บทที่ 533 ฮันนีมูน 4

ฮีลตันไม่ได้กลับไป แม้กระทั่งหลังจากที่ลินนี่กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเสร็จ

เวอเรียนออกจากรถอาร์วี ขณะที่ลินนี่กำลังอาบน้ำอยู่ เธอสังเกตเห็นฮีลตันกำลังสูบบุหรี่อยู่ไม่ไกล

“ทำไมคุณสูบบุหรี่อยู่คนเดียวตรงนี้?”

หลังจากเข้าใกล้เขา เธอฉวยบุหรี่ออกจากนิ้วของฮีลตันอย่างสบาย ๆ และโยนมันลงบนพื้น

ฮีลตันตกใจเล็กน้อย เพราะเขาไม่คาดคิดว่าเวอเรียนจะดึงมันออกไปได้อย่างง่ายดาย

ชายหนุ่มมองไปยังเธอด้วยสายตาอบอุ่น และแผดเผาก่อนจะพูดว่า “ตอนนี้คุณเริ่มทำตัวเหมือนที่มาดามฟัดด์ควรทำขึ้นมาเล็กน้อย”

“การสูบบุหรี่ไม่ดีสำหรับคุณ และคุณต้องดูแลร่างกายให้ดีที่สุด เพื่อทั้งเจลลี่ บีน และเจ้าตัวน้อย เข้าใจไหมคะ?”

ฮีลตันหลุดรอยยิ้มเล็กน้อย ขณะที่มองเธอจู้จี้เขา จากนั้นเขายกแขนขึ้นเพื่อลูบผมที่ยุ่งของเธออย่างแผ่วเบาแล้วพูดว่า “รู้แล้วครับ ยัยตัวเล็กขี้บ่น”

เวอเรียนเอามือใหญ่ของเขาออกก่อนจะจัดแต่งผมของเธอ ขณะพึมพำ “คุณทำผมฉันยุ่ง…”

ฮีลตันมองไปยังห้องของพวกเขาแสดงท่าทางชี้ด้วยคางของเขาเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เราทั้งคู่อยู่ข้างนอก คุณไม่กังวลว่าลินนี่จะขโมยเงินทั้งหมดของเราเลยเหรอ?”

เวอเรียนพึ่งนึกขึ้นได้หลังจากฮีลตันพูดอย่างนั้น เธอก็พูดอย่างลนลาน “ตายละ ที่คุณพูดก็ถูก ฉันต้องกลับไปเดี๋ยวนี้”

ฮีลตันดึงเธอกลับมา ขณะที่หัวเราะและพูด “ไม่เป็นไรหรอกน่า ผมจะหยุดทำเป็นเล่นแล้ว อยู่กับผมต่ออีกสักหน่อยสิ”

“แต่คุณไม่ได้กลัวว่าเธอจะขโมยทุกอย่างที่เรามีเหรอ?”

“กระเป๋าสตางค์อยู่กับผม และไม่มีเงินสดอยู่ในรถอาร์วี เธอทำอะไรไม่ได้มากหรอกแม้ว่าเธอจะเอาบัตรประชาชนเราไปก็ตาม”

เวอเรียนยกใบหน้าเล็กของเธอขึ้นและมองไปที่เขา เธอตอบว่า “คุณทำให้ฉันกลัว”

หลังจากนั้นฮีลตันก็กอดเธอจากข้างหลัง และฝังคางของเขากับต้นคออบอุ่นของเธอ เขาถามเสียงทุ้ม “ตอนนี้ผมหิวนิดหน่อย ผมควรทำยังไงดี?”

“ฉันคิดว่าคุณกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปก่อนหน้านี้แล้วนะ? ทำไมเราไม่กลับไปตอนนี้แล้วให้ฉันทำขนมปังปิ้งให้คุณล่ะ?”

“ผมรู้สึกอยากกินอะไรที่พิเศษกว่านั้นสักหน่อย”

ขณะที่เวอเรียนคิดว่าอาหาร ‘ที่พิเศษ’ แบบไหนที่พวกเขามีในรถ เธอก็ตอบกลับว่า “แต่เรามีแค่ขนม บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แล้วก็ขนมปัง คุณชอบกินขนมด้วยเหรอ?”

ฮีลตันเมินคำถามของเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงเชิงออกคำสั่ง “หันมา”

เวอเรียนหมุนตัวอย่างเชื่อฟังและถาม “อะไร?”

“จูบผม”

เวอเรียนไร้ซึ่งคำพูด

ผู้ชายคนนี้กำลังทำเรื่องตื่นเต้นเกินไปในที่ห่างไกลผู้คน!

นั่นหมายความว่าตอนที่เขาพูดว่าเขา ‘หิว’ ก่อนหน้านี้ เขาหมายถึง…

เวอเรียนหน้าแดงอย่างหนัก

เวอเรียนรู้สึกเขินเล็กน้อย ขณะที่เธอดึงแขนยาวเรียว และแข็งแกร่งของเขาออกพร้อมกับพูดว่า “ไม่ พวกเราแค่รอจนถึงที่โรงแรมในวันพรุ่งนี้ หลังจากนั้นเราก็…”

“แต่รีอาน่า ผมต้องการมันตอนนี้จริง ๆ”

เวอเรียนไร้ซึ่งคำพูด

หัวใจของเวอเรียนเต้นเร็ว เมื่อเธอมองลึกไปในดวงตาสีเข้มอันอบอุ่นและเร่าร้อน เธอหมุนตัวและมอบจุมพิตบนริมฝีปากบางของเขาอย่างรวดเร็ว เธอตั้งใจว่าจูบของเธอจะเป็นเพียงการจุ๊บที่เรียบง่าย แต่มือใหญ่ของชายหนุ่มได้จับที่หลังศีรษะของเธอแล้ว ขณะที่จุมพิตก็หนักหน่วงยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตามจูบนั้นมีแต่สร้างความอยากของเขาให้แข็งแกร่งขึ้น ฮีลตันต้องการไปให้ไกลขึ้น ไกลขึ้นอีก...

…

เมื่อเวอเรียนกลับไปยังรถอาร์วีของพวกเขา ขณะที่กอดแขนของฮีลตัน ลินนี่ก็อาบน้ำเสร็จแล้ว เธอออกมาจากห้องน้ำและอยู่ในชุดนอนสบาย ๆ

ทันทีที่เขาเข้าไปในรถ ฮีลตันสังเกตเห็นลินนี่ที่อยู่ในชุดนอนผมยังคงเปียกอยู่ ดังนั้นใช้เวลาไม่นานสำหรับเขาที่จะขยับไปยังส่วนด้านหลังเพราะมันจะดูไม่เหมาะสมสำหรับพวกเขา

หลังจากนั้นไม่นาน เวอเรียนก็ได้ยินฮีลตันเรียกให้หล่อนมาหา

“นี่ลินนี่ ถ้าคุณอยากนอนก็ไปนอนได้เลย แล้วแต่คุณเลยว่าคุณอยากจะนอนตรงไหนไม่ว่าจะเป็นโซฟา หรือเตียง”

ขณะที่ลินนี่กำลังทำให้ผมของเธอแห้ง เธอพยักหน้าและตอบกลับ “ได้เลย”

ขณะที่เวอเรียนเข้าไปในส่วนหลังฮีลตันก็กำลังนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง

เวอเรียนเข้าใกล้เขาแล้วพูดว่า “คุณอยากอาบน้ำไหมคะ? ฉันเอาชุดของคุณมาด้วย”

“คุณอาบก่อนได้เลย ผมจะอาบหลังจากคุณอาบเสร็จ”