บทที่ 357 ท้องสี่สัปดาห์!

ร่างกายของเวอเรียนรู้สึกอ่อนแรงไปหมด เธอคลื่นไส้ จนนอนไม่หลับ

ยานเดลเข้ามาหลังจากเคาะประตู และถามว่า “คุณยังรู้สึกไม่สบายอยู่หรือเปล่า?”

เวอเรียนพยักหน้า "นิดหน่อย แต่ฉันน่าจะดีขึ้นหลังจากเข้านอนคืนนี้ คุณไม่ต้องกังวล”

“คุณจะไม่ไปหาหมอจริง ๆ เหรอ?” ยานเดลถามในขณะที่เขาแตะหน้าผากของเธอ มันรู้สึกไม่เป็นไร อุณหภูมิร่างกายของเธออยู่ในเกณฑ์ปกติ

"ฉันสบายดี ฉันแค่รู้สึกอ่อนแรง”

“ยังไงเราก็จะไปโรงพยาบาลเพื่อทำการตรวจสอบ ดังนั้นคุณควรพักผ่อนสักหน่อย”

เวอเรียนนอนไม่หลับหลังจากยานเดลจากไป เธอเปิดโทรศัพท์ของเธอเพื่อดูฟีดโซเชียลมีเดียของเธอ เมื่อเธอเปิดแอปพลิเคชัน ปุ่มแจ้งเตือนสีแดงปรากฏขึ้นบนแถบบาร์ ID ที่คุ้นเคยส่งคำขอเป็นเพื่อนมาให้เธอ

มันคือ ฮีลตัน

เวอเรียนอึ้งอยู่พักหนึ่ง แต่เธอไม่ยอมรับ เพราะกลัวว่าเธอจะไม่สามารถรั้งตัวเองไว้ได้ ด้วยเหตุนี้เธอจึงลบคำขอ

เขาพยายามทำอะไร? ทำไมเขาถึงส่งคำขอเป็นเพื่อนกับเธอหลังจากที่พวกเขาหย่ากัน?

สำหรับเธอแล้ว ฮีลตันเป็นคนที่มีจิตใจเด็ดเดี่ยว และเป็นคนที่จะไม่เสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง ความลังเลของเขาทำให้เธอรู้สึกว่าจริง ๆ แล้วเขาเป็นคนไม่เด็ดขาด

เขาขอหย่า และทิ้งเธอไปก่อน แต่ตอนนี้ เขาส่งคำขอเป็นเพื่อนให้เธอ เขาพยายามที่จะง้อเธองั้นหรือ?

หัวใจของเวอเรียนตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย เธอรู้สึกกระสับกระส่ายมากขึ้น

หลังจากพลิกไปพลิกมาบนบนเตียงนานกว่าหนึ่งชั่วโมง ฮีลตันก็ส่งคำขออีกครั้งให้เธอ

เวอเรียนปฏิเสธคำขอของเขาทันที ซ้ำยังสงสัยว่าเธอเอาความกล้ามาจากไหน

…

หลังจากได้รับแจ้งว่าคำขอของเขาถูกปฏิเสธ สีหน้ามืดมนก็ค่อย ๆ ออกมาบนใบหน้าของฮีลตันในขณะที่เขาเงียบขรึม

ผู้หญิงคนนั้นกล้าปฏิเสธเขาได้ยังไง!

ฮีลตันกัดฟัน เขาไม่เคยเผชิญกับการปฏิเสธแบบนี้เลยหลังจากใช้ชีวิตมากว่า 30 ปี!

มักเป็นผู้หญิงที่ขอติดต่อกับเขา แต่ผู้หญิงคนนี้... เธอบล็อกเบอร์โทรศัพท์ และแม้แต่บัญชีโซเชียลมีเดียของเขา!

เขาเริ่มก่อน และเพิ่มเธอสองครั้ง แต่เป็นครั้งแรกที่เธอไม่สนใจเขา และแม้กระทั่งปฏิเสธหลังจากที่เขาส่งคำขอครั้งที่สองของเขา!

เขาสงบสติอารมณ์ และคิดบางอย่าง ซาเวียร์เป็นคนที่ปลอมตัวเป็นเขาและขอหย่ากับเธอ และเธอนั้นก็ไม่รู้เรื่อง มันมีเหตุผลมากมายที่เธอจะโกรธเขา

แต่ผู้หญิงคนนี้ได้หนีออกจากบ้านและบล็อกเขา แค่คิดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้เขาแทบคลั่ง และทำให้เขาปวดหัว

เขาเดินไปที่ชั้นหนังสือ และเปิด ‘ยามสนธยาที่ฟลอเรนซ์’ อีกครั้ง เขาหยิบกระดาษโน้ตออกมาจากมัน และจ้องไปที่มัน

เขาอดไม่ได้ที่จะหายใจอย่างรุนแรง “คุณกล้าจากไปโดยไม่พูดอะไรได้อย่างไร ในเมื่อคุณต้องการให้ผมตามหาคุณ”

ฮีลตันเริ่มคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างกระวนกระวายใจ เขากระแทกปิดหนังสือ และใช้นิ้วถูขมับของเขา ในขณะที่กลับไปที่เก้าอี้ของเขาอย่างอิดโรย

เขาจำได้ว่าก่อนที่เวอเรียนจะออกจากนอร์ท ซิตี้ เขาพาเธอไปที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเพื่อดูปลาวาฬ เธอบอกเขาถึงความหมายของซากวาฬตก สามคำที่เธอบอกกับเขาอย่างกะทันหันในเวลานั้น เธอกำลังบอกเขาว่าเธอเป็นเหมือนปลาวาฬ และเสียสละตัวเองเพื่อเขางั้นหรือ?

ใครขอให้เธอเสียสละตัวเอง? เขาอนุญาตให้เธอทำเช่นนั้นงั้นหรือ?

เธอกลัวว่าผู้คนจะตัดสินพวกเขาด้วยความสัมพันธ์ทางสายเลือดของพวกเขา ดังนั้นเธอจึงจากไปโดยไม่พูดอะไร เธอนึงถึงความรู้สึกของเขาหรือเปล่า?

แต่สิ่งที่ทำให้เขาโกรธมากกว่าคือ เขาไม่สามารถอยู่กับเธอได้ในขณะที่เธอเสียใจ และสิ้นหวัง

เขาไม่รู้ว่าชายชราคนนั้นสามารถโน้มน้าวเธอไปที่ฟลอเรนซ์ได้อย่างไร แต่ดูเหมือนเธอจะตัดสินใจแล้ว เธอคิดเกี่ยวกับเขาและ เจลลี่ บีน รวมถึงครอบครัวมอนท์ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้คิดถึงตัวเธอเอง

ฮีลตันไม่ชอบการเสียสละแบบนี้ เขาไม่ชอบมันมากขึ้นไปอีกเมื่อผู้หญิงของเขาทำอะไรโง่ ๆ โดยที่เขาไม่รู้

……

เช้าวันรุ่งขึ้น ยานเดลพาเวอเรียนไปโรงพยาบาล