บทที่ 801 ตอนนี้เธอเป็นแฟนของฉันแล้ว

โพสต์เกี่ยวกับการกระทำที่กล้าหาญของบอยล์ กลายเป็นไวรัลในทันที

ในขณะที่ฮันท์ลีย์กำลังเลื่อนดูฟีดเฟสบุ๊กของเขา เขาเห็นแต่โพสต์ที่สรรเสริญบอยล์ เห็นได้ชัดว่ามีแฟน ๆ ผู้หญิงที่หมกมุ่นอยู่กับหน้าตาที่หล่อเหลาของบอยล์ด้วยเช่นกัน

ฮันท์ลีย์บอกกับบอยล์ที่กำลังนอนอยู่บนเตียงว่า "โว้ว! ตอนนี้นายคงจะอยู่เงียบ ๆ ยากแล้วล่ะ บอยล์! นายกลายเป็นคนดังในอุตสาหกรรมด้านกฎหมายแล้ว!"

บอยล์รับแย่งโทรศัพท์ของฮันท์ลีย์ทันที เขาขมวดคิ้วอย่างหนักเมื่อเขาอ่านโพสต์

ฮันท์ลีย์แซว "ตอนนี้นายเป็นคนดังทางอินเทอร์เน็ตแล้ว นายจะรวยขึ้น อย่าลืมเพื่อนของนายนะ โอเค!"

สีหน้าของบอยล์ดูเย็นชาในขณะที่เขาพูด “ส่งชายสองคนไปปกป้องเชอรีชอย่างลับ ๆ”

ฮันท์ลีย์สับสนในขณะที่เขาถาม “เกิดอะไรขึ้นกับเชอรีช?”

“อย่าลืมว่าพ่อแม่ของจำเลยทำอะไร พวกเขากล้าพอที่จะหยุดเราไม่ให้ขึ้นศาล ดังนั้นตอนนี้เราชนะคดีแล้ว ฉันมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่พอใจกับผลลัพท์อย่างแน่นอน พวกเขาอาจจะแก้แค้นพวกเรา”

ฮันท์ลีย์ตบหัวของตัวเองเมื่อบอยล์พูดถึงเรื่องนั้น เขาพูดว่า "นายพูดถูก วันนี้ฉันอาจจะไม่สามารถอยู่เคียงข้างนายได้ ดังนั้นฉันจะให้บอดี้การ์ดของครอบครัวฉันสองคนมาดูแลนาย ดังนั้นนายจะไม่โดนแทงอีก เราโชคดี ที่นายไม่บาดเจ็บสาหัส"

“ฉันไม่เป็นไร ฉันอยู่ในโรงพยาบาล พวกเขาลงมือที่นี่ไม่ได้”

ในขณะที่ฮันท์ลีย์กำลังจะโทรศัพท์เพื่อเตรียมการ เขาก็นึกขึ้นได้ว่ามีบางอย่างแปลก ๆ และหันกลับไปมองบอยล์อย่างตลกขบขันก่อนจะพูดว่า “เดี๋ยวก่อนนะ เราเป็นฝ่ายชนะคดีนี้ แม้ว่าพวกเขาจะต้องการการแก้แค้น พวกเขาก็จะต้องลงมือกับเรา เชอรีชเกี่ยวอะไรด้วย?'

บอยล์มองไปที่สีหน้าที่สนใจของฮันท์ลีย์ และตอบทันทีว่า “ตอนนี้เธอเป็นแฟนของฉันแล้ว มีปัญหาอะไรไหม?”

พ่อของเทรเวอร์เป็นชายที่มีชื่อเสียงมากในเมืองหลวง ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา ถ้าเขาต้องการหาอะไรบางอย่าง เขาส่งคนออกมาซุ่มดูถนนหมายเลข 14 ในเช้าวันนั้น เพราะมันเป็นเส้นทางที่บอยล์มักใช้ นี่หมายความว่าเขาแอบตามดูบอยล์มาระยะหนึ่งแล้ว

นอกจากนี้ ช่วงนี้เขาพบปะกับเชอรีชบ่อย ๆ และสนิทสนมกัน ดังนั้นนั้นจึงเป็นเหตุผลหากคน ๆ นั้นอยากจะลงมือกับเชอรีชเพื่อล้างแค้น

“โอ้” ฮันท์ลีย์ตอบในขณะที่จ้องมองไปที่เขาด้วยท่าทางที่สนใจมากก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้น เธอเป็นคนที่จีบนายในตอนนั้น เรื่องนี้น่าสนใจจริง ๆ ฉันไม่เคยคิดเลยว่ายัยตัวแสบนั้นจะมีความสามารถขนาดนี้ เธอใช้เวลาไม่นานก็สามารถชนะใจนายได้สำเร็จ”

บอยล์ไม่สนใจที่จะโต้ตอบต่อการแหย่ของเขา บอยล์เร่งเขา "นายช่วยเร่งมือหน่อยได้ไหม?"

ฮันท์ลีย์มองไปที่เขาด้วยท่าทางหยอกล้อก่อนจะพูดว่า "ขอร้องฉันสิ"

บอยล์กลอกตาไปที่เขา และตอบอย่างระอา "ฉันขอร้อง"

ฮันท์ลีย์อารมณ์ดีมาก ในขณะที่เขาพูด "ฮึ่ม ดูเหมือนว่าทนายผู้เย่อหยิ่ง และเยือกเย็นจะรู้วิธีขอร้องแล้ว สำหรับฉันมันดูเหมือนว่านายกำลังทำอะไรโง่ ๆ เพื่อความรัก"

บอยล์ขมวดคิ้ว เมื่อเขานึกถึงเชอรีช และถามฮันท์ลีย์ "โทรศัพท์ของฉันอยู่ที่ไหน?"

"ในลิ้นชัก"

บอยล์เปิดลิ้นชักข้างเตียงของเขา แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เขาสังเกตเห็นสายที่ไม่ได้รับห้าถึงหกสาย เมื่อเขาเปิดเครื่อง พวกมันทั้งหมดมาจากเชอรีช

บอยล์มีสีหน้ากังวล ตอนที่เขาโทรกลับหาเธอ

…

เชอรีชค่อนข้างหงุดหงิดเมื่อเธอได้รับสายจากบอยล์ และเธอคิดกับตัวเอง 'ดูเวลาสิ ทำไมเขาเพิ่งโทรกลับมาหาฉันนะ?'

ตอนแรกเธออยากจะวางสายแต่เธอก็ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ เธอกลัวว่าเขาจะไม่โทรกลับมาหาเธออีก ด้วยเหตุนี้เธอจึงรับสายด้วยความโกรธ

ทันทีที่เธอรับสาย เชอรีชก็อุทานออกมา “บอยล์ คุณปล่อยให้ฉันรอเก้อ คุณรู้ไหมถ้าคนอื่นเจอแบบนี้ พวกเขาคงจะบล็อกเบอร์ของคุณไปแล้ว…”

แต่ก่อนที่เธอจะระบายเสร็จ และหลังจากที่บอยล์แน่ใจว่าเธอสบายดีแล้ว เขาก็บอกกับเธอว่า “อย่ามาหาผมอีกในช่วงสองสามวันนี้”

เชอรีชสับสนกับคำตอบที่เย็นชาของบอยล์

น้ำเสียงของเขาฟังดูปกติมาก และดูไม่เหมือนจะขอโทษเลยสักนิด

“คุณหมายความว่ายังไง บอยล์?”

บอยล์อธิบายตัวเองไม่เก่ง และมันจะยิ่งทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายหากเขาพยายามอธิบายให้เธอฟัง มันจะดีที่สุดถ้าเธอรู้น้อยที่สุด ดังนั้นเขาจึงตอบเพียงว่า “คำตอบนั้นชัดเจน”

เชอรีชโกรธมาก เธอพูดว่า "แต่เมื่อวานนี้คุณบอกฉันว่าคุณมีบางอย่างที่จะบอกฉันหลังจากการพิจารณาคดีครั้งที่สอง คุณตั้งใจจะบอกฉันทั้งหมดนี้จริง ๆ หรือ?"

เขาพยายามจะบอกให้เธอหยุดกวนเขาอีกใช่ไหม?