บทที่ 283 ควีนน่า ชีน ถูกทรมาน!

"ออกรถไปที่แม่น้ำ อิมพีเรียล ซิตี้"

เมื่อควีนน่าได้ยิน ไซอนพูดว่าพวกเขาจะไปที่แม่น้ำ อิมพีเรีล ซิตี้ เธอมองเขาด้วยความตื่นตระหนก "เราจะไปทำอะไรที่นั่น? ปล่อยฉันนะ! ฉันจะบอกคุณไว้เลย ฮีลตัน ฟัดด์ คุณจะลักพาตัวฉันไม่ได้นะ! ฉันอยากกลับบ้าน! ฉันจะโทรแจ้งตำรวจมาจับคุณ!"

ไซออนยิ้มเยาะ แล้วเหลือบมองเธอ เขาพูดเยาะเย้ย "ไม่จำเป็นต้องโทรแจ้งตำรวจหรอก คืนนี้ผมจะพาคุณไปส่งที่สถานีตำรวจเอง"

"คุณวางแผนจะทำอะไรกันแน่?"

"คุณให้คนลอบวางเพลิง ผมจะไปส่งคุณที่สถานีตำรวจ คุณจะต้องยอมจำนนให้กับตำรวจ"

ควีนน่าหัวเราะ ุถึงแม้ว่าเธอจะกลัว "คุณพูดว่าฉันส่งคนไปลอบวางเพลิงงั้นเหรอ? ฮีลตัน! คุณจะมาใส่ร้ายฉันแบบนี้ไม่ได้! ฉันจะหาทนายฝีมือดีที่สุดไปสู้กับคุณในศาล!"

"เก็บแรงไว้เถอะ ตอนนี้สวดมนต์ให้ตัวเองปลอดภัยจะดีกว่า"

เธอเริ่มกลัวจนตัวสั่น "คุณจะทำอะไร?! คุณอย่าทำอะไรบุ่มบ่ามสิ ฮีลตัน! ถ้าเกิดอะไรกับฉันขึ้นมา คุณได้มีปัญหากับตระกูลเควนแน่!"

ไซออนใช้สก๊อตเทปปิดปากเธออีกครั้ง เขานั่งพิงเบาะแล้วหลับตาพักผ่อนสักพัก

พวกเขามาถึงแม่น้ำ อิมพีเรียล ซิตี้ หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

หิมะข้างนอกกำลังตกหนัก น้ำแข็งก่อตัวหนาอยู่ริมแม่น้ำ เนื่องจากหิมะตกหนักอย่างต่อเนื่อง

คุชหันมามองไซออนจากที่นั่งคนขับ "เจ้านายครับ?"

ไซออนลืมตาแล้วลงจากรถ

บอดี้การ์ดสองสามคนใส่ชุดสูทสีดำลงมาจากรถอีกคันที่ตามมาข้างหลัง พวกเขาเปิดประตูรถมายบัค และลากควีน่าที่ถูกมัดออกจากรถ

ควีนน่าร้องไห้ "ฮือออออออ"

คุชถาม "จะทำยังไงต่อครับ เจ้านาย..."

"โยนเธอลงไปในน้ำ ค่อยเอาขึ้นมาเมื่อเธอสารภาพ"

ภายใต้หิมะยามค่ำคืน หิมะสีขาวโปรยลงบนผมของไซออน ทั้งคิ้วและไหล่...ทั้งร่างกายแต่ความเย็นชา รู้สึกได้ถึงความ โหดเหี้ยมและอันตราย

คุชมองไปที่บอดีการ์ด แล้วบอดีการ์ดสองคนก็คว้าตัวควีนน่า แล้วโยนลงไปในน้ำ

"ฮือ..."

ไซออนเดินเข้ามาหาเธอช้า ๆ แล้วนั่งลงตรงหน้าเธอ เขาดีงเทปกาวออกจากปากเธอ

ปากของเธอน่าสั่นจากความหนาวเย็น เธอตะโกน "มันหนาวนะ! ฮีลตัน ฉันขอร้องคุณ... ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว จริง ๆ"

เขามองเธอแล้วถาม "ทำไมคุณถึงให้คนไปวางเพลิง?"

"เพราะ...เพราะว่า เวอเรียนเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเกรย์สัน... ฉันคิดว่า ถ้าเธอตาย... ฉันกับลูกสาวจะได้รับมรดกทั้งหมดของเขา..."

ควีนน่าสารภาพ เธอพูดติดอ่างเพราะความหนาว

ไซออนลุกขึ้น ควีนน่าตะโกน และอ้อนวอน "ฮีลตัน คุณให้พวกเขาดึงฉันขึ้นไปเดี๋ยวนี้นะ! ฉันจะแข็งตายอยู่แล้ว! คุณไม่กลัวจะมีปัญหากับตระกูลเควนหรือไง!"

เขาหันกลับมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ "ให้เธอแช่น้ำต่ออีกครึ่งชั่วโมง"

คุชพยักหน้า "ครับ เจ้านาย"

เขาขึ้นรถ และขับรถออกไปจากแม่น้ำ อิมพีเรียล ซิตี้

เมื่อไซออนกลับมาที่คฤหาสน์ แชลโลว์ เบย์ เวอเรียนตื่นแล้ว และกำลังตามหาเขา

"ไซออน? ไซออน..."

เวอเรียนแทบเป็นบ้า เธอห่วงว่าเขาอาจจะหายตัวไป

เธอเพิ่งวิ่งลงมาตามหาเขาข้างล่าง แล้วชนกับเขา

เธอได้กลิ่นหิมะเข้ามาจากข้างนอก

ไซออนถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ เมื่อเขาเข้ามาข้างใน

คุณออกไปไหนมา นี่มันดึกแล้วนะ? คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหน?"

ดวงตาดำขลับจ้องมองเธอ "ขอโทษที่ทำให้คุณเป็นห่วง"

เวอเรียนมองไหล่ของเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ เธอเขย่งเท้าและช่วยเขาปัดหิมะออก แล้วค่อย ๆ พูดอย่างใจเย็น "ดีแล้วที่คุณกลับมา คราวหน้าอย่าออกไปไหนกลางดึกอีกนะ"