บทที่ 596 กลายเป็นนักฆ่าหุ่นเชิด

ภาพคู่รักที่กำลังกอดจูบกันต่อหน้าเซรีนนั้น ช่างบาดตาและสะเทือนใจเซรีนยิ่งนัก ราวกับว่ามีมีดที่มองไม่เห็น มาทิ่มแทงหัวใจของเธอจนเลือดออก

"ทำไม...ทำไมพวกเขาถึงมาอยู่ด้วยกันได้..."

"ผู้หญิงก็แค่เป็นเครื่องประดับของผู้ชาย เขาก็รักและอยากอยู่กับเธอนะ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาไม่ไปรักผู้หญิงคนอื่น แล้วเธอยังจะรักวิลสันคนนี้อยู่เหรอ?"

น้ำตาของเธอที่ไหลลงมา ทำให้ภาพที่เห็นนั้นพร่ามัว "นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง..."

"สิ่งที่เธอเห็นคือเรื่องจริง"

เซรีนค่อย ๆ หลับตา และน้ำตาของเธอก็เริ่มหยุดไหล

วิลสัน...ผู้ชายคนนี้ที่เคยสัญญาและคอยเอาใจเธอ กลับมาหักหลังเธอแบบนี้เหรอ?

"มีปืนวางอยู่ข้างเธอนะ เซรีน หยิบปืนขึ้นมาแล้วยิงพวกเขาซะ"

เซรีนค่อย ๆ ยื่นมือไปจับปืน

เหมือนมีเสียงของปีศาจมากระซิบอยู่ในหูของเธอ "เขาฆ่าลูกของเธอและหักหลังเธอนะ เลิกลังเลแล้วฆ่าเขาซะ! ฆ่าเขา! เธอจะได้ได้กลับมามีความสุขอีกเมื่อเธอฆ่าเขา!"

สายตาของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชาและความว่างเปล่า

เธอหยิบปืนขึ้นมาแล้วโหลดกระสุน แล้วเธอก็ยิงทั้งสองคน ที่กำลังกอดกันอยู่ไม่ไกลจากเธอ

แล้วพวกเขาก็หายไป...พวกเขาได้หายไปจากโลกของเธอ

"เด็กดี ทำได้ดีมาก ดูสิ ทุกอย่างที่เธอเกลียดนั้นหายไปแล้วแค่เธอยิงมัน รับเกียรติและพลังนั้นมา ไม่มีอะไรที่สำคัญมากไปกว่านั้นแล้ว พวกเขาก็แค่คนโง่ ไม่ต้องไปสนใจหรอก มากับฉันและเราจะไปช่วยพวกเขา"

มีแต่ความมืดที่ไม่มีที่สิ้นสุด...

วิลสันรีบไปที่ ดาร์ก คาบิเนท เมื่อเขามาถึงที่ประเทศแซด

ดาร์ก คาบิเนทนั้นอยู่ในฐานลับของสตีเฟ่น มันเป็นสถานที่ที่มีกำลังทหาร และเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าที่สุดในประเทศแซด

สตีเฟ่นกำลังรอเขาอยู่ในลานที่มืดมิด