บทที่ 306 ไม่ใช่ผู้หญิงร้าย แต่เธอทำให้เขาทำลายตัวเขาเอง

งานปีใหม่จีนจัดอยู่ทั่วทุกมุม ได้ออกจากโรงพยาบาลซะที หลังจากพักอยู่ที่นั่นมามากกว่าครึ่งเดือน

เจมส์มาที่โรงพยาบาล ในวันที่เวอเรียนได้ออกจากโรงพยาบาล

ฮีลตันมองเจมส์อย่างเย็นชา เมื่อเขาเห็นเจมส์ แต่ก็กลับทำตัวปกติอย่างรวดเร็ว

เจมส์รู้ว่าเขาไม่ควรมาอยู่ที่นี่ เขายิ้มแล้วพูด "เวอเรียนมาเยี่ยมฉันตั้งหลายครั้ง ตอนฉันเข้าโรงพยาบาลครั้งที่แล้ว ฉันเลยมาเยี่ยมเธอสองคนในวันนี้"

เวอเรียนไม่ใช่คนคิดมาก ยิ่งกว่านั้น ที่เจมส์พูดก็มีเหตุผล เธอไม่คิดว่าเขาจะทำดีเพราะเหตุผลส่วนตัว

เธอไม่คิดว่าอาของเธอจะใจดีเหมือนเพื่อนเก่า

"คุณอายังไม่หายดี ขอบคุณมากนะคะที่มาเยี่ยมหนูกับฮีลตัน ในวันที่อากาศหนาวแบบนี้"

แม้แต่จอห์นก็ยังไม่มาเยี่ยมพวกเขาบ่อยเท่าเจมส์

จึงเป็นเรื่องปกติที่เธอจะรู้สึกดีกับเขาเป็นพิเศษ

คุชขับรถมารับที่โรงพยาบาล ฮีลตันโอบเอวเธอตอนเขาไปส่งเธอขึ้นรถ เวอเรียนเข้าไปในรถ แต่เขาไม่ได้เข้าไปในรถกับเธอ

"คุณไม่เข้ามาเหรอ?"

"รอผมอยู่ในรถนะ ผมมีบางอย่างจะคุยกับคุณอา"

เวอเรียนพยักหน้า

ฮีลตันเข้าไปในรถลินคอล์นของเจมส์

พวกเขานั่งอยู่ที่นั่งด้านหลังรถ เจมส์หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาส่งให้เขา

"ผลตรวจ ดีเอ็นเอ ส่งมาแล้ว"

ฮีลตันมองซองเอกสาร แต่เขาไม่รับมัน

เจมส์ถอนหายใจ "ถ้าเธอไม่อยากเห็นมัน..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค ฮีลตันก็คว้าซองเอกสารมา

เขาอยากจะเห็นด้วยตาของเขาเอง

เขาฉีกซองเอกสารแล้วเอาผลตรวจดีเอ็นเอออกมา ดวงตาสีดำของเขาสั่น เขามองตรงบรรทัดสุดท้ายของรายงาน แสดงผลตรวจ ดีเอ็นเอ ของพวกเขาเหมือนกัน 99.9 เปอร์เซนต์ พิสูจน์ความเป็นพ่อ

มือที่ถือกระดาษเริ่มสั่น

เขาจ้องผลตรวจอยู่นาน จนฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อ

ในที่สุดเจมส์ก็พูดขึ้นมา "อาเคยบอกเธอแล้วว่าอาแน่ใจ ว่าเวอเรียนเป็นลูกสาวของอา แต่ไม่ต้องห่วง อาจะเก็บความลับนี้ไว้จนถึงที่สุด"

ฮีลตันเงียบไปสักพัก แล้วเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง และไร้อารมณ์ "มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง?"

"นอกจากอาแล้ว น้าของเธอก็รู้เรื่องนี้"

ฮีลตัลวางกระดาษลงและกัดฟัน แล้วเขาก็ลงจากรถ

เขากลับมาขึ้นรถเบนท์ลีย์สีดำ แล้วสั่งคนขับ "ขับไปที่บ้าน"

ดูจากสีหน้าเขาแล้ว เวอเรียนถามเสียงเบา "สองสามวันมานี้ ทำไมดูเหมือนคุณจะอารมณ์ไม่ดีตลอด หลังจากคุยกับอารอง?"

"เราพูดเรื่องงานกัน"

เธอไม่ถามต่อหลังจากได้ยินคำว่า "งาน"

รถเบนท์ลีย์สีดำหยุดเมื่อพวกเขาอยู่ตรงทางเข้าของโรงพยาบาล หน้าต่างรถเลื่อนลงมา

พนักงานรักษาความปลอดภัยยิ้มเมื้อเขาเห็นฮีลตัน "สวัสดีครับ คุณฟัดด์"

"ฮีลตันส่งกล่องบุหรี่ ลิมิเต็ด อิดิชัน ยี่ห้อเยลโลว แกรนด์ ทาวเวอร์ ให้เขา พนักงานรักษาความปลอดภัยยิ้มกว้าง เมื่อเขาเห็นบุหรี่ "คุณฟัดด์ครับ บุหรี่พวกนี้ราคาแพง แค่ซองเดียวก็มากเกินพอสำหรับผม ที่ผมให้คุณวันก่อนก็แค่ นอร์ทพอร์ต เอง"

"รับไปเถอะ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ ขอบคุณครับ"