ตอนที่ 648
บทที่ 648 เป็นพ่อบ้านก็ไม่ต่างกันมากนัก
October 22, 2026
ในชั่วพริบตา ฤดูหนาวก็มาถึง เซรีนก็ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว
พ่อแม่ของเซรีนมาถึงนอร์ท ซิตี้แล้ว แม้ว่าพวกเขาจะรู้อยู่เสมอว่าลูกเขยของพวกเขาเป็นคนที่มีความสามารถ แต่เมื่อสังเกตเห็นคฤหาสน์หลังใหญ่ที่พวกเขากำลังอาศัยอยู่ พวกเขาก็จู้จี้เกี่ยวกับการออมเงิน และการใช้จ่ายอย่างชาญฉลาด
จากนั้นแม่ของเซรีนก็ลูบท้องของเซรีน และถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “โอ้ เซรีน เรายังไม่แน่ใจเลยว่าเด็กคนนี้จะเป็นเด็กผู้ชาย หรือเด็กผู้หญิง ถ้าเป็นเด็กผู้ชาย เขาจะต้องเหมือนวิลสัน สูง และหล่อ พวกลูกได้ไปเชคเพศของเด็กแล้วหรือยัง?”
เซรีนส่ายหัวแล้วตอบด้วยรอยยิ้มว่า “แม่ วิลสันกับหนูรู้สึกว่านี่ควรจะเก็บไว้เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์สำหรับพวกเรา และมันจะไม่มีความหมายถ้าเรารู้เรื่องนี้ล่วงหน้า นอกจากนี้ มีเพียงแม่เท่านั้นที่สนใจเรื่องเพศของเด็ก แต่ไม่ว่าเด็กจะเป็นเพศไหน แม่ก็ต้องเป็นพี่เลี้ยงเด็กนะ โอเค”
“ยัยตัวแสบ ฉันไม่เคยตกลงที่จะรับเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้พวกเธอเลยนะ”
“แม่ หนูรู้ว่าแม่รักหนู และแม่จะเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้หนูอย่างไม่ต้องสงสัย แบบนั้น หนูจะได้ไปสนุกกับวิลสันได้ทุกเมื่อที่เราว่าง”
แม่ของเซรีนบ่นพร้อมกับหัวเราะว่า “ทำไมแกถึงคิดเรื่องสนุกทั้ง ๆ ที่ลูกยังไม่เกิดเลยล่ะ? แกกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว และแกจะทำตัวเป็นเด็กโดยคิดแต่เรื่องสนุกไม่ได้ เข้าใจไหม?”
“โอ้พระเจ้า แม่ การจู้จี้ขี้บ่นของแม่มันน่ารำคาญมาก แม่อยากกลับไปเคียร์ ริเวอร์ ทาวน์กับพ่อไหม? หนูจะเครียดมากถ้าแม่ยังคงจู้จี้ใส่หนูแบบนั้น”
แม่ของเซรีนลูบหลังของเซรีนเบา ๆ ในขณะที่เธอพูดว่า “โอ้ ยัยเด็กขี้เกียจ! แกไม่เคยทำอาหารให้วิลสัน และคาดหวังจะให้เขาทำอาหารให้แกทั้งวันเลยเหรอ!”
เซรีนตอบด้วยน้ำเสียงที่ไร้เดียงสาว่า “เขาทำอาหารอร่อยมาก เขาอาจจะบ่นว่าการทำอาหารของหนูแย่ ถ้าหนูทำอะไรให้เขากิน”
“เออะ คนขี้เกียจมักจะมีข้อแก้ตัวอยู่เสมอ”
แม่ของเซรีนลุกขึ้น เดินไปที่ห้องครัว และบอกให้วิลสันออกไป “โอ้ วิลสัน ไปดูทีวีกับเซรีนที่ห้องนั่งเล่นเถอะ เดี๋ยวแม่จะรับช่วงต่อที่นี่เอง ดูนายสิ นายตามใจยัยเด็กแสบนั่นมากเกินไป แม้ว่าสามีที่ทำอาหารจะกำลังนิยมในทุกวันนี้ แต่นายคงทำทุกอย่างให้เธอไม่ได้ใช่ไหม? ยัยเด็กแสบคนนั้นจะขี้เกียจมากเกินไปแล้วตอนนี้”
“แม่ครับ เซรีนท้องอยู่ไม่ใช่เหรอครับ? เธอจะทำอาหารหลังจากที่เธอคลอดลูกแล้ว”
แม่ของเซรีนเย้ยหยัน และพูดว่า “โอ้พระเจ้า วิธีที่นายตามใจเธอ ฉันคิดว่าเธอก็คงไม่ได้ทำอาหารให้นายตั้งแต่ก่อนที่เธอจะท้องอีก”
วิลสันลูบจมูกของเขา และถูกแม่ยายของเขาไล่ออกมาจากห้องครัว
วิลสันนั่งลงบนโซฟา หยิบแอปเปิ้ลขึ้นมาแล้วถามว่า "อยากกินแอปเปิ้ลไหม?"
ท้องของเซรีนค่อนข้างใหญ่เนื่องจากเธอได้รับการดูแลอย่างดีจากวิลสัน ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างอ้วนหลังจากที่เธอตั้งครรภ์ ตอนนี้เธอดูเหมือนเด็กอ้วน
"ฉันอยากกิน"
วิลสันหยิบมีด และปอกแอปเปิ้ลให้ภรรยาของเขา เขาถามเธอว่า “ใกล้จะปีใหม่แล้ว คุณอยากจะทำอะไรวันปีใหม่?
เซรีนเอนศีรษะลงบนไหล่ของวิลสันในขณะที่เธอพูดว่า “แน่นอน ฉันอยากใช้เวลาอยู่กับคุณ ตราบใดที่ได้อยู่กับคุณ ฉันก็ทำอะไรก็ได้”
เธอบอกกับตัวเองว่าเธอจะใช้เวลาทุกเทศกาลกับวิลสัน
วิลสันยิ้มแล้วยื่นแอปเปิ้ลที่ปอกเปลือกแล้วให้เธอ เขาถามว่า “คุณอยากใช้เวลาที่เคียร์ ริเวอร์ ทาวน์ หรือนอร์ท ซิตี้?”
ตอนแรกเซรีนอยากจะพูดว่านอร์ท ซิตี้ เนื่องจากพ่อแม่ของเธออยู่ที่นี่แล้ว แต่ ในลึก ๆ ในใจ เธอก็นึกได้ว่าเธอใช้เวลาช่วงปีใหม่ในเมืองเล็ก ๆ นั้นอย่างไร และทั้งเมืองก็มีชีวิตชีวามาก วิลสันเคยบอกว่าเขาไม่เคยมีประสบการณ์ที่ดีในช่วงวันส่งท้ายปีเก่า ดังนั้น หากพวกเขาใช้เวลาช่วงปีใหม่ที่เมืองเคลียร์ ริเวอร์ ทาวน์ เขาจะสัมผัสได้ถึงความมีชีวิตชีวาของกลุ่มเด็ก ๆ ที่เล่นดอกไม้ไฟตามท้องถนน นั่นน่าจะเป็นประสบการณ์ที่น่าสนุกทีเดียว
เซรีนหันกลับมา และจ้องเขม็งไปที่เขาก่อนจะพูดว่า “ฉันอยากจะให้คุณเห็นว่าการใช้เวลาปีใหม่ที่เคลียร์ ริเวอร์ ทาวน์เป็นอย่างไร เช่นเดียวกับที่ฉันเคยใช้เวลาช่วงปีใหม่ตอนที่ฉันเป็นเด็ก”
วิลสันยิ้มอย่างอบอุ่นเมื่อเขารู้ว่าเซรีนรักเขาจริง ๆ เขากล่าวว่า “แน่นอน เราจะพาแม่ กับพ่อกลับไปที่เมืองเคลียร์ ริเวอร์ ทาวน์สำหรับวันปีใหม่ของเรา”
จากนั้นเซรีนก็พูดว่า “วิลสัน ก่อนที่เราจะกลับไปที่เคลียร์ ริเวอร์ ทาวน์ พาฉันไปเจอพ่อแม่ของคุณหน่อยนะ”
วิลสันจับมือภรรยาของเขา และพูดด้วยสายตาที่ลึกซึ้งว่า “แน่นอน เราจะให้พ่อแม่ของผมเป็นพยานลูกสะใภ้ที่น่าเกลียดของพวกเขา”
เซรีนเยาะเย้ย และพูดว่า “ฉันไม่ได้น่าเกลียด ฉันค่อนข้างจะสวย โอเค”
วิลสันมองไปที่ร่างอวบ ๆ ของเธอในขณะที่เธอเดินไปที่ห้องครัว น้ำแข็งชั้นสุดท้ายในหัวใจที่เย็นชาของเขารู้สึกเหมือนได้ละลายหายไปโดยแสงแดดฤดูหนาวอันอบอุ่น