บทที่ 381 คู่รักที่สมบูรณ์แบบ

ที่โต๊ะทานข้าวในระหว่างที่ทานอาหารเย็นกันอยู่

นายท่านฟัดด์นั่งตรงหัวโต๊ะ ฮีลตันกับครอบครัวของเขาสามคนนั่งอยู่ทางด้านขวา ส่วนเรนกับแนนซี่นั่งตรงข้ามพวกเขา

"มาเถอะ เริ่มกินข้าวกันได้"

เจลลี่ บีน กระพริบตาโต ๆ ของเธอแล้วพูดอย่างสุภาพ ขณะที่ถือช้อนกับตะเกียบอยู่ในมือ "คุณปู่กินก่อนเลยค่ะ พวกเราจะกินทีหลัง"

นายท่านหัวเราะอย่างร่าเริง "ช่างคิดนะเรา เจลลี่ บีน กินเถอะ เดี๋ยวกับข้าวเย็นแล้วจะไม่อร่อย"

เนื่องจากฮีลตันมองไม่เห็น เวอเรียนจึงช่วยตักอาหารใส่ในชามให้เขา

เรนเห็นว่าเวอเรียนใช้ตะเกียบของตัวเองคีบอาหารให้ฮีลตัน จึงเตือนเธอ "เวอเรียน ฮีลตันเขาเป็นคนรักความสะอาด คุณใช้ตะเกียบอีกคู่คีบอาหารให้เขาดีกว่า"

เวอเรียนอึ้ง ไม่ใช่ว่าเธอไม่เต็มใจที่จะใช้ตะเกียบร่วมกัน แต่เธอแค่คิดว่ามันยุ่งยากที่จะทำแบบนั้น

เมื่อเธอกำลังจะเปลี่ยนไปใช้ตะเกียบอีกคู่ ฮีลตันก็พูดขึ้นมา "มันแปลกตรงไหนเหรอ ที่สามีภรรยาจะใช้ตะเกียบร่วมกัน? เราเคยทำอะไรที่แย่กว่านี้อีก"

เวอเรียนพูดไม่ออก

ผู้ชายคนนี้ก็พูดตรงเกินไป

เธอหน้าแดงขณะที่ใช้ตะเกียบคีบอาหารให้เขา

เรนกำหมัดแน่น

เจลลี่ บีน มองไปที่พวกเขาแล้วถามอย่างสงสัย "คุณพ่อไปทำอะไรกับมอนตี้มาเหรอคะ? ทำไมหนูไม่รู้เรื่องเลย?"

ฮีลตันไม่ได้หลีกเลี่ยงคำถาม เขาตอบโดยไม่ลังเลสักนิด "จูบ"

เวอเรียนอึ้ง

เจลลี่ บีน ยิ้ม เธอถือช้อนเล็ก ๆ ของเธอแล้วพูด "หนูก็จูบคุณพ่อหมือนกัน!"

ช่างเป็นเรื่องที่น่าอับอาย เวอเรียนพยายามเปลี่ยนเรื่องคุย "ปลานี่ก็ไม่เลวนะ คุณลองกินหน่อยไหม?"

เขาพยักหน้าแล้วรอเธอตักปลาให้เขา

นายท่านฟัดด์บอก "นี่คือปลาในสีเงิน มันมีก้างเยอะ เวลาพวกเธอกินก็ระวังก้างด้วย"

เวอเรียนเอาก้างปลาออกอย่างระมัดระวัง แต่เนื้อปลาติดกับตะเกียบ ทำให้เอาไปใส่ในชามของฮีลตันไม่ได้ เธอจึงป้อนเขาด้วยตะเกียบของเธอ

ฮีลตันอ้าปากและกินปลา

ทั้งสองคนแสดงความรักต่อกันและทำเหมือนไม่ใช่เรื่องน่าอาย มันดูเหมือนว่าพวกเขาแต่งงานกันมานานแล้ว และเป็นคู่รักที่ผูกพันกันเป็นพิเศษ

เรนและแนนซี่ที่นั่งตรงข้ามพวกเขารู้สึกอายแทน

เจลลี่ บีน มองเวอเรียนแล้วพูดออกมา "มอนตี้ หนูก็อยากกินปลาด้วยค่ะ!"

"ได้จ้ะ ให้แม่เอาก้างออกก่อนนะ เดี๋ยวจะติดคอ"

เวอเรียนค่อย ๆ เอาก้างปลาออก หลังจากแน่ใจว่าไม่มีก้างแล้ว เธอก็ป้อนปลาให้ เจลลี่ บีน

"รสชาติเป็นยังไงบ้าง?"

เวอเรียนดูแลสองพ่อลูกในขณะที่กินข้าวด้วยกัน

เมื่อเวอเรียนวางผักคะน้าลงในชามของฮีลตัน เรนก็บอกเธอ "ฮีลตันไม่ชอบผักคะน้านะ"

เวอเรียนขมวดคิ้ว ผู้ชายคนนี้กินยากจัง?

จากผักชีไปจนถึงหม้อไฟ และยังจะผักคะน้าอีก ทำไมถึงได้กินยากแบบนี้นะ?

แต่ฮีลตันคีบผักคะน้าจากในชามขึ้นมาแล้วพูด "ผมเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ผมชอบกินผักคะน้า"

เรนขบฟัน แต่ใบหน้าเธอก็ยังฝืนยิ้ม

เธออยากเห็นถ้าเขาเปลี่ยนไปเพราะเวอเรียน

เจลลี่ บีน ค่อนข้างเจริญอาหาร เธอตักอาหารและดื่มน้ำผลไม้ ขณะที่เธอก็ยังกินต่อเรื่อย ๆ เธอค่อนข้างกินจุ

เวอเรียนลูบศีรษะเธอ "วันนี้หนูกินเยอะจัง"

ยัยตัวแสบยิ้มอย่างพอใจ เธอยื่นมือไปลูบหน้าท้องของเวอเรียนแล้วถาม "มอนตี้ น้องชายของหนูอิ่มรึยังคะ?"

เวอเรียนตกใจไปชั่วครู่

เรนกับแนนซี่ก็อึ้งไปเหมือนกัน