บทที่ 480 คุณนายเกลผู้กลายเป็นหญิงร่ำรวยอย่างมหาศาลในชั่วข้ามคืน

เฮเลนกำลังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ตอนที่เวอเรียนมาถึง

“เลนนี่ ทำไมเธอถึงกำลังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่คนเดียวล่ะ? ไทเลอร์อยู่ไหน”

เฮเลนทำเสียงท้อแท้ “ปู่ของเขามารับเขาไป”

เวอเรียนอึ้งไปครู่หนึ่ง “ปู่ของไทเลอร์? พ่อของคาร์เตอร์? เธอไม่เคยพูดอะไรเรื่องเขามาก่อน”

เฮเลนยิ้มจาง ๆ "ใช่ ไม่ใช่แค่คาร์เตอร์จะมีพ่อเท่านั้น แต่พ่อของเขายังรวยมหาศาลอีกด้วย ทุกอย่างยังรู้สึกเหมือนเป็นมุกเก่าที่เอามาเล่าซ้ำ เวอเรียนหยิกฉันให้ตื่นที!”

เวอเรียนยิ้มและนั่งลงบนโซฟา “เลนนี่ ถามจริง?”

“พ่อของคาร์เตอร์เอาเช็คให้ฉันกรอก”

เวอเรียนหัวเราะออกมา “อย่าบอกนะว่าเขาเสนอเงินให้เธอสิบล้านเหรียญเพื่อให้เธอทิ้งลูกชายของเขา”

เฮเลนยื่นนิ้วออกมาสามนิ้ว “ขอโทษนะ เขาไม่ได้ให้แค่สิบล้านเหรียญ แต่มันเป็นสามสิบล้าน”

“ราคาของเธอค่อนข้างแพงเลยนะเนี่ย”

เฮเลนมองเวอเรียนและถอนหายใจ “หยุดล้อเลียนฉันสักที ฉันกำลังกังวลจริง ๆ คาร์เตอร์โกหกฉันได้ยังไง? นี่เป็นการแต่งงานที่หลอกลวง!”

“แต่มันไม่ดีเหรอที่จู่ ๆ คาร์เตอร์ก็รวย? ดูสิ ในอนาคตตอนที่เธอมีชุดที่ต้องการเธอก็สามารถซื้อมันได้โดยไม่ต้องลังเลอีกต่อไป เธอคิดมาตลอดว่าค่าเล่าเรียนของไทเลอร์แพง และเนื่องจากคาร์เตอร์รวยมากเธอเลยไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเล่าเรียนของเขาอีกต่อไป นี่เป็นเรื่องที่ดี”

เฮเลนเห็นด้วยหลังจากฟังที่เวอเรียนพูด แต่เมื่อเธอคิดถึงน้ำเสียงของนายท่านเกล เธอก็กังวลอีกครั้ง “มันดีมากที่คาร์เตอร์รวย แต่ว่าพ่อของเขาคงไม่คิดอย่างนั้น นอกจากนี้เรายังมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างสถานะทางสังคมของเรา หลังจากนี้ฉันควรเผชิญหน้ากับเขายังไง? บางทีเราอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่กันจริง ๆ”

“นี่เธอ… กำลังคิดที่จะหย่าจริง ๆ เหรอ?”

เฮเลนส่ายหัวอย่างจริงจัง "ฉันไม่รู้ ตอนนี้ในหัวฉันยุ่งเหยิงไปหมด ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคาร์เตอร์จะมาจากภูมิหลังที่น่ากลัวแบบนั้น เวอเรียนเธอเคยเจอพวกคนรวยมากกว่าฉัน เธอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเกล กรุ๊ป ในเมืองหลวง?"

ตระกูลมอนท์เองก็เคยรวยมากเหมือนกัน เวอเรียนรู้เรื่องชนชั้นสูงและกลุ่มบริษัทเหล่านี้นิดหน่อย นอกจากนี้หลังจากที่เธอแต่งงานกับฮีลตันเธอก็ไม่ได้สนใจงานของเขาเลยจริง ๆ ถึงอย่างนั้นบางครั้งเธอก็ได้เห็นข้อตกลงการเป็นหุ้นส่วนของฮีลตัน

เกล กรุ๊ป เวอเรียนเคยได้ยินเกี่ยวกับบริษัทขนาดใหญ่แบบนี้มาก่อนอย่างแน่นอน

"ฉันเคยเห็น มันเป็นบริษัทขนาดใหญ่ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขามีส่วนร่วมในธุรกิจมากมายรวมไปถึงการเงินและปิโตรเลียม อย่างไรก็ตามฉันไม่รู้รายละเอียดจริง ๆ แต่เราสามารถค้นหามันได้ทางออนไลน์”

คำพูดของเวอเรียนกระตุ้นให้เฮเลนค้นหาเรื่องนี้ทางอินเทอร์เน็ต

เธอชี้ไปที่หน้าจอทันทีหลังจากที่เห็นรูปถ่ายของนายท่านเกลไม่กี่รูปที่หาได้ทางออนไลน์ “นี่คือ นายท่านเกลที่ฉันเจอวันนี้”

เวอเรียนพยักหน้า เธอแตะคางของเธอและจำได้ว่าฮีลตันดูเหมือนจะรู้จักคาร์เตอร์มานานแล้ว ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มดูสมเหตุสมผลขึ้นมาแล้ว

พวกเขาอาจเคยทำธุรกิจร่วมกันมาก่อนหน้านี้

ไม่น่าแปลกใจที่ฮีลตันขอให้เธอเตือนเลนนี่ให้มองหาพฤติกรรมที่ผิดหูผิดตาจากคาร์เตอร์

“แต่เลนนี่ ฉันไม่เข้าใจ ทำไมคาร์เตอร์ถึงต้องแกล้งทำเป็นว่ายากจนล่ะ? ตระกูลเกลอันร่ำรวยไม่ใช่เรื่องที่น่าละอาย…”

เฮเลนไม่สามารถเข้าใจมันได้เช่นกัน “ฉันไม่เข้าใจเหมือนกัน ฉันเคยถามเขาหลายครั้งแล้ว แต่เขาหลีกเลี่ยงคำถามของฉันตลอด พอคิดย้อนไปเขาเป็นคนงี่เง่าที่โกหกฉันมานาน!”

ในขณะที่ทุกคนหวังว่าจะได้รับความมั่งคั่งในชั่วข้ามคืน แต่เฮเลนไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้นในลักษณะนี้

“แล้ว เธอจะโทรหาคาร์เตอร์ไหม?”

“ไม่ ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ”

เมื่อได้รู้ความจริง เฮเลนก็ไม่กล้าที่จะโทรออก เธอก้มหน้าลงและฟังดูอารมณ์เสียขณะพูด "ฉันเคยคิดว่าฉันรู้จักคาร์เตอร์ดี แต่ฉันพึ่งมารู้ตอนนี้ว่าฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกของเขาเลย ฉันเป็นแค่คนโง่ที่พูดเรื่องโง่ ๆ ใส่เขา"

เธอบอกให้เขาเป็นคนประหยัดอดออมอยู่ตลอดเวลา เขาเป็นทายาทของเกล กรุ๊ป ทำไมเขาต้องเป็นคนประหยัดอดออมด้วย? สิ่งสุดท้ายที่เขาจะขอก็คือเงิน

เธอคิดว่ามันแพงสำหรับเขาที่จะเช่าโรลส์-รอยซ์ด้วยเงินแปดพันเหรียญ ตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไปรถคันนั้นน่าจะเป็นของเขาเอง

เสื้อผ้าที่เขาสวมก็ไม่ได้มาจากแผงลอยเช่นกัน พวกมันคงจะเป็นแบรนด์ระดับสูงที่เธอไม่รู้จัก