บทที่ 625 ปลอบโยนฉัน

“คนที่คุณพามาเมื่อวานยังอยู่ที่นี่”

เวอเรียนเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ ห้องโดยไม่รู้ตัวเมื่อได้ยินสิ่งที่ฮีลตันพูด ไม่ใช่เพราะเธอรู้สึกผิด แต่เป็นเพราะสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเธอเอง!

"เขาอยู่ที่ไหน?"

ฮีลตันพูดด้วยท่าทางผ่อนคลาย “เขาอยู่ตรงหน้าคุณ”

เวอเรียนจ้องไปที่เขา หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที… จากนั้นเธอก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ทำไมคุณถึงพยายามทำให้ฉันกลัว? ฮีลตันคุณใจร้ายมาก"

อย่างไรก็ตาม ฮีลตันพูดอย่างเคร่งขรึมว่า "ผมจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีก ถ้าผมจับได้ว่าคุณออกไปดื่มตอนกลางดึก และไปจีบผู้ชายคนอื่นอีก ผมไม่รับประกับว่าผมจะทำอะไร"

ฮีลตันหยิบมีด และส้อมด้วยมือเรียวยาวของเขา ฮีลตันหั่นแซนด์วิชของเขาออกเป็นสองส่วนอย่างรุนแรงทันทีที่เขาพูดจบ

แววตาของเวอเรียนสั่นเทาในขณะที่เธอพูดว่า “ที่รัก ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ไปดื่มข้างนอกอีก มันเป็นแค่ครั้งเดียว… ยิ่งกว่านั้น ฉันยังอยู่กับแยนนี่ ไม่ใช่คนอื่นทั่วไป ฉันไม่ได้นอกใจคุณกับผู้ชายนะ”

เกี่ยวกับเรื่องนั้น ชายหนุ่มไม่ว่าอะไร อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงคนนี้… ช่างไม่รู้อะไรเลย

ฮีลตันรู้สึกไม่สบายใจเมื่อภาพเวอเรียนกับแยนนี่กอดกัน และไขว้แขนดื่มกันเมื่อวานแวบเข้ามาในหัวของเขา

เขาต้องหยุดเธอจากการไปเที่ยวกับเธออีกในอนาคต

เวอเรียนคิดว่าทุกอย่างจบแล้วหลังอาหารเช้า เธอยังพูดอีกว่า “เดี๋ยวฉันทำความสะอาดโต๊ะให้นะ! ป้าเฮดี้ไม่อยู่บ้าน แต่เนื่องจากคุณกลับมาแล้ว ไปรับลูก ๆ ด้วยกันเถอะ!”

เวอเรียนกำลังจะเดินเข้าไปในห้องครัวพร้อมกับจานตอนที่เธอได้ยินฮีลตันพูดว่า "วางจานลง ลูกคิดยังรอคุณอยู่"

เวอเรียนพูดไม่ออก

เธออึ้งเล็กน้อย เธอไม่รู้จะโต้สนองอย่างไร “อะไรนะ? คุณกำลังพูดถึงลูกคิดอะไร?”

ทำไมเธอถึงมีความรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้?

“ผมเคยบอกให้คุณเขียนจดหมายขอโทษ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผล ดังนั้นคราวนี้เราจะลองอย่างอื่นกัน และนั่นก็คือการคุกเข่าบนลูกคิด”

ใบหน้าของเวอเรียนท้อแท้ทันที “คุณจริงจังเหรอ?”

ฮีลตันมองไปที่เธอราวกับว่าเขากำลังพูดว่า 'ผมดูเหมือนกำลังล้อเล่นอยู่หรือเปล่า?'

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เสียงร้องของเวอเรียนดังมาจากห้องนั่งเล่น “ฉันจะไม่ออกไปดื่มอีกแล้ว”

“อะไรอีก?”

เวอเรียนจ้องไปที่ฮีลตันที่กำลังอ่านนิตยสารธุรกิจอยู่บนโซฟา ในขณะที่เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าโศกว่า “ฉันจะไม่ไปจีบหนุ่มหล่ออีกแล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อวานมันเป็นแค่อุบัติเหตุจริง ๆ!”

เธอสาบานว่าเธอแค่พยายามจะล่อเล่นกับฮีลตันเท่านั้น...

“อะไรอีกล่ะ?”

เวอเรียนรู้สึกสับสน “ยังมีอย่างอื่นอีกเหรอ? ฉันทำอะไรผิดอีก?”

ฮีลตันโยนนิตยสารไปด้านข้าง เอาขาออกจากนั่งไขว่ห้าง ลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาเธอ เขาพูดว่า "คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ไปเที่ยวกับแยนนี่อีก"

“อะไรนะ? แต่แยนนี่ไม่ใช่ผู้ชาย”

คราวนี้เธอสับสนจริง ๆ

ในมุมมองของฮีลตัน แยนนี่อันตรายกว่า เพราะเธอไม่ใช่ผู้ชาย!

ฮีลตันพูดอย่างจริงจังว่า "แยนนี่เพิ่งเลิกกับจิน ดังนั้นเธอจึงคิดว่าผู้ชายทุกคนในโลกนี้เป็นคนเลว ตอนนี้เธอกำลังจะป้ายสีผู้ชายแบบเดียวกัน จึงไม่ดีที่จะให้คุณไปเที่ยวกับเธอ เธออาจจะโน้มน้าวคุณ”

เวอเรียนคิดเกี่ยวกับมัน และดูเหมือนว่าสิ่งที่ฮีลตันพูดนั้นจะเป็นความจริง “แยนนี่บอกฉันว่าผู้ชายทุกคนจะนอกใจแฟนของพวกเขาเมื่อวานก่อน อย่างไรก็ตาม เธอโดนจินทำร้ายมาอย่างหนัก คุณโทษเธอในเรื่องนั้นไม่ได้ นอกจากนี้ ตอนนี้ฉันเป็นเพื่อนกับเธอแล้ว ดังนั้นฉันควรอยู่เคียงข้างเธอในเวลาแบบนี้"

ฮีลตันเม้มริมฝีปากของเขา แยนนี่เสียสติไปแล้วเหรอ? รสนิยมทางเพศของเธอเปลี่ยนไปหลังจากโดนจินหักอกหรือเปล่า?

“ผมไม่รู้ว่าผู้ชายทุกคนจะนอกใจแฟนของพวกเขาหรือเปล่า อย่างไรก็ตาม สามีของคุณจะไม่มีวันนอกใจคุณ”