บทที่ 208 การแสดงความรักต่อหน้าสาธารณอย่างยิ่งใหญ่

ฮีลตันรีบกอดเวอเรียนไว้ในอ้อมกอดของเขาในขณะที่จับมีดปลายแหลมจากด้านหลังของเธอไว้แน่น!

มีดถูกจับด้วยมืออันใหญ่โตของเขา คมตัดฝ่ามือของชายหนุ่มขณะที่เลือดสดไหลออกมาจากระหว่างนิ้วของเขา ดวงตาของคาร์ลอสกระตุกอย่างรุนแรงขณะที่เขาพยายามดึงมีดออกมาอย่างแรง อย่างไรก็ตามการจับของฮีลตันนั้นแน่นเกินไปและไม่ว่าคาร์ลอสจะพยายามแค่ไหนเขาก็ไม่สามารถเอามีดออกมาได้!

ฮีลตันยกขาขึ้นแล้วเตะคาร์ลอสอย่างแรง!

มีดตกลงบนพื้น และคาร์ลอส มาร์คก็ล้มลงไปกองกับพื้น!

หลังจากนั้นสามนาทีคาร์ลอสก็ถูกมัดติดกับเก้าอี้แล้ว

ฮีลตัลโทรหาคุชเพื่อให้เขานำตำรวจมาดูแลสถานการณ์

หลังจากเขาวางสาย เวอเรียนก็หยิบกล่องพยาบาลออกมา และจับมือที่ได้รับบาดเจ็บของฮีลตัน บาดแผลนั้นลึกเกินไป และเลือดสดยังคงไหลออกมาจากบาดแผลของเขา มุมของดวงตาของ เวอเรียนรู้สึกอุ่น ขณะที่เธอพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด “ขอฉันพันแผลให้คุณเพื่อห้ามเลือดในตอนนี้ก่อน มันลึกเกินไปแล้ว”

ฮีลตันได้รับบาดเจ็บที่มือซ้ายของเขา ขณะที่เขายกมือขวาขึ้นเพื่อสัมผัสคอที่ได้รับบาดเจ็บของเธอ เขาเลิกคิ้ว และพูด “คุณก็เลือดออกเหมือนกัน ยื่นสำลีฆ่าเชื้อโรคมาให้ผมหน่อย”

"ฉันไม่เป็นไร..."

"ส่งมาให้ผม"

เวอเรียนหยิบสำลีฆ่าเชื้อออกมาสองสามอันแล้วส่งให้เขา ชายคนนั้นเช็ดเลือดออกอย่างระมัดระวังด้วยสำลีก้านฆ่าเชื้อโรค เมื่อสัมผัสกับบาดแผลของเธอ เวอเรียนก็รู้สึกเจ็บปวดกับใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ “หยุดเถอะมันเจ็บ…”

ฮีลตันใช้สำลีฆ่าเชื้อโรคใหม่สองสามอัน ในขณะที่ทำความสะอาดแผลของเธออย่างระมัดระวังเขาพูดเบา ๆ ว่า “เป็นเด็กดีหน่อย และอยู่นิ่ง ๆ สักครู่”

เวอเรียนพูดไม่ออก

ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะแย่ลงมาก!

เวอเรียนมองไปที่มือขนาดใหญ่ที่เปื้อนเลือด มันเต็มไปด้วยเลือด และน่ากลัว อย่างไรก็ตามคิ้วของเขาไม่ได้ขมวดแม้แต่ครั้งเดียว มันไม่เจ็บเหรอ?

เมื่อเวอเรียนจำผู้กระทำผิดได้ ทันใดนั้นเธอก็พุ่งเข้ามาเตะคาร์ลอสอย่างรุนแรงสองสามครั้ง การเตะทุกครั้งมุ่งเป้าไปที่จุดสำคัญของเขาอย่างสมบูรณ์แบบขณะที่คาร์ลอสกรีดร้องจนสุดปอดด้วยความเจ็บปวด

“อีนังชั่ว! แกกล้าเตะฉันเหรอ!”

จากนั้นเวอเรียนก็กระทืบเท้าและพูดว่า “แกกำลังว่าใคร? ไอ้แก่โรคจิต! ตำรวจจะมาที่นี่เพื่อจัดการกับแกในไม่ช้า!”

ขณะที่เวอเรียนกระทืบอย่างรุนแรงคาร์ลอสก็ร้องขอความเมตตาขณะที่เขาเจ็บปวด “อ๊าก คุณยายของฉัน อ๊าก! ได้โปรดปล่อยฉันไป! ฉันรู้ว่าตอนนี้เป็นความผิดของฉัน!”

เวอเรียนสังเกตเห็นมีดที่วางอยู่บนพื้น นั่นคือมีดที่ทำร้ายฮีลตัน เธอหยิบมีดขึ้นมาแล้วแตะที่ใบหน้าของคาร์ลอส “แกกล้าใช้มีดทำร้ายผู้ชายของฉันได้ไง ฉันควรจะกรีดแกสักสองสามครั้งเพื่อระบายอารมณ์ของฉัน”

เวอเรียนโบกมีดไปรอบ ๆ ต่อหน้าต่อตาขณะที่เธอเข้ามาใกล้เพื่อจะเฉือนผิวหนังของเขาสองสามครั้ง คาร์ลอสผู้นี้หวาดกลัวมากทั้งร่างของเขาสั่นสะท้าน!

"ไม่ ไม่ ไม่! อ้าาา! ฉันไม่กล้าทำอีก! โปรดอย่าแทงฉัน!”

“เนื่องจากแกมันโรคจิต ฉันควรจะทำหมันแก!”

การแสดงออกของคาร์ลอสตื่นตระหนกมากอย่าง!

“โอ้ คุณยาย! ไม่ ไม่ ไม่!"

เวอเรียนแทงมีดลงทันที! เธอแทงจุดที่ว่างระหว่างขาของเขาอย่างรุนแรง!

คาร์ลอสตกใจมาก เขาฉี่แตกใส่กางเกงตัวเอง ในขณะที่หลับตาแน่น หลังจากที่มันไม่ได้เจ็บปวดอย่างที่เขาคิดเขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นขณะที่มองลงไป หัวใจของเขาเต้นรัว ...

โชคดีที่มันอยู่บนเก้าอี้เท่านั้น!

เมื่อมองไปที่การแสดงเล็ก ๆ ที่ดุร้ายของเธอ ฮีลตันก็รู้สึกควบคุมไม่ได้ แต่ก็ยังคงขมวดคิ้วขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “มานี่มา รีอาน่า”

หลังจากที่เวเรียนใช้มีดเพื่อทำให้คาร์ลอสตกใจอีกสองสามครั้งเธอก็เดินไปที่ด้านข้างของโซฟา เธอคุกเข่าลงเล็กน้อยบนพรมแล้วจับมือของฮีลตันช่วยเขาพันผ้าพันแผล

“มันเจ็บมากใช่ไหม?”

อย่างไรก็ตาม ชายคนนั้นหลีกเลี่ยงคำถามของเธอด้วยการถามเธอด้วยคำถามอื่น “ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าใครเป็นผู้ชายของคุณนะ?”

เวอเรียนพูดไม่ออก

ใบหน้าเล็ก ๆ ของเวอเรียนแดงระเรื่อทันที เขายังคงมีอารมณ์ที่จะล้อเล่นอยู่ในเวลานี้ได้อย่างไร?

ฮีลตันลดสายตาลงและจ้องไปที่หลังคอขาวของเธอ “หืม?”

“ฮีลตัน…”

ขณะที่เวอเรียนกำลังจะพูดอะไรบางอย่างในขณะที่หน้าแดง ทันใดนั้นชายคนนั้นก็สั่งเธอว่า ...

“เงยหน้าขึ้น”

เธอเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญาณในขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้าของเธอค่อย ๆโน้มเข้ามาใกล้และเขาก็ก้มศีรษะลงเพื่อจูบริมฝีปากของเธอ

ทันใดนั้นเวอเรียนก็ตกตะลึง สิ่งที่ทำได้คือยกคอขึ้น และยอมให้เขาจูบเธอ

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เวอเรียนก็รู้ว่า คาร์ลอสยังคงอยู่ข้าง ๆพวกเขาในขณะที่เธอยื่นมือออกไปเพื่อผลักเขาออกไปทันที

คุชซึ่งนำตำรวจมาด้วยได้เห็นฉากที่น่าสนใจเมื่อพวกเขามาถึงและเข้ามาในห้อง ...

คาร์ลอสถูกผูกกับเก้าอี้อย่างสมบูรณ์ในขณะที่ฮีลตันกำลังออกไปกับเวอเรียน ...

ดูเหมือนว่าเจ้านายจะไม่สามารถกลั้นความรู้สึกของตัวเองได้ตั้งแต่ที่เขาจูบ คุณมอนท์ต่อหน้าคาร์ลอส!