บทที่ 691 ความจำเสื่อม

รูบี้ถูกพาไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล

หมอเดินออกมาจากห้องคนไข้ เขารายงานเบลน "ผู้บัญชาการเบลน ศีรษะของผู้หญิงคนนี้ถูกกระทบกระเทือน ถึงจะไม่เป็นอันตรายต่อชีวิต ตอนนี้อาการของเธอค่อนข้างสาหัส เราต้องรอให้เธอรู้สึกตัวก่อน เพื่อจะได้ดูอาการบาดเจ็บของเธอ"

เบลนพยักหน้า "เอาล่ะ คุณออกไปก่อน"

"ได้ครับ"

โอล เคมองหญิงสาวที่นอนอยูในห้องคนไข้ผ่านกระจกหน้าต่าง เขาถามความเห็น "ผู้บัญชาการเบลน ผู้หญิงคนนี้ก็น่าสนใจดี เธอก็น่ารักเหมือนกันนะครับ?"

หายากที่จะมีผู้หญิงมาระบายความโกรธกับเจ้านายของเขา และยังขึ้นไปเกาะบนหลังของเจ้านายด้วย

เบลนมองหญิงสาวที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง เขาเม้มปากแล้วถาม "นายเจออะไรเกี่ยวกับเรื่องระเบิดหรือยัง?"

ใบหน้าของโอล เค ดูเคร่งขรึมขึ้นมาทันที เมื่อเบลนพูดเรื่องนี้ขึ้นมา "ครับ ดูเหมือนว่าสายลับของทางองค์กรไลท์ จะให้เมืองกลาเซียร์จับตาดูพวกเรานะครับ"

สายตาของเบลนเย็นชา เขาตอบ "ตาแก่สตีเฟ่นส่งสายลับเข้ามาใกล้เราได้สำเร็จตามแผนสินะ นายไม่เห็นเหรอ ว่าตอนนี้ระบบรักษาความปลอดภัยของเราเป็นยังไง?"

โอล เคไม่รู้จะพูดยังไง "ผู้บัญชาการ ไม่มีครั้งต่อไปแน่ครับ"

เบลนไม่พอใจ "ก็เห็นกันอยู่"

ในตอนที่เบลนไม่ได้มองเขา โอล เครีบเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก เขาคิดกับตัวเอง 'หวังว่าคราวนี้ฉันไม่ได้ทำให้เขาโกรธนะ ไม่อย่างนั้น...ฉันกับลูกน้องคงได้เจอกับวันที่ทรมานแน่!'

สายตาคมเข้มของเบลนมองหญิงสาวที่ยังไม่ได้สติ ก่อนจะหันหลังแล้วเดินออกไป ก่อนที่เขาจะออกไปจากโรงพยาบาล เขาได้สั่งโอล เค "ส่งคนมาเฝ้าเธอที่นี่ แล้วรายงานเบื้องหลังของผู้หญิงคนนี้ให้ฉันด้วย"

"ได้ครับ"

คฤหาสน์วอเตอร์ฟรอนท์ พาวิลเลียน

นอกจากจะเป็นสถานที่ที่องค์กรดาร์กจัดเตรียมไว้ให้แล้ว มันยังเป็นที่ ๆ เบลนใช้เวลาส่วนมากอยู่ที่นี่ในตอนกลางคืน

ตอนเที่ยงคืน เบลนกำลังทำงานอยู่ในห้องทำงาน

โอล เคยืนอยู่ตรงประตู เพื่อรักษาความปลอดภัยให้เจ้านายของเขา ในตอนนั้น เขาได้รับโทรศัพท์และเดินเข้ามาในห้อง หลังจากที่เคาะประตูแล้ว "ผู้บัญชาการเบลน ผมเพิ่งได้รับข่าวจากทางโรงพยาบาลว่าผู้หญิงคนนั้นฟื้นแล้วครับ"