บทที่ 82 สำนักงาน

เวอเรียน รอสามนาทีหลังเลิกงานก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและส่งข้อความให้ ฮีลตัน อย่างลังเล

“คุณจะเลิกงานกี่โมง?”

ฮีลตัน ที่ดูแลธุรกิจอยู่ที่ชั้นหกสิบหกตอบกลับทันทีหลังจากได้รับข้อความ “มาที่ห้องทำงานของฉัน”

ในขณะที่ คุช ซาเวียร์ กำลังจัดเอกสารบางอย่างสำหรับ ฮีลตัน เขาก็แอบมองไปที่โทรศัพท์ของฮีลตัน เขาฉีกยิ้มทะเล้นและพูดว่า “เจ้านาย ผมไม่เคยเห็นคุณส่งข้อความหาสาวน้อยเลย”

โดยปกติ คุช ซาเวียร์ จะไม่กล้าแซว ฮีลตันเลยด้วยซ้ำ แต่เนื่องจากเขารู้ดีว่าตอนนี้ ฮีลตันอารมณ์ดีมากขนาดไหน คุช ซาเวียร์ ก็เลยแซวเขาออกไปและหวังว่าเจ้านายของเขาคงจะไม่โกรธ

เขากำโทรศัพท์และเลิกคิ้วขึ้น เขาพูดราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดบางสิ่งบางอย่างในตัวของเธอ “เวอเรียน เป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จริง ๆ เหรอ?”

“ใช่แล้วครับ เธอจะไม่เป็นเด็กได้อย่างไร? คุณมอนท์ เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยและอายุของเธอตอนนี้เพียงยี่สิบสี่ปี แล้วเธอจะไม่ใช่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ได้อย่างไร”

ฮีลตันยิ้ม แววตาของเขามีเจตนาล้อเล่นปรากฏขึ้นที่มุมตาของเขา

เด็กสาวมักจะชอบกัด? และทำตัวไร้เหตุผลขนาดนั้นเลยเหรอ?

ในมุมมองของฮีลตัน เด็กสาวสมัยนี้ดูอ่อนแอ แต่เมื่อเวลาเธอโกรธมาก ๆ เธอก็กล้าที่จะตบเขา

เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่เป็นกลางว่า “เธอเคยมีลูกแล้ว แบบนี้เรายังจะเรียกเธอว่าเด็กได้อีกหรือเปล่า?”

ขณะที่พวกเขาสองคนกำลังคุยกันอยู่นั้น เวอเรียนซึ่งมาถึงทีหลังก็เคาะประตู

หลังจากที่ คุช ซาเวียร์ จัดการเอกสารเสร็จแล้วเขาก็เดินออกจากห้องทำงานโดยสัญชาตญาณ ดังนั้นจึงมีเพียงแค่เขาทั้งสองคนเท่านั้นที่ยังอยู่ในห้องทำงานด้วยกัน

เวอเรียน นั่งอยู่บนโซฟาข้าง ๆ เขา ในขณะที่เธอนั่งดู ฮีลตันทำงานโดยใช้มือของเท้าคางของเธอไว้

คำพูดเกี่ยวกับผู้ชายที่ดูน่าสนใจที่สุดนั้นถูกต้อง เขามีเสน่ห์มากจริง ๆ โดยเฉพาะ ฮีลตัน ฟัดด์ ที่ดูสง่างามและมีเสน่ห์เป็นอย่างมาก

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะ ฮีลตันที่เข้ามาในความฝัน หรือเป็นเพราะตัวเธอเองที่นอนไม่พอ หลังจากที่เธอพิงกายอยู่บนโซฟาไม่นานเธอก็ผล่อยหลับไป

หลังจากที่ ฮีลตันทำงานเสร็จและเงยหน้าขึ้นมองเธอ เขาก็เห็นว่าเธอที่รออยู่บนโซฟาหลับอยู่บนแขนของเธอ

เขาเดินเข้าไปหาเธอ ลูบผมและขอบหูของเธอเบา ๆ แล้วห่มผ้าห่มให้เธอ

ถึงเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงที่น่าดึงดูดมากที่สุดที่เขาเคยเจอมาในชีวิต และความงามของเธอก็ไม่ได้คู่ควรกับการที่จะถูกยกย่อง แต่ผิวสีขาวอมชมพูที่ดูแพงของเธอก็ยังน่าดึงดูด

ฮีลตัน ไม่ใช่ผู้ชายที่สนใจกับตัณหาราคะของเขามากเท่าไหร่ แฃในช่วงสองสามปีที่ผ่านมามันก็ได้ออกไปจากความคิดของเขาอย่างสมบรูณ์ ภายในนอร์ท ซิตี้ ที่กว้างใหญ่ เขาไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ จากใครก็ตาม แม้แต่สื่อก็เดาว่าเขามีปัญหากับเรื่องเพศของเขา ในสามปีต่อมามีคนเพียงไม่กี่คนที่เขาฝันถึง และในอีกมุมหนึ่ง เขาได้ดูแลและให้ความสนใจแค่เพียง เจลลี่ บีน จึงไม่ค่อยได้ออกไปคลุกคลีกับใคร กลับดูเหมือนว่าผู้หญิงคนอื่นจะค่อย ๆ หมดความสนใจในตัวของเขา

เสียงประตูห้องทำงานของเขาดังขึ้น แนนซี่ได้เดินเข้ามา

“ฮีลตัน คุณทำงานเสร็จหรือยัง? เราไปรับ เซย์น กับ เจลลี่…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ฮีลตัน หันกลับมามองเธอ เขาได้แสดงท่าทางโดยใช้นิ้วเรียวยาวกดที่ริมฝีปากของเขาเพื่อส่งสัญญาณให้เธอหยุด

แนนซี่ตะลึงและเมื่อเธอมองเข้าไป เธอสังเกตเห็นเวอเรียนกำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา