บทที่ 666 เควน จอยซ์ เธอเคยบอกว่ารักเขา แต่มันเป็นเรื่องโกหก

"ยานิ เลิกทำแบบนี้สักที!"

ลูซี่ขัดขืน แต่ยานิแข็งแรงกว่า เขาจับแขนเธอไว้แน่น

ยานิรับโทรศัพท์และแนบไว้ข้างหูของลูซี่ เขากระซิบให้มีแค่เธอที่ได้ยิน เขาพูดเย้ยหยัน "ไม่อยากคุยกับคู่หมั้นเหรอ? ผมรับสายแล้วนะ ทำไมไม่คุยล่ะ?"

"คุณ"

ริเวอร์ที่อยู่ปลายสายถามด้วยความกังวล "ลูลู่ คุณอยู่ไหน? ผมหาคุณไม่เจอเลย!"

ลูซี่ไม่รู้จะอธิบายสถานการณ์ยังไง เธอพยายามพูดกับเขาอย่างใจเย็น "ฉัน...ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฉันยังตรวจไม่ได้ ทำไมคุณไม่กลับไปที่โรงเรียนล่ะ?"

ริเวอร์สับสน "แต่เราก็มาที่นี่แล้ว ถ้าคุณไม่อยากตรวจก็บอกผมมาเถอะว่าคุณอยู่ที่ไหน แล้วคุณจะกลับไปที่โรงเรียนยังไงครับ?"

"ริเวอร์ เลิกถามฉันเถอะ"

ลูซี่ไม่รู้จะตอบเขายังไง เธอบอกเขาไม่ได้ว่าถูกผู้ชายลักพาตัว เขาเป็นพ่อของลูก เธอไม่รู้จะทำยังไงดี

ริเวอร์กระวนกระวาย "ลูลู่ เกิดอะไรขึ้น? บอกผมมาเถอะ ลูลู่"

ลูซี่กัดริมฝีปากแล้วหลับตา

ยานิกระซิบที่หูของเธอ "บอกเขาไปสิ บอกเขาว่าตอนนี้คุณอยู่กับใคร ถ้าเขารักคุณจริง ๆ เขาจะไม่รังเกียจคุณ"

ทำไมถึงเลวแบบนี้! ลูซี่จ้องเขา

ยานิยิ้มเยาะ "ถ้าคุณไม่บอกเขา งั้นผมจะช่วยคุณเอง"

ยานิดึงกระโปรงของเธอขึ้นมา ลูซี่ตัวสั่นและกรีดร้อง "คุณจะทำอะไร!"

เมื่อริเวอร์ได้ยินเสียงร้องของเธอ เขาก็ตกใจ "ลูลู่! ลูลู่! เกิดอะไรขึ้น? คุณถูกลักพาตัวเหรอ? ลูลู่ บอกผมสิ!"

'ลูลู่เหรอ? ช่างน่ารักซะจริง!'

ยานิยิ้มเยาะ "บอกเขาไปสิว่าตอนนี้คุณอยู่กับใคร และคุณกำลังทำอะไรอยู่"

"ยานิ!"

ยานิดันเธอ ดวงตาของเธอแดง

ริเวอร์เกือบเสียสติไปแล้ว "ลูลู่ คุณอยู่ไหน?! บอกผมสิ!"