บทที่ 76 ชายคนนี้ให้รถเธอจริงๆ

"ว้าว พี่สาวมาซื้อรถด้วยเหรอ? คุณพี่ชอบรถคันไหนล่ะ? ไหนพี่ลองระบุตัวตนและสถานภาพทางการเงินในปัจจุบันมาก่อนสิ จะได้รู้ว่าสามารถซื้อรถได้หรือไม่"

เธอจะสามารถซื้อรถที่มีตัวตนในฐานะ คุณนายฟัดด์ ได้อย่างไรกัน?

เวอเรียน โค้งมุมริมฝีปากของเธอและพูดอย่างเป็นธรรมชาติว่า "ถ้าฉันไม่สามารถซื้อรถได้ แต่ฉันจะมาดูรถไม่ได้เหรอ?"

วาเนลล์ ลูบผมนุ่มที่เพิ่งได้รับการบำรุงมาอย่างดีและหัวเราะเยาะ "ถ้าคุณไม่สามารถซื้อรถได้ก็อย่ามาดูเลยจะดีกว่ามันจะทำให้พี่สาวอยากได้รถมากขึ้นหลังจากเห็นรถยนต์"

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันมีผู้จัดการมา เมื่อเขาเห็นวาเนลล์ เขาพยักหน้าและโค้งคำนับให้เธออย่างสุภาพ “คุณชีน คุณมารับรถใช่ไหมครับ คุณต้องรอรถอีกสองวันครับนี่เป็นความผิดของเราจริง ๆ เราทำงานไม่ดี คุณเป็นคนที่มีเกียรติดังนั้นได้โปรด อย่าได้ถือสากับความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ครั้งนี้กับทางเราเลยนะครับ เลออนรีบมาขอโทษ คุณชีน เร็วเขา"

พนักงานขายตัวน้อยอย่างเขาไม่สามารถทำให้ วาเนลล์ ขุ่นเคืองได้เขาจึงได้ก้มหัวขอโทษเธอ "คุณชีนครับ ผมต้องขอโทษด้วย ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วยครับ"

วาเนลล์ อารมณ์ดีมากขึ้น เธอแตะแหวนเพชรเม็ดใหญ่เท่าไข่นกพิราบที่นิ้ว "ก็ได้ ฉันจะรออีกสองวัน ฉันเองก็ไม่ได้รีบต้องใช้มันขนาดนั้น อย่างไงจนกว่ารถจะมาฉันก็ยังมีรถคันอื่นให้ขับอยู่ดี"

ผู้จัดการรีบตอบตกลง "ครับผม คนที่ร่ำรวยเช่น คุณชีน ที่บ้านต้องมีรถหรู ๆ หลายคันให้เลือกได้ว่าจะขับรถคันไหนออกไปตามอารมณ์อย่างแน่นอนครับ"

วาเนลล์ กลายเป็นคนบ้ายอในความขี้อวดของตัวเองอย่างยิ่งเมื่อเธอได้รับคำชม เธอเลิกคิ้วและมองไปที่ เวอเรียน อย่างดูถูก "ผู้จัดการแซค คุณอยากให้การต้อนรับคนระดับล่างที่ไม่สามารถซื้อรถที่นี้ได้อย่างเธอไหม? ลูกค้าประจำคน ๆ อื่นพวกเขาจะคิดว่าที่นี้คงอยู่ในระดับต่ำอย่างแน่นอน ฉันขอให้คำแนะนำเพื่อเป็นประโยชน์ พวกคุณอย่าได้ต้อนรับแก่ลูกค้าประเภทนี้อีกในครั้งต่อไป”

ผู้จัดการสำรวจ เวอเรียน ตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่เขาไม่ได้มองเธออย่างพิจารณาเป็นพิเศษ เขาเห็นว่าเธอไม่ได้มีสินค้าแบรนด์เนมบนตัวเธอเลยสักชิ้น แม้แต่กระเป๋าที่เธอถือมานั้นเป็นของยี่ห้อไหนก็ไม่สามารถระบุได้ อาจจะเป็นแค่ของราคาถูกที่เธอซื้อทางออนไลน์ด้วยเงินแค่ไม่กี่สิบดอลลาร์ เขาจึงพูดอย่างหัวเสีย “คุณครับถ้าคุณไม่ต้องการที่จะซื้อรถกรุณาเลี้ยวซ้ายและออกไปทางเรายังต้องให้บริการลูกค้าคนสำคัญของเราเท่านั้นครับ”

เวอเรียน ยิ้มเยาะ "ใครบอกว่าฉันไม่มีรถกันล่ะ?"

วาเนลล์ ออกการไม่เห็นด้วย "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่า ประธานฟัดด์ ตกลงกันไว้กับเธอ ฉันไม่เชื่อว่าประธานฟัดด์ จะให้เงินกับผู้หญิงอย่างเธอใช้!"

"แล้วใครบอกกันล่ะว่าฉันจะต้องใช้เงินของผู้ชาย ฉันแตกต่างจากบางคนอยู่นะ ฉันหาเงินได้ด้วยตัวเอง ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องข้อร้องให้ใครช่วยหรือต้องปลอกหลอกเงินของคนอื่นเพื่อเอามาอวดอ้างเป็นของตัวเอง"

"... แก! แกว่าใครเป็นสิบแปดมงกุฎกันห๊ะ?"

“ฉันพูดแค่เป็นคนที่ปลอกลอกเงินของคนอื่น ฉันยังไม่ได้บอกว่าคุณชีน เป็นสิบแปดมงกุฎเลยนะคะ ทำไมคุณชีน ถึงต้องร้อนตัวขนาดนี้ด้วยล่ะคะ?

วาเนลล์ กำหมัดของเธอแน่น "ฮึ่ม ฉันคิดว่าเธอมันก็ดีแต่พูดมากกว่า! ถ้าแกบอกว่าจะซื้อจักรยานที่อยู่ตรงข้ามโน้นยังจะน่าเชื่อกว่าเลย รถที่นี่ราคาต่ำสุดอยู่ที่สามแสนดอลลาร์ เวอเรียน มอนท์ เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะไม่รู้เหรอว่าจริง ๆ แล้วเธอมีเงินเท่าไหร่?"

เวอเรียน เม้มริมฝีปากของเธอและชี้ไปที่ ออดี้ สีขาวซึ่งมีราคาประมาณแปดแสนดอลลาร์ "ผู้จัดการฉันต้องการรถคันนั้น"

ทั้ง วาเนลล์ และผู้จัดการต่างตะลึงหลังจากเธอพูดจบ

ผู้จัดการเตือนว่า "คุณผู้หญิงครับ รถคันนั้นราคาแปดแสนดอลลาร์เลยนะครับ แน่ใจหรือว่าต้องการคันนั้นจริง ๆ"

วาเนลล์ ยังคงไม่เชื่อว่าจะเธอมีเงินแปดแสนเหรียญจริง ๆ "เวอเรียน มอนท์ ถ้าเธอแน่จริงก็ควรจ่ายเป็นเงินสดทั้งหมดในตอนนี้เลยนะ!"

"แน่นอนฉันจะจ่ายเงินสดทั้งหมดเลย!"

กวิน ได้ฝากเงินแปดแสนดอลลาร์ในบัญชีของเธอไว้ กวิน เป็นคนมือเติบใช้เงินเกินตัวมากไปจนครอบครัวของเธอจำกัดวงเงินของเธอ เพื่อที่จะไม่ใช้จ่ายเงินอย่างฟุ่มเฟือย เธอจึงได้แอบเก็บเงินแปดแสนดอลลาร์ไว้ที่บัญชีธนาคารของเธอ เงินนี้ยังอยู่กับเธอมาจนถึงตอนนี้

ไม่ว่ายังไงวันนี้เธอก็ต้องไปซื้อรถคันนี้ให้ได้ เธอไม่ยอมเสียหน้าต่อหน้า วาเนลล์ เป็นอันขาด แล้วเธอค่อยขายรถในภายหลังเพื่อคืนเงินให้กับกวิน

เวอเรียน หยิบบัตรเครดิตของเธอออกจากกระเป๋าสตางค์และโบกให้ วาเนลล์ ดูเธอพูดกับผู้จัดการว่า "รูดบัตรใบนี้ได้เลยฉันจะเอาไปรถเดี๋ยวนี้เลย"

ผู้จัดการตัวสั่นด้วยความกลัวทันที ก่อนหน้านี้เขาได้ทำตัวเสียมารยาทกับเธอไว้มาก เขาคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่แต่งตัวธรรมดาคนนี้จะซื้อรถและจ่ายด้วยเงินสดสำหรับรถที่มีราคาตั้งแปดแสนดอลลาร์ เขาเช็ดเหงื่อเย็นที่หน้าผาก "คุณผู้หญิงครับ ผมต้องขอโทษที่เมื่อกี้ผม... "

"เดี๋ยวก่อนสิ ผู้จัดการแซค ที่ร้านนี้มีสิทธิพิเศษในการลำดับความสำคัญสำหรับลูกค้าที่เป็นสมาชิกก่อนใช่ไหม?"

“เอ่อ... อือ”

วาเนลล์ หยิบการ์ดสีทองออกมา "ฉันต้องการรถที่เธอเลือกคันนี้ เดี๋ยวนี้!"