บทที่ 490 อย่าทำให้ผู้หญิงโกรธ

ไทเลอร์ยื่นหน้าเข้ามาในวิดิโอ

“สวัสดีครับ คุณป้าเวอเรียน กับเจลลี่ บีน”

เวอเรียนโบกมือให้ไทเลอร์ ยิ้มแล้วพูดว่า “ไง ไทเลอร์ เจลลี่ บีนทำไมลูกถึงเมินไทเลอร์ล่ะ?”

เจลลี่ บีนแค่อยากจะเล่นกับรถไฟของเล่นของเธอเท่านั้น ดังนั้นสายตาของเธอจึงจับจ้องอยู่ที่รถไฟของเล่นในอ้อมแขนของเธอ เธอถือรถไฟของเล่น และบอกไทเลอร์ว่า "ไทเลอร์ดูสิ นี่คือรถไฟของเล่นที่พ่อซื้อให้ฉัน!"

ไทเลอร์ตอบเธอด้วยอย่างเหยียดหยันว่า "รถไฟของเล่นมันมีดีอะไรหนักหนา? วันนี้พ่อของฉันให้โมเดลรถกับฉัน!"

เจลลี่ บีนพึมพำด้วยปากมุ่ยของเธอ “ฉันชอบรถไฟของเล่น ฉันไม่ชอบโมเดลรถ!”

ไทเลอร์พูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ฉันมีทรานส์ฟอร์เมอร์สด้วยนะ! เดี๋ยวฉันเอามันมาให้เธอดู!"

ไทเลอร์วิ่งเข้าไปในห้องของเขา เพื่อไปเอาของเล่นเร็วปานสายฟ้า

เฮเลนพูดเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวกับเวอเรียนต่อ และถามว่า "อีกอย่าง เธอจะถึงกำหนดคลอดเมื่อไร? ฉันจะกลับไปเยี่ยมเธอที่นอร์ท ซิตี้กับคาร์เตอร์ และก็ไทเลอร์เมื่อเธอคลอด"

“อีก 2 เดือน ฉันนับวันดูแล้ว และมันก็น่าจะเป็นช่วงกลางฤดูร้อน มาดามลีอาห์บอกว่าผู้หญิงไม่ควรสระผมระหว่างช่วงอยู่ไฟ ซึ่งหมายความว่าฉันจะไม่ได้สระผมอย่างน้อยหนึ่งเดือน ถ้าฉันผ่าคลอด ฉันจะไม่ได้อาบน้ำถึง 10 วันหลังคลอด แค่ฉันคิด ฉันก็รู้สึกว่าฉันตัวเหม็นแล้ว"

เฮเลนแซวเธอว่า “มันไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะตัวเหม็น ฮีลตันก็จะไม่รังเกียจเธออยู่ดี เธอตัวเหม็นไปได้ตลอดเลย”

ทันทีที่เฮเลนพูดจบ ก็มีเสียงผู้ชายทุ้มลึกดังขึ้นจากวิดีโอคอลของเวอเรียน

“ใครรังเกียจใคร?” มันเป็นเสียงของฮีลตัน

ปากของเวอเรียนเบิกกว้างเป็นรอยยิ้ม เธอหันหน้าไปพูดกับฮีลตันว่า "ฉันบอกว่าช่วงอยู่ไฟของฉันคือช่วงกลางฤดูร้อน ในตอนนั้นฉันจะอาบน้ำไม่ได้อย่างน้อย 10 วันหรือเกือบครึ่งเดือน ฉันจะเหม็น และฉันกังวลว่าคุณจะรังเกียจฉัน”

ฮีลตันกล่าวว่า "ถ้าคุณไม่อาบน้ำนานขนาดนั้น ผมคงจะทนรับสภาพไม่ไหว และเราควรแยกเตียงกันนอนนะ"

เวอเรียนเงียบ "..."

ฮีลตันเป็นแบบนี้ได้อย่างไร? แล้วคำสัญญาของเขาที่จะตามใจเธอทุกอย่างล่ะ? นี่คือสิ่งที่เขาควรจะพูดงั้นหรือ? เขาแสดงท่าทางรังเกียจเธออย่างชัดเจน!

เวอเรียนเย้ยหยันเขา “ผู้ชายเป็นพวกหลอกลวง เฮเลน ตอนที่เธออยู่ไฟ คาร์เตอร์รังเกียจเธอเพราะเธอไม่ได้สระผม ไม่ได้อาบน้ำหรือเปล่า?”

“ไม่นะ คาร์เตอร์ไม่ได้รังเกียจ เขายังช่วยฉันสระผมด้วย แม้ว่าตอนนั้นเขาจะขยะเเขยงก็ตาม แม้ว่าตอนนั้นผมของฉันจะมันเยิ้มจนนำไปทอดอาหารได้ แต่เขาก็ยังจูบผมของฉัน ฉันนี่ตาเหลือกเลย”

เวอเรียนหันไปมองฮีลตันที่ไม่ได้อยู่ในวิดีโอ “ฮีลตัน ฟัดด์ คุณดูคาร์เตอร์สิ คุณควรจะเรียนรู้จากเขานะ!”

ขณะที่เฮเลนฟังฮีลตันกับเวอเรียนทะเลาะกัน อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้น ไทเลอร์ถือทรานฟอร์เมอร์สของเขา และวิ่งกลับมาจากประตูถัดไป เขาถือทรานฟอร์เมอร์สไว้ในมือ และอวดมันให้ เจลลี่ บีนที่อยู่ในวิดีโอดู "ฮ่า ฮ่า! เชอรีช! ดูสิ! ทรานส์ฟอร์มเมอร์ของฉันเจ๋งไหม?"

เจลลี่ บีนเป็นเด็กผู้หญิง ดังนั้นเธอจึงไม่ชอบทรานฟอร์เมอร์อยู่แล้ว เธอมุ่ยปากแล้วพูดว่า "หืม ตุ๊กตาบาร์บี้ของฉันก็สวยมาก! ฉันจะเอามาให้นายดู!"

เจลลี่ บีนก็วิ่งไปหยิบของเล่นของเธอ เด็กทั้งสองคนกำลังเปรียบเทียบกันว่าใครมีของเล่นมากกว่า และของเล่นของใครน่าสนใจมากกว่า

วิดีโอคอลนานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว และเด็กทั้งสองคนก็ยังเปรียบเทียบของเล่นของพวกเขายังไม่เสร็จ เฮเลนคว้าตัวลูกชายของเธอแล้วพูดว่า "หยุดไปเอาของเล่นมาเพิ่มได้แล้ว ลูกมีอะไรจะพูดกับ เจลลี่ บีนไหม?"

จู่ ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ ของไทเลอร์ก็แดงขึ้นทันที “ใครบอกว่าผมมีอะไรจะบอกเชอรีช?”

“โอ้ ลูกไม่มีอะไรจะพูด งั้นแม่วางนะ”

"อย่ารีบสิ แม่!"

ไทเลอร์กระวนกระวาย และต้องการจะหยุดมือของเฮเลนที่กำลังจะกดวางสายวิดีโอ เขาพูดอย่างรวดเร็วว่า “เจลลี่ บีน ต่อจากนี้ไปฉันจะเรียนอยู่ที่เมืองหลวงแล้วนะ ฉันไม่ได้เรียนกับเธอที่นอร์ท ซิตี้แล้ว”

เจลลี่ บีนกระพริบตาอย่างไร้เดียงสา และถามด้วยน้ำเสียงที่น่ารัก ๆ ของเธอว่า “คุณลุงเกลกับคุณป้าเฮเลนจะไม่กลับมาที่นอร์ท ซิตี้ แล้วงั้นเหรอ?”

“แน่นอนว่าเราจะกลับไป! แต่ในอนาคตนะ ฉันจะไม่ได้เจอเธอทุกวันเหมือนเมื่อก่อน”

เจลลี่ บีนขมวดคิ้วน่ารัก ๆ ของเธอ และพูดว่า "ไม่เป็นไร พ่อของฉันมีเงิน ฉันจะบินไปหานายที่เมืองหลวง"

เมื่อไทเลอร์ได้ยินคำพูดนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาก็กว้างขึ้น

อืม มีที่ว่างสำหรับเขาในหัวใจของเจลลี่ บีน

เจลลี่ บีนพูดต่อว่า "แต่ไทเลอร์ ฉันไปหานายบ่อยไม่ได้นะ พ่อของฉันบอกให้ฉันตั้งใจเรียน ฉันเลยไปเล่นทุกวันไม่ได้"

ไทเลอร์พยักหน้า "อืม! เราทั้งสองคนต้องตั้งใจเรียน!"