บทที่ 723 คุณเป็นของผม

วิลสันกลับขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์ เมื่อเขาออกมาจากอีสฮิล แวลลี่แล้ว

ทอมป์สันถอดหน้ากากออกแล้วถอนหายใจ หลังจากที่เครื่องเฮลิคอปเตอร์บินขึ้นไป "ผู้บัญชาการได้บอกหรือเปล่าว่ารูบี้จะกลับมาเมื่อไหร่? พวกเราเป็นสามสหายยอดฝีมือ แต่ตอนนี้ถูกแยกออกจากกัน ช่วงนี้ฉันคิดถึงรูบี้มากเลยล่ะ!"

วิลสันถามเขา "ทำไมต้องคิดถึงเธอมากขนาดนั้นล่ะ? คิดถึงตอนที่ถูกเธออัดหรือไง?"

ทอมป์สันพูดไม่ออก

ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เบลนรับลูกกระสุนแทนรูบี้ เขาจับคางแล้วขมวดคิ้ว "ฟรอส เบลน ต้องมีอะไรแน่ ถึงกับรับกระสุนแทนสายลับเลยนะ"

วิลสันมองแขนเสื้อของเขา และเห็นว่าลุกกระสุนที่รูบี้ยิงมาเฉียดกระดุมข้อมือของเขาไป และทิ้งรอยไหม้ไว้

ทอมป์สันก็เห็นเหมือนกัน "ให้ตายสิ! รูบี้เป็นคนยิงใช่ไหม? จริงเหรอเนี่ย? เธอยิงนายได้ยังไง! เกือบยิงโดนแขนนายแล้วไหมล่ะ! เธอติดกับของเขาแล้วหรือไง?"

วิลสันขมวดคิ้ว เขาพูดด้วยน้ำเสียงกังวล "เธอไม่ควรตกหลุมรักเบลนนะ ไม่อย่างนั้น ผู้บัญชาการต้องไม่ปล่อยเธอไว้แน่ ฉันล่ะแปลกใจจริง ๆ ที่เธอกล้ายิงฉัน ถึงฉันจะไม่โดนกระสุนก็เถอะ ดูเหมือนว่าเธอกำลังเตือนอะไรฉันบางอย่าง"

"เตือนงั้นเหรอ? เธอกำลังเตือนเราว่าอย่าไปยุ่งกับผู้ชายของเธอหรือไง?"

"เธออาจทำไปโดยไม่รู้ตัว ไม่ได้ตั้งใจหรอก"

ทอมป์สันอธิบาย "ก็นั่นแหละมันถึงได้อันตรายไง เธอกำลังปกป้อง ฟรอส เบลน โดยไม่รู้ตัว เหมือนแม่หมีปกป้องลูกหมีไง เธอแยกเพื่อนหรือศัตรูไม่ออก นี่ไม่ใช่ตัวเธอเลย"

วิลสันปฏิเสธอย่างหนักแน่น "ไม่หรอก นี่คือรูบี้ มันมีเส้นแบ่งชัดระหว่างความรักกับความเกลียด ถ้าเธอตกหลุมรักเบลนจริง ๆ เธอจะหักหลังเราเมื่อไหร่ก็ได้"

ทอมป์สันถูจมูก "ถ้าเรากลายเป็นศัตรูกันขึ้นมาจริง ๆ ฉันยิงเธอไม่ลงหรอก แต่ดูเหมือนว่า ฟรอส เบลนก็จริงจังกับเธอเหมือนกัน ที่พวกเขาจูบกันในป่านั้นต้องเป็นการตกหลุมรักกันแน่ ๆ "

วิลสันทำหน้าเคร่งขรึม แววตาของเขามีความกังวล "หวังว่ารูบี้จะออกมาจากสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุดนะ"

รูบี้ช่วยพาเบลนกลับเข้าไปในถ้ำ

มีทุกอย่างอยู่ในถ้ำแล้ว รวมถึงยาและกล่องปฐมพยาบาล

รูบี้ทำตามคำสั่งของเบลน เธอเอากระสุนออกจากหลังให้เขา เธอใส่ยาฆ่าเชื้อบนแผลและห้ามเลือดให้เขา เธอใส่ยาและพันแผลให้เขา

เธอทำทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบแม้ว่าเบลนจะแนะนำเธอ ปรากฏว่าเธอก็ทำได้ดีเหมือนกัน

รูบี้ยืนข้างหลังเบลน เธอกำลังพันแผลให้เขา

เบลนหันหลังให้เธอ ไม่แน่ใจว่าเขากำลังทดสอบเธอหรือพูดไปแบบนั้น "ซอฟตี้ คุณทำความสะอาดแผลและพันแผลได้ดีมากเลย"

รูบี้นิ่งไป แต่เธอก็ใจเย็นแล้วตอบ "ฉันไม่อยากให้คุณเสียเลือดมาก เลยทำให้มันเร็ว แต่ก็ไม่ได้ทำความสะอาดและพันแผลเหมือนมืออาชีพหรอกนะ คุณต้องกลับไปหาหมออีก"

"คุณรู้จักพวกคนที่ตามล่าเราหรือเปล่า?"