บทที่ 682 แต่งงาน

ยานิรีบพาลูซี่ขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ

หลังจากที่ลูซี่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ และเดินตามยานิไปที่รถของเขา เธอถามว่า “เราจะไปไหนกัน? วันนี้คุณไม่ต้องไปทำงานเหรอ?”

ยานิมีงานค้างอยู่มากตอนที่เขาไปตามหาเธอที่พีค แวลลี่ ตอนนี้พวกเขากลับมาแล้ว เขายังจะพาเธอออกไปเที่ยวอีก มันจะไม่กระทบกับงานของเขางั้นเหรอ?

ยานิพูดในขณะที่ขับรถว่า “เราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน”

ลูซี่อึ้ง เธอไม่คิดว่ายานิจะรีบพาเธอไปจดทะเบียนสมรส เธอถามว่า “ทำไมคุณไม่บอกฉันก่อน?”

"มีอะไรเหรอ?"

“ฉันไม่ได้แต่งหน้าด้วยซ้ำ และฉันก็ใส่เสื้อผ้าธรรมดา ๆ”

ยานิเหลือบไปมองที่แก้มที่ขาวเนียนของเธอ และพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยว่า “ผมคิดว่าคุณแต่งหน้าแล้ว”

ลูซี่ยิ้มโดยไม่รู้ตัว เนื่องจากเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าผู้ชายคนนี้ปากหวานจริง ๆ

ลูซี่ลดกระจกลงที่เบาะนั่งข้างคนขับ ทารองพื้นบนใบหน้าของเธอ จากนั้นก็หยิบลิปสติกจากกระเป๋าของเธอออกมาก่อนจะทามันบนปากของเธอ ตอนนี้เธอได้แต่งหน้าเบา ๆ แล้ว ดังนั้นอย่างน้อยมันก็จะทำให้ใบหน้าของเธอดูเปล่งปลั่งตอนที่ถ่ายรูป

ยานิมองไปที่ริมฝีปากที่แดงอวบอิ่มเล็กน้อยของเธอเมื่อเธอหันมามองเขา เขาอยากจะจูบเธออย่างมาก แต่เขาถูกลูซี่หยุดไว้

"ขับรถ"

เมื่อพวกเขาหยุดรถที่ไฟแดง ยานิก็กอดลูซี่ และจูบเธอในขณะที่เขาพูดว่า “มาดามเควน คุณกำลังยั่วยวนผม”

ลูซี่รู้สึกเฉยเมยเพราะเธอแค่ทาลิปสติก แล้วเธอจะไปยั่วยวนเขาได้ยังไงกัน?

“โอ้ ใช่ ฉันไม่ได้เอาบัตรประชาชนกับเอกสารอะไรมาด้วยเลย”

ยานิเปิดช่องเก็บของ และหยิบบัตรประชาชน และเอกสารอื่น ๆ ของเธอออกมา

ลูซี่รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ในขณะที่เธอถามว่า “คุณไปเอาพวกนี่มาเมื่อไร?”

“ในตอนที่คุณกำลังหลับ ผมใส่เอกสารพวกนี้ไว้ในรถก่อนหน้านี้เพื่อที่เราจะได้ไม่ลืมอะไร”

ดูเหมือนยานิจะตื่นเต้นมากที่จะได้แต่งงานกับลูซี่

ยานิกอดลูซี่ในขณะที่เดินเข้าไปที่อำเภอเพื่อจดทะเบียนสมรส

เมื่อพวกเขากำลังจะจดทะเบียนสมรส พนักงานวัยกลางคนก็สังเกตเห็นท้องของลูซี่ในทันที เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย และถามด้วยท่าทางที่ไม่เป็นมิตร “พวกคุณแต่งงานกันเพราะท้องงั้นเหรอ? มีคู่หนุ่มสาวจำนวนมากที่แต่งงานเนื่องจากท้องก่อนแต่ง แต่ไม่ถึงครึ่งปีก็มาหย่ากัน ฉันขอแนะนำให้พวกคุณคิดเกี่ยวกับมันอย่างจริงจัง อย่าบังคับตัวเองให้แต่งงานเพราะลูก”

ลูซี่รู้สึกไม่สบายใจจากคำพูดนั้น เนื่องจากการท้องก่อนแต่งไม่ใช่เรื่องที่น่าภาคภูมิใจ

ในทางกลับกันยานิดูเหมือนจะไม่สนใจมันในขณะที่เขาจับมือของลูซี่ แล้ววางมันลงบนโต๊ะ เขามองตรงไปที่ตาของพนักงาน และพูดว่า “ผมรักภรรยาของผมจริง ๆ ดังนั้นผมจึงทำให้เธอตั้งท้องก่อน เพราะผมกังวลว่าเธอจะไม่ยอมแต่งงานกับผม นี่เป็นเหมือนหลักประกันสำหรับผม”

ลูซี่หน้าแดงอย่างหนัก เธอหยิกต้นขาของยานิด้วยอีกข้างที่ว่างที่ใต้โต๊ะ

ผู้ชายคนนี้กำลังพูดอะไรไร้สาระอะไรกัน?!

ยานิยังคงยิ้มในขณะที่พูดกับเจ้าหน้าที่ว่า “งั้นเราจดทะเบียนสมรสของเรากันตอนนี้เลยได้ไหม?”

พนักงานอึ้งไปเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าชายหนุ่มจะพูดเรื่องน่าอายแบบนั้น

เนื่องจากพนักงานทำงานที่นี่มานานแล้ว สถานการณ์เช่นนี้จึงเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับพวกเขา โดยปกติแล้วหญิงท้องจะเป็นคนขอให้ผู้ชายแต่งงานกับพวกเธอ และผู้ชายจะค่อนข้างไม่เต็มใจที่จะแต่งงาน แต่สถานการณ์เช่นที่เธอกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ที่ผู้ชายกังวลว่าผู้หญิงจะทิ้งเขาไปแม้ว่าเธอจะท้องนั้นหายากจริง ๆ

ไม่ต้องพูดถึง ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอดูหล่อเหลาด้วยใบหน้าที่ละเอียดละออ และสลับซับซ้อน อีกทั้งรูปร่างที่บึกบึนจริง ๆ หายากมากที่ผู้ชายที่ไร้ที่ติเช่นนี้จะหลงรักใครสักคน

หลังจากมองดูพวกเขาอย่างหนัก สีหน้าที่ดูขมขื่นของพนักงานก็ยิ้มให้พวกเขา และพูดว่า “สำหรับฉันดูเหมือนว่าคุณทั้งคู่จะรักกันจริง ๆ ฉันขอให้คุณทั้งคู่มีชีวิตแต่งงานที่ยืนยาว และมีลูกเยอะ ๆ”

ขั้นตอนทั้งหมดใช้เวลาครึ่งชั่วโมง และหลังจากที่พวกเขาออกจากอำเภอ พวกเขาทั้งคู่ต่างก็ถือหนังสือเล่มเล็กสีแดง

นี่หมายความว่าตอนนี้พวกเขาแต่งงานกันอย่างเป็นทางการแล้ว

ยานิจับมือเล็ก ๆ ของลูซี่ไว้แน่นในขณะที่พวกเขายืนอยู่ที่ประตูทางเข้าอำเภอ เขาจ้องมองไปที่เธอในขณะที่เขาพูดว่า “มาดามเควน ตอนนี้คุณมีครอบครัวแล้ว และต่อไปคุณจะไม่ได้รับอนุญาตให้ไปสอนที่พีค แวลลี่ ตามอำเภอใจอีกแล้ว”