บทที่ 505 โอกาสที่จะได้เรียนในอังกฤษ

ชายสูงอายุพยักหน้าด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจหลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของเวอเรียน สำหรับงานออกแบบของเธอ รอยยิ้มของเขาบ่งบอกถึงความชื่นชมในขณะที่เขาหยอกล้อว่า “คุณมอนท์ สามีของคุณไม่ได้บอกให้คุณลดน้ำหนัก แต่สนับสนุนให้คุณออกแบบชุดแต่งงานคนอ้วนแทนงั้นเหรอ? ช่างผู้ชายที่น่าสนใจจริง ๆ”

เวอเรียนไม่คิดว่าจู่ ๆ ชายคนนั้นจะพูดถึงเรื่องนั้น เธอหน้าแดงในขณะที่เธอพูดว่า “ความสัมพันธ์ของฉันกับสามีของฉันดีมาก และสามีของฉันก็มาที่นี่ด้วยวันนี้”

“โอ้? สามีของคุณคือ…?”

เวอเรียนชี้ไปที่จุดใกล้ ๆ แล้วบอกชายคนนั้นว่า "สามีฉันอยู่ตรงนั้น"

ชายสูงอายุเหลือบไปมองอย่างรวดเร็วในขณะที่เขาพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ในที่สุดเขาก็กล่าวว่า "จุดสุดยอดของการออกแบบแฟชั่นไม่ใช่แค่การอวดความงามของผลิตภัณฑ์โดยไม่คำนึงการใช้งานจริง โลกต้องการนักออกแบบรุ่นใหม่ที่สามารถออกแบบบางอย่างจากใจของพวกเขา คุณทำได้ดีแล้ว ผมตั้งตารอ ที่จะได้เห็นคุณในรอบชิงชนะเลิศ"

"ขอขอบคุณค่ะ"

หลังจากที่ชายคนนั้นเดินออกไป เวเรียนก็เดินไปหาฮีลตันกับเจลลี่ บีน

ฮีลตันถามว่า "เป็นอย่างไรบ้าง? มีใครชอบการออกแบบของคุณบ้าง?"

“นั่นคือเรื่องของการออกแบบ บางคนอาจชอบมัน และบางคนอาจไม่ชอบ อย่างไรก็ตาม มันไม่สำคัญ อย่างน้อยก็มีชายสูงอายุคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะชอบงานของฉัน แม้ว่าฉันจะไม่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศก็ตาม ฉันก็มีความสุขกับมันแล้ว"

ฮีลตันพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่สำคัญว่าคุณจะได้เข้ารอบชิงชนะเลิศไหม ถ้าคุณต้องการ ผมสามารถเปิดเวิร์กช็อปการออกแบบให้คุณได้ ด้วยวิธีนี้ ใครก็ตามที่ชอบการออกแบบของคุณก็สามารถมาหาคุณให้คุณออกแบบให้พวกเขาได้"

"จริงเหรอ?"

เวอเรียนคิดว่าข้อเสนอแนะนั้นเป็นความคิดที่ดี แผนนั้นใช้ได้จริง

“แน่นอน! ผมกังวลมากกว่าว่ามาดามฟัดด์จะมีลูกค้าเยอะจนงานล้นมือมากเกินไป และของก็จะไม่เพียงพอสำหรับความต้องการจากข้างนอกนั้น”

“มันจะไม่ขนาดนั้น คนอาจจะไม่แม้แต่จะเข้าร้าน และฉันก็อาจจะจบด้วยการโดนล้อหลังจากนั้น”

นอกจากนี้ พวกมันต้องใช้เงินจำนวนมากในการเปิดเวิร์กช็อปการออกแบบ เธอจะต้องรู้สึกแย่มากถ้าเธอสูญเสียเงินลงทุนของฮีลตันในเวิร์กช็อปของเธอ

ความรู้สึกผิดเป็นสิ่งหนึ่ง เธอรู้ว่าฮีลตันจดจ่ออยู่กับการทำเงินอย่างเต็มที่ แต่เธอก็ใช้เงินของเขาอย่างไม่ระมัดระวัง มันคงรู้สึกแย่มากถ้าใครรู้เรื่องนี้

ไม่นานหลังจากนั้น ตัวแทนของผู้ตัดสินก็ขึ้นไปบนเวทีเพื่อประกาศผลการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ

เวอเรียนรู้สึกประหม่าเล็กน้อยในขณะที่เธอจับมือของฮีลตัน

พวกเขาประกาศชื่อมากมาย เวอเรียนได้ยินชื่อโบดด์ในประกาศด้วย เขาผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีชื่อของเธอการประกาศเลย

เวอเรียนมองไปที่ฮีลตันด้วยท่าทางเศร้า ๆ ในขณะที่เธอพูดว่า "ฉันจะตกรอบไหม?"