บทที่ 813 ไปหาบอยล์ที่หมู่บ้าน

เวอเรียนกดรับสาย

เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของผู้ชายดังมจากปลายสาย "ผมถึงบ้านแล้ว"

เวอเรียนถาม "สวัสดีจ้ะ ฉันเป็นแม่เชอรีช เธอเป็นใครเหรอ?"

บุคคนนั้นไม่ได้ประหม่า เขาตอบเสียงเรียบ "เพื่อนที่โรงเรียนครับ"

บุคคลนั้นไม่ได้อธิบายอะไรอีก เขาไม่ได้ดูกังวล หรือไม่ได้สนใจว่าผู้ปกครองอาจเข้าใจเขาผิด

หลังจากนั้น พวกเขาก็วางสายอย่างสุภาพ

ยิ่งเวอเรียนนึกถึงเรื่องทุกอย่าง เธอก็ยิ่งมีความรู้สึกมากขึ้นตอนที่กำโทรศัพท์ของเชอรีช เธอวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะก่อนจะออกไปจากห้อง

ฮีลตันกำลังทำงานและตอบอีเมลอยู่ ตอนที่เธอเข้ามาในห้องทำงาน

เขาหยุดทำงานเมื่อเห็นเวอเรียนเข้ามาในห้อง เขาหันมามองเธอแล้วถาม "จัดการให้ เจลลี่ บีน เรียบร้อยแล้วเหรอ?"

ฮีลตันให้เธอมานั่งบนตัก เมื่อเธอเดินเข้ามาหาเขา "เจลลี่ บีนกำลังอาบน้ำอยู่ ฮีลตัน คุณคิดว่าความสัมพันธ์แบบไหนกัน ที่คนจะตั้งชื่อรายชื่อคนติดต่อว่าสามี"

"ก็คนที่สนิทกันเหมือนเราไง"

ความสัมพันธ์ของ เจลลี่ บีน กับ 'สามีบอยล์' ที่เธอตั้งชื่อให้เขา เป็นแบบนั้นเหรอ?

"มีอะไร?" ฮีลตันเลิกคิ้ว

"คุณคิดว่า เจลลี่ บีน เริ่มคบกับคนที่มหาวิยาลัยหรือเปล่า?"

ฮ้ลตันปฏิเสธทันที "ไม่มีทาง ก็ดูสิว่ายัยตัวแสบกับไทเลอร์สนิทกันขนาดไหน ลูกยังไม่เป็นผู้ใหญ่เลย เป็นไปได้ยังไงที่จะคบใคร ในเมื่อลูกเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยได้เดือนเดียว?"

ฮีลตันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาถามเธอ "ไม่นะ เดี๋ยวก่อน ลูกตั้งชื่อใครว่าสามี?"

"นักศึกษาผู้ชาย เหมือนจะเป็นเพื่อนที่มหาวิทยาลัย"

ฮีลตันพูดไม่ออก

เวอเรียนพูดต่อ "รู้หรือเปล่าว่าพวกเขากลับมาบ้านด้วยกันระหว่างวันหยุดนี้ หรือเขาอาจไม่ได้โทรหาลูก และบอกลูกว่าเขาถึงบ้านแล้ว"

ฮีลตันเงียบไปสักพัก เขารับไม่ได้กับเรื่องนี้

เมื่อเวอเรียนเห็นท่าทางเย็นชาของฮีลตัน ในที่สุดเธอก็พูดออกมา "บางทีอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดก็ได้ เด็ก ๆ ชอบตั้งชื่อเล่นให้กันนะ"

หลังจากเชอรีชออกมาจากห้องน้ำ เธอก็เห็นว่าโทรศัพท์ที่เธอเอาไว้ใต้ผ้าห่ม ตอนนี้วางอยู่บนขอบเตียง

ดูเหมือนว่าจะมีคนย้ายโทรศัพท์ของเธอ จะเป็นมอนตี้หรือเปล่า?

เธอหยิบโทรศัพท์มาดูรายการบันทึกการโทร บอยล์โทรหาเธอเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

มอนตี้ได้รับสายให้เธอหรือเปล่า?

งั้นก็หมายความว่า...มอนตี้เห็นชื่อ 'สามีบอยล์' ที่เธอตั้งให้เขาแล้วสิ?

เชอรีชตกใจ

'ก๊อก ก๊อก ก๊อก'

มีคนเคาะประตูห้องของเธอ

"ลูกอาบน้ำเสร็จหรือยัง เจลลี่ บีน พ่อมีอะไรจะถาม?"

มันเป็นเสียงของฮีลตัน

โอ้ ไม่นะ พ่อจะมาถามตอนนี้เลยเหรอ?

"รอเดี๋ยวนะคะคุณพ่อ หนูกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่!"

เชอรีชตกใจ เธอมองที่บันทึกการโทร

หลังจากสิบวินาทีผ่านไป ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก ฮีลตันเร่งเธออีก "เสร็จหรือยัง เจลลี่ บีน?"

"เสร็จแล้วค่ะ เสร็จแล้ว!"

ฮีลตันเดินเข้ามาในห้อง

เชอรีชนอนห่มผ้าอยู่บนเตียง เธอมองพ่อด้วยแววตาไร้เดียงสา

"มีอะไรหรือเปล่าคะ...คุณพ่อ? หนูเหนื่อยจากการรีบกลับมาบ้านนะ"

เธอทำเป็นหาวหลังจากที่พูดแบบนั้น