บทที่ 794 พิสูจน์ความรักของคุณกับผม

เมื่อบอยล์กับเลล่ามาถึงพวกเขา วิทนีย์ก็ขยิบตาให้พวกเขาอย่างซุกซน และเชิญพวกเขาด้วยความกระตือรือร้นอย่างมาก “บอยล์, เลล่า มาเรียนด้วยกันสิ! คุณมาทันเวลาพอดี เชอกับฉันเพิ่งเจอปัญหาในการเรียนของพวกเรา ก็เลยอยากจะขอความช่วยเหลือจากพวกคุณทั้งคู่”

เลล่าไม่เต็มใจ “นี่มันไม่เหมาะสมนิดหน่อย การเรียนในห้องสมุดแค่คนสองคนจะดีกว่า ถ้าเราเรียนด้วยกัน ไม่นานมันอาจจะกลายเป็นงานเลี้ยงน้ำชาก็ได้”

ภายนอกวิทนีย์ยิ้มอย่างไร้เดียงสา แต่กำลังกัดฟันแน่น และระงับความไม่ชอบของเธอไว้ภายใน ผู้หญิงคนนี้เป็นจอมบงการ และเป็นจอมวางแผนอย่างมาก!

“มันจะกลายเป็นงานเลี้ยงน้ำชาได้อย่างไร? เราไม่มีชาที่นี่! เลล่าคุณฝืนใจที่จะช่วยสอนเรางั้นหรือ?”

เนื่องจากวิทนีย์คัดค้านเลล่าแบบนั้น เลล่ารู้สึกว่าคงไม่ดีที่จะเถียงกับพวกเขาต่อไปในเรื่องนี้

เนื่องจากเลล่าไม่พูดต่อ วิทนีย์จึงลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว และลากบอยล์ไปที่เก้าอี้ข้างเชอรีช

เชอรีชพูดไม่ออก

จากนั้นวิทนีย์ก็ลากเลล่าไปที่เก้าอี้ข้างเธอเพื่อนั่ง “บอยล์ในตำนาน คณิตศาสตร์เสริมของเชอนั้นแย่มาก คุณช่วยสอนเธอหน่อยได้ไหม? ฉันมีคำถามเกี่ยวกับการเงินสองสามข้อที่ฉันอยากจะถามเลล่า”

เลล่ามองไปที่วิทนีย์ แต่เธอรู้สึกหมดหนทางเนื่องจากเธอไม่สามารถตำหนิคำพูดของวิทนีย์ได้

วิทนีย์แลบลิ้นของเธอไปทางเลล่าอย่างสนุกสนาน และแสร้งถามเธอว่า “เลล่า ได้ไหม?”

เลล่าเหลือบไปมองบอยล์กับเชอรีชที่นั่งอยู่ด้วยกัน ในใจรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยยุติธรรมเล็กน้อย เธอบีบนิ้วมือของเธอ และตอบอย่างไม่เต็มใจ "ได้"

เชอรีชไม่สามารถเพิกเฉยต่อการปรากฏตัวของบอยล์ได้ เธอรู้สึกเครียดมาก ในขณะที่หัวใจของเธอเต้นเร็วอย่างควบคุมไม่ได้

อย่างไรก็ตาม บอยล์เย็นชาและเฉยเมย สายตาของเขาจับจ้องไปที่หนังสือคณิตศาสตร์เพิ่มเติมของเธอ และสมุดแบบฝึกหัดข้าง ๆ “คำถามไหนที่คุณทำไม่ได้?”

“ค คำถามนี้”

เชอรีชชี้ไปที่คำถามข้อหนึ่ง

บอยล์อธิบายให้เธอฟังอย่างอดทน “นี่เป็นเรื่องง่ายมาก คุณต้องใช้ฟังก์ชันตรีโกณมิติเพื่อแก้ปัญหานี้…”

เมื่อเขาขยับเข้าไปใกล้เธอ กลิ่นหญ้าสดชื่นของเสื้อของเขาลอยไปที่จมูกของเธอ ดวงตาของเชอรีชอยู่บนใบหน้าของเขาตลอดเวลา เธอไม่ฟังสิ่งที่เขาพูดเลย

เมื่อบอยล์อธิบายวิธีแก้ปัญหาเสร็จ เขาก็เงยหน้าขึ้น "ตอนนี้คุณเข้าใจแล้วหรือยัง?"

"... ใช่ ฉันเข้าใจแล้ว"

ดวงตาของพวกเขาประสานกัน สายตาของเขาลึกล้ำ และสงบ ในขณะที่ดวงตาของเธอลนลาน และกระสับกระส่าย

เนื่องจากเขาเรียนเอกนิติศาสตร์และการเงิน ดวงตาที่ชัดเจน และสดใสของเขาดูเหมือนจะสามารถเข้าใจจิตวิญญาณ และจิตใจของคนได้ สิ่งนี้ทำให้เชอรีชรู้สึกเหมือนกับว่าความคิดของเธอถูกเปิดเผยในที่โล่งให้เขาได้เห็น ไม่สามารถซ่อนจากสายตาอันแหลมคมของเขาได้

“ผมจะอธิบายอีกครั้ง ตั้งใจฟังให้ดี"

เชอรีชพยักหน้าอย่างคล่องแคล่ว คราวนี้เธอต้องตั้งฟังอย่างดี

ในขณะเดียวกัน เลล่าเอาแต่เงยหน้าขึ้นมองบอยล์กับเชอรีช

วิทนีย์สังเกตเห็นว่าเธอเอาแต่มองพวกเขา เธอขยับเข้าไปใกล้เลล่า และกระซิบที่ข้างหูของเธอ “เลล่าดูซิว่า บอยล์อดทนต่อเชอแค่ไหน ฉันรู้สึกว่าบอยล์มีความรู้สึกบางอย่างกับเชอ เธอคิดว่าไง?"

ใต้โต๊ะมือของเลล่ากำหมัดแน่น ในขณะที่เล็บของเธอจิกลงบนฝ่ามือของเธอ เธอพูดอย่างเฉยเมย “เขาจะไม่โสดถ้าเขาตั้งใจจะคบกับใครสักคน”

วิทนีย์จงใจดันคางของเธอด้วยดินสอในมือ ในขณะที่เธอเห็นด้วย “เขาคงไม่เคยเจอผู้หญิงที่เขาชอบมาก่อนแน่ ๆ เลย ครั้งก่อนเขายังไปดูหนังตอนเที่ยงคืนกับเชอด้วยซ้ำ อ้อ ใช่แล้ว เขายังยอมให้เชออยู่บ้านของเขาด้วย ถ้าเขาไม่ชอบเชอ แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีก?”

ใบหน้าของเลล่าหน้าถอดสีเมื่อเธอได้ยินคำพูดของวิทนีย์ เธอตำหนิ “นั่นเป็นไปไม่ได้ บอยล์ไม่ใช่คนเหลาะแหละ เขาจะพาสาวกลับไปนอนค้างคืนที่บ้านของเขาได้ยังไง?”

ในขณะที่เลล่าถาม เธอก็รู้สึกปั่นป่วนเล็กน้อย ซึ่งทำให้เธอต้องขึ้นเสียง บอยล์ที่นั่งตรงข้ามเธอได้ยินบทสนทนาของพวกเธอ

บอยล์เงยหน้าขึ้น และพูดว่า “สิ่งที่เธอพูดคือความจริง”

เลล่ากัดริมฝีปากของเธออย่างแรง ในขณะที่ริมฝีปากซีดเผือก

วิทนีย์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งของเธออย่างยั่วยุ 'ฮา! แม้แต่บอยล์เองก็ยอมรับ มีอะไรจะพูดอีกไหม?’ วิทนีย์คิดกับตัวเอง

หลังจากบอยล์อธิบายคำถามคณิตศาสตร์สองสามข้อเสร็จ เขาก็ลุกขึ้นและพูดว่า “ผมจะไปหาหนังสือบางเล่ม”

ไม่นานเชอรีชก็ลุกออกจากที่นั่งของเธอเช่นกัน “ฉันจะไปห้องน้ำ!”

ทันใดนั้น เธอก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว

แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่า เชอรีชไม่ได้ไปห้องน้ำ แต่กำลังไปมองหาบอยล์อย่างชัดเจน

เลล่ารู้สึกรังเกียจเชอรีช ในขณะที่ดวงตาของเธอเผยให้เห็นร่องรอยของการเหยียดหยาม “ช่างเป็นคนขี้ตื้ออะไรอย่างนี้!”

วิทนีย์กัดดินสอของเธอในขณะที่ทบทวนหนังสือ “บอยล์มีความสุขมากกว่าเมื่อเชอตามและเกาะติดเขา เลล่า การเยาะเย้ยของเธอกับเชอ ทำให้เธอดูเหมือนพวกขี้อิจฉา”

เลล่าหันปทางวิทนีย์ และมองไปที่เธออย่างเย็นชา เธอพูดอย่างมั่นใจ “ฉันมั่นใจว่าบอยล์ไม่ได้ชอบเชอรีช”