บทที่ 703 คุณชอบฉันไหม

หลังจากดาร์ก ชาโดว์เดินออกไป เบลนก็เดินลงมาชั้นล่างพร้อมกับสุนัขเยอรมันเชฟเฟิร์ด

เบลนถามว่า “ลูกน้องของผมพูดอะไรกับคุณก่อนหน้านี้งั้นเหรอ?”

นรกยังไม่มีความโกรธเท่ากับผู้หญิงที่ถูกปฏิเสธความรัก รูบี้หมายหัวของดาร์ก ชาโดว์ ก่อนจะพูดว่า “เมื่อกี้ลูกน้องของคุณพูดจีบฉัน เขายังบอกด้วยว่าฉันสวย และฉันก็คล้ายกับผู้หญิงที่เขาเคยชอบ”

เบลนดูไม่แปลกใจนัก และไม่แน่ใจว่าเขาเชื่อเธอจริง ๆ หรือไม่ เนื่องจากเขาเพียงตอบด้วยท่าทางใจเย็นว่า “แน่นอน” จากนั้นเขาก็นั่งลงบนโซฟา ในขณะที่สุนัขเยอรมันเชฟเพิร์ดวิ่งเข้ามาหาเขา

จากนั้นชายหนุ่มก็ตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “ผมจะส่งเขาไปทะเลทรายสักสองสามเดือนเพื่อเป็นการลงโทษเขาในครั้งต่อไป”

รูบี้ยิ้มเยาะอย่างเงียบ ๆ

เมื่อรูบี้สังเกตเห็นสุนัขตัวใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ เขา เธอก็ถามตามสัญชาตญาณว่า “สุนัขตัวนั้นเป็นของขวัญจากลูกน้องของคุณงั้นเหรอ?”

“มันเป็นของผม แต่เนื่องจากก่อนหน้านี้ผมพาแมวจรจัดกลับบ้าน ผมเลยยุ่งอยู่กับการดูแลแมวตัวนั้น เลยลืมไปเอาสุนัขของผมกลับมา”

รูบี้ตกตะลึง ในขณะที่เธอกวาดตามองไปทั่วห้องอย่างกระวนกระวาย และพูดว่า “แมวจรจัดเหรอ? ฉันอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว แต่ยังไม่เห็นแมวจรจัดสักตัวเลย แมวอยู่ที่ไหนล่ะ?”

เธอสับสนและเบิกตากว้าง เป็นเรื่องยากที่เธอจะดูสับสน และดูน่ารักได้ขนาดนั้น และในขณะนั้น เธอก็ดูไม่เฉียบคมเหมือนที่สุนัขจิ้งจอกตัวน้อยควรจะเป็น

เบลนยิ้ม ในขณะที่เขาลูบสุนัขตัวใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ เขาด้วยมือใหญ่ของเขา ในขณะที่มองไปที่เธอด้วยท่าทางตลก ๆ ดวงตาที่เย็นชาของเขาดูสนใจ ในขณะที่เขายิ้ม

รูบี้สบตาเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ และเธอใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งเพื่อเข้าใจมันได้

แมวจรจัดที่ผู้ชายคนนี้พูดถึงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเธอ!

แก้มใสและน่าดึงดูดของเธอแดงเล็กน้อย ในขณะที่เธอตอกกลับด้วยน้ำเสียงทะนงตัวว่า “ฉันไม่ใช่แมวหรือหมานะ!”

แต่เธอนึกขึ้นได้บางอย่างหลังจากที่เธอพูดจบ และพูดต่อทันทีว่า “และฉันก็ไม่ใช่สุนัขจิ้งจอกตัวน้อยด้วย! ประเด็นคือฉันไม่ใช่สัตว์ตัวเล็ก ๆ อะไรทั้งนั้น!”

การโต้แย้งที่โกรธเกรี้ยวของเธอยิ่งทำให้เธอดูเหมือนเด็กวัยสิบเจ็ด หรือสิบแปด

เธอควรจะทำตัวแบบนี้ตั้งแต่แรก

เบลนใช้มือข้างหนึ่งลูบสุนัขเยอรมันเชฟเพิร์ด ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งลูบหัวเล็ก ๆ ของหญิงสาว เขาพูดว่า “ใช่ คุณไม่ใช่สัตว์ตัวเล็ก ๆ ก็ได้”

รูบี้พูดไม่ออก เพราะเธอไม่ใช่สัตว์ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

รูบี้จ้องไปที่สุนัขตัวใหญ่ด้วยสายตาที่ตัดสิน เนื่องจากเบลนกำลังลูบหัวทั้งเธอกับสุนัขในเวลาเดียวกัน สิ่งนี้ทำให้เธอดูเหมือนกับสุนัขตัวนั้น เป็นเพียงแค่สัตว์เลี้ยงในหัวใจเขา