บทที่ 652 ใครตัดสินว่าผู้หญิงดี ๆ ตกหลุมรักผู้ชายไม่ดีไม่ได้

กวินเตะประตูผับเปิดออก เธอเห็นยานินอนอยู่บนโซฟาอย่างหดหู่ เมาอย่างน่ารังเกียจ

เธอรีบวิ่งไปหาเขา คว้าปลอกคอเสื้อของเขา และตะโกนว่า "ยานิ เควน! ดูตัวเองสิ! มันคุ้มไหมที่นายทำร้ายตัวเองเพราะผู้หญิงคนหนึ่งแบบนี้? แซมทิ้งนายไปเกือบหกเดือนแล้ว และนายก็ยังไม่เลิกคิดถึงเธอ?"

ยานิผลักเธอออกไป แต่กวินตั้งใจแน่วแน่ เธอพูดอย่างแน่วแน่ว่า “ฉันจะไปส่งนายกลับบ้าน!”

ยานิผลักเธอออกไปอีกครั้ง “ฉันไม่ได้เมา ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ”

"นายจะขับรถในสภาพนี้ได้อย่างไร? นายอยากจะโดนรถชนตายงั้นเหรอ?"

ยานิเงียบไป เขาเดินออกไป เขาไม่ได้เมา ในหัวของเขายังคงชัดเจน

เขารู้ว่านั่นคือกวิน และมันดึกแล้ว แต่ก็ยังไม่มีคนโทรมาจากที่บ้าน

เห็นได้ชัดว่าลูซี่ไม่สนใจเขา

กวินพยายามไล่ตามเขามาเกือบหกเดือน เขาก็พยายามอยู่กับเธอเพื่อลืมผู้หญิงอีกคนที่ไม่รักเขา แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามเท่าไหร่ เขาก็ตระหนักว่าหัวใจของเขาไม่สามารถเป็นของใครได้อีก

หัวใจของเขามีแต่แซม แต่อาจจะมีลูซี่ด้วยเหมือนกัน เขาสับสน และขัดแย้ง

ยานินั่งเบาะหลังในขณะที่กวินขับรถ เธอมองเขาตลอดเวลาผ่านกระจกมองหลัง เธออดไม่ได้ที่จะแหย่เขา "ฉันไม่รู้ได้ยังไงว่าคุณเป็นคนโรแมนติก?"

ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นจากไป ยานิก็พยายามดื่มเพื่อลืมความรู้สึกของเขา เขาหันไปดื่มสุราเพื่อทำให้ความรู้สึกมันชา

กวินพึมพำกับตัวเอง “ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรที่ฉันไม่มี? เธอไม่ได้สวยขนาดนั้น และฉันก็ไม่ได้แย่ นายเห็นอะไรในตัวเธอ?”

ยานิหัวเราะเบา ๆ กึ่งจริงจัง และกึ่งชิงชังตัวเอง “ถ้าฉันรู้ ฉันจะเปลี่ยนแฟนได้อย่างเร็ว”

กวินพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ อย่างที่นายพูด ช่วงนี้นายค่อนข้างเป็นตัวสร้างปัญหา นายยังใส่ร้ายฮีลตันกับเวอเรียนอีกด้วย แต่ฉันก็อยู่ที่นี่ ไล่ตามนาย โชคชะตาช่างเป็นเรื่องตลกจริง ๆ”

ทันใดนั้น ยานิก็พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “กวิน”

"อะไร?"

“ได้โปรดหยุดเสียเวลากับฉันเถอะ เธอเป็นผู้หญิงที่ดี”

กวินไม่เชื่อ เธอเม้มปาก แล้วพูดว่า "ผู้หญิงดี ๆ เป็นอะไร? ใครเป็นคนตัดสินว่าผู้หญิงดี ๆ จะตกหลุมรักผู้ชายไม่ดีไม่ได้"

ยานิมองกวินผ่านกระจกมองหลัง พวกเขาสบตากัน ในขณะที่เขาพูดว่า “ผู้หญิงดี ๆ อย่างเธอไม่ควรไล่ตามคนอย่างฉันที่มีคนอื่นอยู่ในใจ เธอจะต้องจบลงด้วยการทำร้ายตัวเองเท่านั้น”

“ไม่ว่าฉันจะเจ็บหรือไม่ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับนาย ยังไงซะ แซมก็ยังไม่กลับมา นั่นหมายความว่าฉันยังมีโอกาส ฉันจะไปหาใครก็ได้ที่ฉันต้องการ ฉันจะพยายามให้มากขึ้นถ้านายยังปฏิเสธฉันอยู่”

ยานิถอนหายใจด้วยความไม่เต็มใจ และอ่อนเพลีย “ถ้าฉันบอกเธอว่าแซมกลับมาแล้วล่ะ?”

เขาพูดแบบนั้นตอนที่พวกเขามาถึงทางเข้าคฤหาสถ์

กวินตกใจ เธอเหยียบเบรกอย่างกะทันหัน "นายพูดอะไรนะ?"

“แซมกลับมาแล้ว”

"แล้ว?"

ยานิเม้มริมฝีปากของเขา เขามองเธออย่างเคร่งขรึม และพูดว่า "ดังนั้น อย่าเสียเวลากับฉันเลย"

กวินหัวเราะ “พวกนายแต่งงานกันแล้วเหรอ? ตราบใดที่นายยังไม่ได้แต่งงานกัน ฉันก็ยังมีโอกาส ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะไล่ตามใครก็ได้ที่พวกเขาต้องการ ทำไมฉันต้องถอยเพราะแซมกลับมาแล้ว? ตอนนี้ฉันจะบอกนายไว้เลยนะ ยานิ ฉันจะไม่ถอย จนกว่านายกับแซมจะแต่งงานกัน”