บทที่ 663 เควน จอยซ์ ไปคุยกันที่อื่นเถอะ

แผนกสูตินรีเวช ที่โรงพยาบาลในเมืองพีค แวลลี่

ริเวอร์พาลูซี่ไปนั่งพักบนม้านั่ง ส่วนเขาไปรับบัตรหมายเลข แล้วมองหมายเลขบนหน้าจอ

"คงอีกสักพัก่อนจะถึงคิวคุณ บางทีอาจนานเกินครึ่งชั่วโมง เช้านี้คุณไม่ค่อยได้กินอะไร ให้ผมไปหาอะไรมาให้กินไหม?"

ลูซี่เมารถมาตลอดทาง ถึงเธอจะไม่ได้อ้วก แต่เธอก็ไม่อยากทานอะไร "ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องไปหรอก ฉันไม่อยากกินอะไรเลย"

ริเวอร์มองใบหน้าที่ซีดของเธอ เขายืนยัน "ถึงคุณจะไม่อยากกินก็คิดถึงลูกสิครับ ผมจะซื้ออะไรอร่อย ๆ มาให้กิน และเครื่องดื่มร้อนด้วย คุณดูซีดแล้ว ถ้าไม่กินผมกลัวว่าคุณจะเป็นลมไป"

ริเวอร์ยืนขึ้นแล้วบอกเธอ "รอผมอยู่นี่นะ ผมจะรีบกลับมา"

"ไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ ไม่ต้องลำบากออกไปซื้ออาหารข้างนอกหรอก"

ริเวอร์หัวเราะ "ไม่ลำบากหรอกครับ คุณท้องอยู่ ผมต้องดูแลคุณสิ"

เขาเป็นคนเอาใจใส่และดื้อเหมือนกัน เมื่อลูซี่ห้ามเขาไม่ได้ เธอจึงพยักหน้า

เมื่อริเวอร์ออกไปแล้ว ลูซี่ก็ได้รับข้อควาทจากมิสเตอร์คิว [ผมอยู่พีค แวลลี่ คุณอยู่ไหนครับ?]

ลูซี่ตกใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะมาที่พีค แวลลี่ กะทันหันแบบนี้

[ตอนนี้ฉันมาตรวจที่โรงพยาบาลค่ะ คุณอยากมาพบอาจารย์ใหญ่และเด็ก ๆ ใช่ไหมคะ? ไปที่โรงเรียนเซฟเฟอก่อน ถ้าคุณไม่รีบ ฉันจะกลับไปถึงตอนบ่ายค่ะ]

มิสเตอร์คิวตอบเธอ [ผมอยู่ในเมือง ส่งที่อยู่ให้ผมด้วย]

ลูซี่ไม่รู้จะตอบเขายังไง เธอเป็นคนรอบคอบและเธอก็อยู่ในโรงพยาบาล จึงไม่สะดวกที่จะพบเขา

ยิ่งไปกว่านั้นเธอไม่รู้จักมิสเตอร์คิว มันจะดูผิดปกติที่ผู้หญิงจะไปพบผู้ชายตามลำพัง พวกเขาเป็นแค่เพื่อนกัน คนอื่นอาจเอาไปนินทา ถ้าเห็นว่าพวกเขาอยู่ด้วยกัน

ลูซี่ตอบเขา [ฉันจะกลับไปที่โรงเรียนตอนบ่าย เราค่อยเจอกันตอนนั้นก็ได้ค่ะ]

เธอคิดว่ามิสเตอร์คิวจะคุยต่อ แต่เขาก็ไม่ตอบกลับมา