บทที่ 661 เควน จอยซ์ ไปตามหาเธอที่พีค แวลลี่

ลูซี่ไม่คิดว่ามิสเตอร์คิว จะตกลงบริจาคให้โรงเรียนของเธอ

"คุณไม่กลัวว่าฉันจะหลอกคุณเหรอคะ?" เธอถามเขา

ลูซี่สงสัยในตัวมิสเตอร์คิวเป็นอย่างมาก เธอแปลกใจว่าเขาเป็นคนใจดี หรือว่าเขาเป็นแค่คนที่รวยมาก

มิสเตอร์คิวตอบเธอ "ผมไม่ทำแบบนั้นหรอกถ้าผมไม่มั่นใจ ในเมื่อผมตกลงบริจาคให้โรงเรียนของคุณแล้ว นั่นก็หมายความว่าผมหาข้อมูลมาแล้ว"

ลูซี่ไม่รู้จะพูดยังไง เธอกดเข้าไปดูประวัติของมิสเตอร์คิว เห็นได้ชัดว่าเขาเปลี่ยนบัญชีและไม่มีเพื่อน หรือมีการอัปเดตสเตตัสเลย บางทีเขาไม่อยากเปิดเผยชื่อแต่แค่เปลี่ยนบัญชี

"ขอบคุณค่ะ ฉันควรเรียกคุณว่ายังไงดีคะ?"

"แค่มิสเตอร์คิวก็พอครับ"

'เป็นผู้ชายที่แปลกจริง' ลูซี่คิด

ลูซี่ไปพบอาจารย์ใหญ่หลังจากนั้น เธอไม่สามารถตัดสินใจเรื่องใหญ่เช่นนี้ได้

อาจารย์ใหญ่ลูบหลังลูซี่แล้วชมเธอ "ลูซี่! ใครจะรู้ว่าคุณจะช่วยเหลือโรงเรียนของเราได้มากขนาดนี้ แค่ในระยะเวลาสั้น ๆ? ผมไม่รู้ว่าจะขอบคุณยังไงดี!"

ลูซี่เขินเล็กน้อย เธอพูดอย่างถ่อมตัว "อาจารย์ใหญ่ อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ มันแค่เป็นเรื่องบังเอิญ อีกอย่างฉันก็รับประกันไม่ได้หรอกค่ะว่า มิสเตอร์คิวจะบริจาคให้เราจริง ๆ ถ้าเขาทำแบบนั้นเมื่อไหร่ คุณค่อยขอบคุณฉันตอนนั้นก็ได้ค่ะ"

"ได้สิ คุณลูซี่! คุณช่วยเด็ก ๆ ได้มากเลย ถ้าเราได้เงินมาแล้ว เราจะสร้างโรงอาหารให้เด็ก ๆ พวกเขาจะได้ไม่ต้องนำอาหารมาเอง หรือต้องกินอาหารที่เย็นชืดอีกแล้ว พวกเขายังเด็กอยู่ อาหารที่เย็นชืดจะไม่ดีต่อพวกเขา"

"ใช่แล้วค่ะ"

เช้าวันต่อมา ลูซี่กำลังจะเข้าไปในห้องเรียน เมื่อเธอถูกเรียกให้เข้าไปในห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่

อาจารย์ใหญ่พูดด้วยความตื่นเต้นมาก "คุณลูซี่ คุณรู้ไหมว่ามิสเตอร์คิวบริจาคเงินให้เราเท่าไหร่?"

"ห้าแสนเหรียญหรือเปล่าคะ?" เธอถาม ลูซี่ไม่ได้คิดมาก โรงเรียนแบบนี้ในพีค แวลลี่ ไม่เคยได้รับเงินบริจาคส่วนตัวมากเท่าไหร่ เว้นแต่ว่าจะมาจากทางรัฐบาล หรือองค์กรขนาดใหญ่

อาจารย์ใหญ่ชูนิ้วมือห้านิ้วแล้วตอบเธอ "ห้าล้าน!"

ลูซี่ขมวดคิ้วอย่างไม่อยากเชื่อ "ว้าว มากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" มิสเตอร์คิวเป็นผู้บริจาคที่ใจกว้างจัง

อาจารย์ใหญ่ซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่ได้ "มันมากพอที่จะสร้างโรงเรียนประถมได้อีกแห่งเลยนะ! คุณลูซี่ ผมคิดว่าเราควรใช้เงินนี้สร้างโรงอาหารและห้องสมุดนะ! เราจะปรับปรุงห้องเรียนใหม่ และช่วยเหลือครอบครัวพวกเขาด้วย"

ลูซี่พยักหน้า เธอยิ่งสงสัยในตัวมิสเตอร์คิวมากขึ้น เมื่อออกมาจากห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่

ในตอนกลางคืน เมื่อลูซี่ต่อไวไฟในห้อง เธอก็ได้รับข้อความจากมิสเตอร์คิว

[ผมเชื่อว่าคุณคงได้รับเงินแล้วนะครับ?]

ลูซี่ตอบเขา [ใช่ค่ะ แต่มันมากเกินกว่าที่ฉันคิดไว้ มิสเตอร์คิว ขอบคุณมากนะคะ คุณแน่ใจเหรอคะว่าไม่ต้องการอะไรตอบแทน ที่บริจาคเงินให้กับโรงเรียนของเรา? บางทีให้อาจารย์ใหญ่และเด็ก ๆ มาขอบคุณคุณด้วยตัวเองดีไหมคะ?]

นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการทำ มันแปลกที่มิสเตอร์คิวบริจาคเงินให้ห้าล้าน แต่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน