บทที่ 697 ผมมีแฟนแล้ว และผมเห็นเธอเป็นคู่ชีวิตของผม

"หา? คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะ ข้อมูลการคุ้มกันฮอลลี่ของผม จะไปเหมือนกับของว่าที่ลูกเขยได้ยังไง? คุณกับฮอลลี่เป็นเพื่อนที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ถึงฮอลลี่จะเป็นเด็กอวดดีและหยาบคาย เพราะผมตามใจเธอ ผมเห็นว่าเธอชอบคุณมากและคิดว่ามีแค่คุณ ที่เธอจะยอมแต่งงานด้วย เพราะตามกฎหมายการแต่งงานของประเทศอาร์ อายุของฮอลลี่ก็ถึงเกณฑ์ตามกฎหมายแล้ว จากที่ผมคิด..."

เบลนขัดจังหวะเขา "ท่านประธานาธิบดีครับ ดูเหมือนว่าท่านไม่ได้เป็นห่วงเรื่องความเป็นส่วนตัวของผมจริง ๆ เหมือนที่ผมคิดนะครับ"

พอลอึ้งไปสักพัก เขาไม่เข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเบลน

เบลนยิ้มแล้วบอกเขา "ผมมีแฟนแล้ว และผมเห็นว่าเธอเป็นคู่ชีวิตของผมครับ"

พอลตกใจ "ผู้บัญชาการเบลนเป็นคนที่มีงานยุ่ง แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปคบกันล่ะ? ไม่คิดเลยว่าจะได้ยินประโยคนี้จากคุณ"

เบลนที่พอลรู้จักเป็นคนทะเยอทะยาน เป็นคนโหดร้ายที่ยุ่งแต่กับการเมืองและงาน เขาไม่เคยได้ยินข่าวลือว่าเบลนคบกับผู้หญิงคนไหนจากตระกูลผู้ที่มีอิทธิพลเลย พอลคิดว่าผู้หญิงคนเดียวที่เบลนคุ้นเคยด้วยคือฮอลลี่

แม้เขาจะรู้ว่าเบลนไม่ได้ชอบฮอลลี่ในเชิงชู้สาว แต่เขาก็ไม่เคยคิดว่าเบลนจะชอบผู้หญิงคนอื่น เขาคิดว่าความสัมพันธ์ของเบลนกับฮอลลี่นั้น สนิทสนมกันพอแล้ว

"เราเพิ่งคบกันเดือนนี้ครับ จึงเป็นเรื่องปกติที่ท่านจะยังไม่ได้ยินเรื่องนี้ แต่เจ้าหญิงฮอลลี่ก็ครองพื้นที่ในใจของผม เธอเป็นเหมือนน้องสาวสำหรับผมครับ"

สายตาของพอลเคร่งขรึมขึ้น เขามองเบลนอีกครั้ง สายตาของเบลนเป็นประกาย ถึงมันจะค่อนข้างดูน่ากลัว "ดูเหมือนว่าผู้หญิงของคุณจะดีกว่าฮอลลี่ของผมนะ เธอมาจากตระกูลไหนล่ะ?"

เบลนตอบเขา "เธอไม่ใช่คนจากตระกูลของผู้มีอิทธิพลคนไหนหรอกครับ เธอเป็นแค่ 'ลูกแมวจรจัด' ที่ผมเก็บมาจากข้างถนน"

"นี่ผมลืมไปได้ยังไงนะว่าคุณเป็นแค่คนหนุ่ม? ผมก็เป็นผู้ชาย ผมเข้าใจว่าคุณจีบไปทั่ว ไม่ใช่ว่าคุณจะไปหลง 'ลูกแมวจรจัด' ไม่ได้ แต่คุณจะเลือก 'ลูกแมว' หรือ 'ลูกหมา' จากข้างถนนมาเป็นภรรยาไม่ได้นะ"

ชายหนุ่มลูบถ้วยชาเบา ๆ ด้วยนิ้วมือเรียวยาวของเขา เขาไม่เห็นด้วย "ผมไม่สนหรอกครับว่าเธอจะสูงส่งหรือร่ำรวยแค่ไหน ผมไม่อยากใช้ข้อได้เปรียบจากตำแหน่งหรือสถานะของภรรยา เพื่อให้ได้ผลประโยชน์มา มีเพียงเงื่อนไขเดียวในการที่จะมาเป็นภรรยาของผม และตราบใดที่ผมยังชอบเธออยู่"