บทที่ 469 ภรรยาของคุณ คือคนที่คุณควรดูแล!

ก่อนที่คาร์เตอร์จะได้อธิบาย วีแชทของเขาก็เตือนขึ้นมาอีก มันเป็นอีกหนึ่งข้อความของไซเรน

[พี่เกล ยังอยู่รึเปล่า? ทางนี้ฝนตก พี่มารับฉันได้มั้ย?]

คาร์เตอร์พูดไม่ออก "..."

เฮเลนมองออกไปนอกหน้าต่าง ข้างนอกท้องฟ้าปลอดโปร่ง "ฝนตกเหรอ? ถามเธอสิว่าตอนนี้เขตไหนที่ฝนตก?"

คาร์เตอร์ส่งโทรศัพท์มือถือให้เฮเลน เขายืนขึ้นแล้วกอดเอวบางของภรรยา เขาก้มหน้าแล้วยิ้ม "ที่รัก คุณอยากตอบเธอเองไหม?"

เฮเลนมองเขาอย่างไม่พอใจ "คาร์เตอร์ เกล!"

"ที่รัก ผมอยู่นี่"

เธอจ้องเขา "เธอเป็นใคร?!"

เมื่อรู้สึกว่าไม่สนุกแล้ว เขาจึงตอบเธอ "ที่รัก ผมไม่รู้จักเธอจริง ๆ บางทีเธอคงเป็นเพื่อนที่ทำงาน ผมจำเธอไม่ได้จริง ๆ"

เธอจ้องเขา "จริงเหรอ ? มีสาวสวยในบริษัทของคุณอีกหลายคนไหม ที่จีบคุณอีก?"

คาร์เตอร์เห็นว่าเธอโกรธ จึงอดไม่ได้ วันนี้เขาอารมณ์ดีมาก "ใช่ มีสาวสวยอีกหลายคนที่มาจีบผมอยู่"

"คาร์เตอร์ เกล!" เฮเลนโกรธจนอยากร้องไห้

เขาจึงรีบปลอบเธอ "แต่ผมก็จำไม่ได้แล้ว ว่าพวกเธอหน้าตาเป็นยังไง"

เฮเลนรีบหยิบโทรศัพท์มือถือของเขามาตอบไซเรน [เย็นนี้ผมไปกินข้าวกับคุณไม่ได้หรอก ผมจะกลับไปทำอาหารให้ภรรยา]

เมื่อคาร์เตอร์เห็นเธอตอบ เขาก็ยิ้มที่มุมปาก "ที่รัก ถ้าคุณอยากให้ผมทำอาหารให้ ผมจะมาทำอาหารให้พรุ่งนี้นะ?"

"อาหารที่คุณทำมันกินได้ด้วยเหรอ?"

เขาก้มลงแล้วจูบหน้าผากเธอ "ทำไมอาหารที่ผมทำมันจะกินไม่ได้ล่ะ? พรุ่งนี้ผมจะแสดงฝีมือให้ดู"

เฮเลนยิ้มที่มุมปาก อารมณ์ของเธอเริ่มดีขึ้น แล้วตอนนี้ ก็มีข้อความจากไซเรนส่งมาอีก

[ฉันรู้สึกว่าภรรยาของพี่ถูกตามใจมากไปแล้วนะ พี่ทำงานมาทั้งวัน แล้วยังต้องกลับไปทำกับข้าวให้ภรรยาในตอนเย็นอีก]

ทันทีที่เฮเลนเห็นข้อความ เธอโกรธแล้วยัดโทรศัพท์มือถือใส่ในมือเขา "ฉันจะไปดูทีวี! คุณคุยกับไซเรนเองก็แล้วกัน!"

เมื่อคาร์เตอร์เห็นหญิงสาวรีบเดินไปที่ห้องนั่งเล่น เขาก็อ่านข้อความในโทรศัพท์ แล้วจึงตามเธอไปที่ห้องนั่งเล่น

ลูกชายของพวกเขาอยู่ในห้อง ไฟในห้องนั่งเล่นจึงไม่ได้เปิด แสงไฟในห้องจึงค่อนข้างมืดสลัว หญิงสาวนั่งไขว่ห้างบนโซฟาแล้วจ้องทีวีที่อยู่ตรงหน้าเธอ

คาร์เตอร์เดินเข้ามาหาและนั่งลงข้างเธอ เขาหยิบมันฝรั่งทอดมาจากโต๊ะกาแฟมา แล้วถามเธอ "คุณอยากกินไหม?"

เฮเลนผลักมือเขาออกไป "ไม่ ฉันไม่อยากกิน"

เขาใช้ส้อมจิ้มผลไม้ "งั้นกินผลไม้ไหม?"

"ไม่ ฉันไม่กิน"

เธอยังคงโกรธอยู่

คาร์เตอร์หยิบโทรศัพท์มือถือมานั่งข้างเธอ เขาตอบข้อความของไซเรน

แล้วไซเรนก็ส่งข้อความมาอีก [พี่เกล ภรรยาของพี่ขี้เกียจเหรอ? ถ้าเป็นฉันนะ ฉันจะทำอาหารไว้รอพี่กลับมาบ้าน]

คาร์เตอร์เกลียดที่พวกผู้หญิงชอบคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้มากที่สุด เขาจึงตอบไปว่า [เธอเป็นภรรยาของผม ผมจะตามใจเธอ นี่มันไม่ใช่เรื่องของคุณ] เขาตอบอย่างใจร้ายและเย็นชา

แล้วไซเรนก็ตอบกลับมา [ฉันรู้สึกเสียใจแทนพี่นะพี่เกล พี่เป็นคนที่เก่งมากนะ ทั้งหล่อและมีความสามารถในการทำงาน พี่ควรจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ดูแลพี่ได้เป็นอย่างดีนะ]

[ที่ผมแต่งงานกับภรรยา ไม่ได้จะให้เธอมาทำอาหารและซักเสื้อผ้าให้ แต่ผมแต่งงานกับเธอ เพราะอยากอยู่กับเธอไปจนแก่ แล้วมันผิดตรงไหนที่ทำอาหารให้เธอ?] เขาตอบอย่างเป็นธรรมชาติมาก

ทางด้านไซเรนที่อยู่อีกฝั่ง รู้สึกเสียใจ [พี่เกล มันคงจะดีมากนะ ถ้าฉันได้เจอพี่ก่อน ฉันอิจฉาภรรยาของพี่มากเลย]

คาร์เตอร์มีความอดทนน้อย เขาจึงตอบทันที [ไม่มีอะไรที่คุณต้องอิจฉาหรอก ถึงแม้ว่าเราจะเจอกันก่อน มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราอยู่ดี]

ไซเรนส่งเครื่องหมายคำถามมาให้

คาร์เตอร์ตอบ [คุณไม่ใช่สเปคของผม]

"..."

เฮเลนนั่งดูทีวีอยู่ข้างเขา ที่จริงแล้วเธอไม่ได้มีอารมณ์ที่จะดูทีวีเลย เธอมองคาร์เตอร์จากหางตาอยู่ตลอด

ผู้ชายคนนี้ เขาบอกว่าเขาไม่รู้จักไซเรน แต่เขาก็ยังสนใจที่จะคุยกับเธอ พวกเขาดูสนิทกันจังเลยนะ! เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสักพักแล้ว

แล้วเฮเลนก็เรียกเขา "คาร์เตอร์!"

ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นมาจนได้ "ที่รัก มีอะไรรึเปล่า?"

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือมาจากมือของเขา "ไม่ต้องคุยกับไซเรนแล้ว!"