ตอนที่ 592
บทที่ 592 เข้าไปในชีวิตของเธอ
October 22, 2026
วิลสันอยู่สองสามวันที่เคลียร์ ริเวอร์ ทาวน์ เพื่ออยู่เป็นเพื่อนกับเซรีนคืนหนึ่ง หลังจากอาหารเย็น แม่ของเซรีนก็ไล่วิลสันกับเซรีนออกไปจากบ้านเพื่อไปเดินเล่นในละแวกบ้าน
การเดินเล่นตอนเย็นจะทำให้ทุกคนในเมืองรู้ว่าแฟนของเซรีนหน้าตาเป็นอย่างไร
เซรีนพึมพำ “ดูเหมือนว่าแม่ของฉันแค่อยากจะให้ฉันอวดคุณต่อหน้าทุกคน และบอกทุกคนในเมืองว่าลูกเขยในอนาคตของเธอหน้าตาเป็นอย่างไร”
ดวงตาของวิลสันเป็นประกายเมื่อเขามองไปที่เธอ "ผมดูเป็นยังไงบ้าง?"
ตอนแรกเซรีนอยากจะบอกว่าเขาหล่อ และสามารถใช้เสน่ห์ดึงกางเกงในใครออกก็ได้ อย่างไรก็ตาม เธอเหลือบมองไปที่เขา และจงใจตอบว่า “คุณก็แค่คนที่มีตาสองข้าง จมูก และปาก หน้าตาของคุณไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น”
เธอกลัวว่าเขาอาจจะหลงตัวเองถ้าเธอเยินยอเขา
เซรีนสงสัยกับตัวเองว่า 'ชาวเมืองไม่เคยเจอผู้ชายหล่อ ๆ มาก่อนในชีวิตเลยหรือ? ทำไมสายตาของพวกเขาจึงจับจ้องมาที่วิลสัน?'
ชายหนุ่มพึมพำต่อหน้าของเธออย่างตั้งใจ “หมายความว่าผมเป็นแค่คนธรรมดา ๆ ในสายตาของคุณหรือเปล่า?”
ในเมืองนี้มีผู้คนจำนวนมากออกมาเดินเล่น และออกกำลังกายในละแวกใกล้เคียงในช่วงเวลานี้ในตอนเย็น เนื่องจากทุกคนเป็นเพื่อนบ้าน พวกเขาส่วนใหญ่รู้จักกัน และถึงแม้จะไม่ได้รู้จักกัน พวกเขาก็ยังดูคุ้นหน้า
หลายคนทักทายเซรีนแล้วในขณะที่พวกเขาเดินเล่นในละแวกนั้น
อย่างไรก็ตาม ความตั้งใจของพวกเขาคือการถามถึงสามีในอนาคตของเธอ ไม่ใช่แค่เพื่อทักทายเธอเท่านั้น
จากระยะไกล ๆ หญิงสาวสองคนในชุดกีฬากำลังวิ่งจ๊อกกิ้งเข้ามาหาเซรีน
“ไง เซรีน!”
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! นี่แฟนของเธอเหรอ? เขาหล่อมาก!”
หญิงสาวสองคนเป็นลูกของเพื่อนบ้านของเซรีน พวกเขาเป็นเพื่อนเล่นในวัยเด็กของเธอ อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาโตขึ้น ทุกคนต่างก็เรียนคนละที่กัน และค่อย ๆ ไม่ค่อยได้คุยกันอีกต่อไป ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ค่อยได้ติดต่อกัน และมิตรภาพที่พวกเขาเคยมีเมื่อยังเด็กก็ค่อย ๆ จางหายไป
เซรีนเอามือโอบแขนของวิลสันโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นท่าทางเล็ก ๆ ที่แสดงความเป็นเจ้าของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"
สองสาวยิ้ม และพูดว่า “เธอจะไม่แนะนำแฟนของเธอให้เรารู้จักเหรอ?”
เซรีนยิ้มอย่างมีสุภาพ “นี่คือคู่หมั้นของฉัน วิลสัน เราจะแต่งงานกันเร็ว ๆ นี้”
“อ่า ยินดีด้วย”
หลังจากทักทายเซรีนกับวิลสัน หญิงสองทั้งสองก็วิ่งจ๊อกกิ้งต่อ ในขณะที่ซุบซิบกัน
“แฟนของเซรีนหล่อมาก! เธอคงมีความสุขมากที่มีเขาอยู่ในชีวิตของเธอ!”
“ฉันรู้ ใช่ไหม? ฉันสงสัยว่าภูมิหลังครอบครัวของเขาเป็นอย่างไร”
“ฮะ จากประสบการณ์ของฉัน ผู้ชายหล่อมักมาจากครอบครัวธรรมดา ๆ”
…
เซรีนถอนหายใจอย่างหนัก เธอมองดูใบหน้าที่มีเสน่ห์ของวิลสัน และขมวดคิ้ว “คุณดูดีเกินไป มีคนจำนวนมากกำลังมองมาที่คุณตอนนี้”
“นี่หมายความว่าสามีในอนาคตของคุณโดดเด่น ผมต้องบอกว่า คุณมีรสนิยมผู้ชายที่ดีจริง ๆ”
เหมือนกับเด็กที่กลัวว่าขนมของเธอจะถูกขโมยไป เซรีนก็ใช้มือโอบแขนเขาไว้แน่น และพูดอย่างไม่พอใจว่า “ยังไงซะคุณก็เป็นของฉัน”
ในขณะที่พวกเขากำลังเดินเล่นอยู่รอบ ๆ ละแวกบ้าน วิลสันก็เห็นโรงเรียนที่ชื่อว่าโรงเรียนมัธยมเคลียร์ริเวอร์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา เขาถามว่า “คุณเรียนมัธยมปลายที่นั่นหรือเปล่า?”
"ใช่ คุณอยากให้ฉันพาคุณไปดูรอบ ๆ ไหม?”
ดวงตาของเขาเปร่งประกายไปด้วยความตื่นเต้นในขณะที่เขาพูด “ไปสิ”
เขาไม่มีโอกาสได้มีส่วนร่วมในช่วงวัยเด็กของเธอ อย่างไรก็ตาม เขาก็อยากรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่เธอยังเด็ก
เซรีนพาเขาไปที่โรงเรียนมัธยมเคลียร์ริเวอร์ ในเวลานี้เป็นเวลาหลังเลิกเรียนแล้ว และนักเรียนก็กลับบ้านไปหมดแล้ว ดังนั้น รปภ.จึงอนุญาตให้พวกเขาเข้าไปออกกำลังกายที่สนามได้
วิลสันกับเซรีนจับมือกันเดินไปรอบ ๆ โรงเรียนในขณะที่อาบแสงอาทิตย์ยามเย็น