บทที่ 768 ตามใจคุณเป็นเด็ก

เบลนขับรถพารูบี้กลับมาที่แคมป์หลังจากพวกเขาทานอาหารเย็นที่บาร์เสร็จ

มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก

รูบี้นั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารถามว่า “ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินคุณพูดถึงคุณยายของคุณมาก่อนเลย?”

เบลนยิ้มจาง ๆ และเหลือบไปมองที่เธอ “ก่อนหน้านี้เรายังไม่ถึงขั้นที่จะแต่งงานกัน ใช่ไหม?”

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่ขี้เล่น และหยอกล้อ

ใบหน้าของรูบี้ร้อนขึ้นภายใต้แสงสลัว เธอกัดริมฝีปากและพูดว่า “ใครบอกว่าฉันอยากจะแต่งงานกับคุณ? ฉันเพิ่งตกลงคบกับคุณเอง”

เบลนพยักหน้าและพูดว่า “ใช่ ตอนนี้เราเพิ่งเริ่มคบกัน แต่ในที่สุดเราก็จะต้องแต่งงานกัน”

นั้นที่จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว

รูบี้พูดไม่ออก

เธอเม้มปากและเงียบหลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เบลนพูด

รูบี้พิงเข้ากับเบาะนั่งผู้โดยสาร เธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย เนื่องจากเธอเพิ่งทานอาหารมา ยิ่งไปกว่านั้น เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่บนเฮลิคอปเตอร์รีบมาหาเบลนที่ชายแดนตะวันตก

เธอกำลังมองดูภูเขา และแนวชายฝั่งที่นอกหน้าต่าง มันดูเหน็บหนาว และอ้างว้างภายใต้แสงจันทร์

ถ้าไม่ใช่เพราะสงคราม และโรคระบาดที่เกิดขึ้นตลอดทั้งปี สถานที่นี้สวยงามมากจริง ๆ มันถูกแยกออกจากส่วนอื่นของโลก

เบลนลืมตาขึ้น และมองไปที่ใบหน้าสวยของเธอภายใต้แสงสลัว เขาพูดว่า “คุณยังเด็กมากตอนที่คุณเจอผมครั้งแรก ผมอยากจะเลี้ยงดูและแต่งงานกับคุณ ถ้าผมรู้ว่าเราจะแยกจากกัน 10 ปี ผมจะแต่งงานกับคุณตั้งแต่ตอนนั้น”

รูบี้อึ้งเล็กน้อย เธอไม่เคยคิดว่าเบลนจะแสดงความรู้สึกของเขากับเธออย่างตรงไปตรงมา

“ถ้าคุณแต่งงานกับฉันในตอนนั้น และเราไม่ได้แยกจากกัน คุณจะไม่รู้สึกเบื่อฉันเหรอหลังจากใช้เวลาอยู่กับฉัน 10 ปี?”

เบลนเลิกคิ้วของเขา และพูดว่า “ทำไมผมจะเบื่อคุณล่ะ? มันสนุกเสมอเวลาที่ได้อยู่กับคุณ”

รูบี้ไม่แน่ใจว่าคำพูดไหนของเบลนที่โดนเข้ากับความรู้สึกของเธอ แต่เธอเริ่มน้ำตาคลอ ในขณะที่เธอมองไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาสดใส และหรี่ลงภายใต้แสงไฟ

นั่นเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม และซาบซึ้งกับการที่มีคนตามหา และเป็นที่ต้องการของใครสักคน

รูบี้ยิ้มออกมา แล้วพูดว่า “พาฉันไปพบคุณยายของคุณหลังจากที่เรากลับไปที่เมืองกลาเซียร์”

เบลนยิ้มจาง ๆ และพูดว่า “ไม่มีทางให้ถอยหลังแล้วนะ หลังจากพบครอบครัวของผมแล้ว”

รูบี้ส่งเสียงอืมเบา ๆ “ในเมื่อคุณต้องการแต่งงานกับฉันมากขนาดนั้น ฉันจะทำตามความปรารถนาของคุณอย่างไม่เต็มใจแล้วกัน แต่… ถ้าฉันกลายเป็นผู้หญิงเจ้ากี้เจ้าการหลังจากเราแต่งงานกัน คุณจะต้องทนกับฉันนะ”

“ผมไม่ชอบผู้หญิงเจ้ากี้เจ้าการ แต่ถ้าคุณเป็นผู้หญิงเจ้ากี้เจ้าการที่น่ารักและตลก ผมจะพิจารณายอมทนกับคุณ”

เบลนลืมตาขึ้น และยิ้มให้เธอหลังจากพูดจบประโยค เขาดูดื้อรั้นแต่ก็มีเสน่ห์

รูบี้กอดอกหลับตา และเอนตัวพิงเบาะนั่งเพื่อพักผ่อน รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอ

…

เมื่อพวกเขากลับมาที่ค่าย มันก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วตอนที่พวกเขาอาบน้ำเสร็จ และนอนลงบนเตียง

เบลนมองไปที่หญิงสาวที่กำลังพิงแขนของเขา เขายกมือขึ้นลูบผมของเธอที่ห้อยลงมาจากหูของเธอ มองไปที่ใบหน้าที่อ่อนล้าเล็กน้อยของเธอ เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “คุณเหนื่อยเหรอ?”

รูบี้ถอนหายใจ “นิดหน่อย ฉันบินเครื่องบินมาหลายชั่วโมงเพื่อมาที่นี่ในตอนบ่าย ฉันเหนื่อยมากจริง ๆ แต่ฉันยังไม่รู้สึกง่วงเลย”

เบลนยิ้ม และพูดว่า “คุณจะรู้สึกง่วงหลังจากมีเซ็กซ์”

รูบี้พูดไม่ออก

แม้ว่าเบลนจะพูดแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ใช่คนสารเลว เขาต้องการที่จะปฏิบัติต่อเธออย่างนุ่มนวล

รูบี้มองไปที่เขา แล้วพูดว่า “เบลน เนื่องจากเรานอนไม่หลับ งั้นเรามาคุยกันเถอะ”