มาร่วมงานด้านล่างของเวทีต่างส่งเสียงตกใจและอยู่ในความอลม่าน
เจ้าบ่าวที่อยู่บนเวทีพลันหน้าถอดสี เขากระชากแขนของคาราแล้วคาดโทษเธออย่างโมโห “คารา เธอทำบ้าอะไรของเธอไม่ทราบ? พยายามจะทำให้ฉันดูแย่งั้นเหรอ?”
เจ้าสาวที่ยังคงแต่งหน้าอย่างประณีต สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นซีดเซียวขึ้นมาทันที “กะ เกิดอะไรขึ้น? ต้องมีคนพยายามจะใส่ร้ายฉันแน่!”
คารามองไปรอบ ๆ ท่ามกลางฝูงชนที่แตกตื่น แวบหนึ่งเธอเห็นร่างสูงเด่นพร้อมสีหน้าเรียบเฉยยืนอยู่ไม่ไกลนัก
นังแยนนี่!
แกยังไม่ตายอีกเหรอ!
ร่างของคาราแข็งทื่อเป็นหินในทันที สีสันบนใบหน้าของเธอแทบไม่หลงเหลือ เธอถอยหลังไปสองก้าวทั้งที่ยังใส่ส้นสูง ตายังมองแยนนี่ที่อยู่กลางผู้คนด้วยความตกใจกลัว
เป็นไปได้ยังไง? นังแยนนี่มันตายไปตั้งแต่สองปีก่อนแล้วนี่! เชนน์ถึงกับซื้อสุสานให้มันเลยนะ!
ทำไมแยนนี่ถึง…
เจ้าบ่าวเหวี่ยงแขนของคาราลงอย่างรุนแรง เขาดึงช่อดอกไม้ที่กลัดตรงปกสูทออกปาใส่หน้าของคารา
“เธอมันนังสำส่อน! แต่งงานไปคนเดียวเถอะ! เธอทำฉันขายหน้ามากพอแล้ว!”
“สจวร์ต ให้ฉันอธิบายก่อน! มีคนพยายายามจะใส่ร้ายฉันจริง ๆ นะ! วิดีโอนั่นไม่ใช่เรื่องจริง!”
คาราวิ่งตรงไปรั้งสจวร์ตเอาไว้แต่ก็ถูกเขาผลักออกอย่างกักขฬะ เธอที่ไม่สามารถทรงตัวบนส้นสูงได้จึงล้มลงกับพื้นทันที
สจวร์ตต่อว่าเธอ “นัง-่าน! ฉันอุตส่าห์ตกลงแต่งงานกับเธอก่อนหน้านี้เพราะเห็นว่าเธอสวยและว่าง่ายหรอกนะ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะทำตัวตํ่าสำส่อนขนาดนี้! ฉันขอบอกเธอไว้ เราจะจัดการเรื่องนี้กันทีหลัง! ยกเลิกงานแต่ง!”
คาราคุกเข่าอยู่กับพื้น เธอคลานเข้ามาพยายามคว้าขากางเกงของสจวร์ตเอาไว้ แต่เขาถีบเธอออกไปให้พ้น ๆ ทาง
เจ้าบ่าวเดินออกจากงานแต่งงานไปด้วยความโมโห
แขกในงานที่เพิ่งได้ดูฉากวิวาทเมื่อครูพากันส่งเสียงซุบซิบชุลมุน
“เจ้าสาวดูใส่ซื่อบริสุทธิ์มากเลยนะ ใครจะไปคิดว่าธาตุแท้เธอเป็นอย่างนั้น!”
“จริงด้วย ไม่มีใครคิดหรอกว่าเธอจะมั่วได้ขนาดนี้! น่าอัปยศบัดสีสำหรับตระกูลยังเสียจริง!”
“นังนี่จริง ๆ แล้วคงสกปรกโสโครกยิ่งกว่านํ้าทิ้ง คิกคิก!”
คาราทรุดตัวลงบนเวทีอับอายขายขี้หน้าที่สุด
ดวงตาของเธอแดงกํ่า เธอขยำชุดเจ้าสาวสองมือแน่นกัดฟันกรอด ก่อนจะพูดขึ้นมาอย่างคนสียสติ “นังแยนนี่ ต้องเป็นนังแยนนี่แน่ที่ทำเรื่องแบบนี้!”
นังแยนนี่มาเพื่อล้างแค้นเธอสินะ!
แยนนี่ไม่ยอมปล่อยเธอไป นังนั่น นั่งเฉย ๆ รอความตายไม่ได้รึยังไงนะ!
…
หลังงานแต่งงานของคารากับสจวร์ตพังลง แหล่งรายได้ของคาราหายไปอย่างสิ้นเชิง
ตระกูลจาคอปล้มละลายและสิ้นเนื้อประดาตัว
ในทุก ๆ วันหน้าประตูจะมีเจ้าหนี้มาคอยตามทวงเงินที่พวกเขาติดค้างไว้
ตั้งแต่วินสันเป็นเส้นเลือดในสมองอุตตัน เขาทำได้แค่นอนนํ้าลายไหลอยู่บนเก้าอี้ ความรับผิดชอบในการโอนเงินทั้งหมดตกไปอยู่ที่คารา
คาราหงุดหงิดและปาขวดยาใส่วินสัน เธอพูดอย่างไม่พอใจ “น่ารำคาญจริง! พวกนั้นทำตัวอย่างกับสัมภเวสี แวะเวียนมาไม่หยุดไม่หย่อนอยู่นั่นแหละ! ต้องขอบคุณนังแยนนี่ ลูกสาวตัวดีของพ่อเลยนะ! ทำไมหนูจะต้องมาเป็นคนดูแลพ่ออยู่คนเดียวด้วย? ทำไมเป็นหนูที่ต้องมารับภาระ? แม้แต่งานแต่งงานของหนู นังแยนนี่ก็ยังเป็นคนทำลายมัน ทำไมนังนั่นถึงหายไปได้ดื้อ ๆ นะ?”