บทที่ 882 ไปส่งเขากลับคอนโดกรีนทาวน์

หลังจากดื่มกันไปรอบที่สอง ทั้งสามหนุ่มก็เริ่มเมา

เฮกเตอร์รู้สึกตื่นเต้น ที่ทำให้บอยล์กับฮันท์ลีย์อยู่ดื่มกับเขาต่อได้ เขาชูแก้วขึ้นแล้วพูด "ห้ามใครกลับบ้านคืนนี้ จนกว่าเราจะเมา!"

ฮันท์ลีย์แซวเขา "เฮกเตอร์ ไม่รู้ว่านายก็เป็นไอ้ขี้เมานะเนี่ย"

เฮกเตอร์หัวเราะแล้วตอบ "นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้เราอยู่ที่นี่ นั่นมันฉันเมื่อเจ็ดปีก่อน เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ได้ ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากดื่มทุกครั้งที่ไปพบลูกค้า"

บอยล์บอกเขา "นายรู้ไหมว่ามีตำแหน่งที่เหมาะกับนายในเอ็มโอ กรุ๊ป นะ ถ้ายินดีก็มาได้เลย"

เฮกเตอร์พูดเล่น "งั้นฉันขอเงินเดือนที่ต้องการได้หรือเปล่า ท่านประธานลอว์สัน?"

"ได้สิ เท่าไหร่ก็ได้ ตราบใดที่มันไม่สูงไปกว่าราคาตลาดทั่วไป"

เฮกเตอร์ชี้ไปที่เขาแล้วพูด "ไอ้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์! ฉันไม่ได้หวังสูงเลยนะ ฉันจะดีใจถ้าได้เงินเดือนสองแสนเหรียญ ถ้ามันสูงกว่าที่บริษัทเสนอให้ฉัน"

บอยล์เป็นคนใจกว้าง "ฉันจะให้นายมากกว่าห้าแสนเหรียญเลย นายก็แค่มาที่บริษัทและทำงานหนักเหมือนทาสให้ฉัน"

เฮกเตอร์เกือบสำลักเหล้าเมื่อได้ยินที่เขาพูด "แน่ใจนะว่าจะให้ฉันเพิ่มอีกห้าแสนเหรียญ สำหรับเงินเดือนปกติ? ถึงตอนนี้นายจะรวยมากก็เถอะ ท่านประธานลอว์สัน ฉันไม่ได้เป็นคนขี้เกียจไร้ประโยชน์ในบริษัทนะ รู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นผู้จัดการการเงินที่บริษัท และได้เงินเดือนหนึ่งล้านเหรียญเลยนะ"

"ฉันรู้ว่าหวังกับนายสูงเกินไป"

บอยล์มั่นใจในความสามารถของเฮกเตอร์ ตอนที่พวกเขาสามคนกำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย พวกเขาเริ่มทำงานที่สำนักงานกฎหมายด้วยกัน แม้ว่าเฮกเตอร์จะไม่ใช่ทนาย เขาก็ช่วยจัดการเรื่องการเงินในสำนักงานกฎหมาย

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะคิดถึงช่วงเวลาเก่า ๆ ที่ได้ทำงานและดื่มด้วยกันในตอนนั้น

ตอนนี้ฮันท์ลีย์สืบทอดธุรกิจของตระกูล เขาถึงไม่สามารถทำงานกับบอยล์ และเล่นสนุกกับเฮกเตอร์ไม่ได้เหมือนเมื่อก่อน

แต่ดูเหมือนว่าธุรกิจของฮันท์ลีย์กับเอ็มโอ กรุ๊ป มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน พวกเขาจึงทำธุรกิจร่วมกัน

เฮกเตอร์หยิบแก้วของเขามาชนกับแก้วของบอยล์ และตอบตกลงโดยไม่ลังเล "งั้นตกลงตามนี้!"

ฮันท์ลีย์เข้าไปร่วมสนุกกับพวกเขา เขาก็เข้าไปชนแก้วกับพวกเขาด้วย "ฉันชนด้วยสิ พวกนาย!"

เฮกเตอร์หัวเราะ "ทีมของพวกเรากลับมาแล้ว! มีแค่ได้คนเลวอย่างฮันท์ลีย์ที่หักหลังบอยล์กับฉัน"

ฮันท์ลีย์ตอบ "ขอเถอะ ฉันต้องสืบทอดธุรกิจของตระกูลนะ ถ้าฉันเหมือนกับพวกนายที่เริ่มจากไม่มีอะไรเลย ฉันก็คงได้ไปร่วมสู้กับพวกนายเพื่อเกียรติยศแล้ว แต่พ่อฉันไม่ได้หนุ่มแล้วนะ ยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันอยากทำ แต่สถานการณ์ก็ไม่เอื้ออำนวย ฉันต้องจัดการกับธุรกิจหลายอย่าง นายก็รู้"

เฮกเตอร์บอกเขา "ตอนนี้นายสองคนก็รวยแล้ว หวังว่าพวกนายจะดูแลฉันนะ นายก็รู้ว่าผู้ชายตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีเมีย ตอนนี้ฉันเพิ่งซื้อบ้านในเมืองและมีหนี้สินเยอะ นายสองคนต้องช่วยฉันเรื่องการเงินด้วยนะ!"

ฮันท์ลีย์มองเฮกเตอร์ด้วยสายตาดุแล้วบอกเขา "เดี๋ยวนายก็จะไปทำงานกับบอยล์แล้ว คิดว่ามันจะทำไม่ดีกับนายหรือไง? นายกำลังจะบอกฉันว่าเงินเดือนมากกว่าสองล้านเหรียญ มันไม่พอจ่ายค่ากู้ซื้อบ้านงั้นเหรอ?"

"ก็ใช่น่ะสิ มันก็ยังพอมีให้ฉันแต่งงานด้วยนะ" เฮกเตอร์ดื่มเหล้าอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าเชอรีชจะกินอาหารเงียบ ๆ เธอค่อนข้างอิจฉาที่ทั้งสามคนสนิทกัน

เห็นได้ชัดว่ามิตรภาพของพวกเขานั้นแน่นแฟ้นแค่ไหน

บอยล์โชคดีที่มีเพื่อนที่ดีอย่างเฮกเตอร์กับฮันท์ลีย์ ที่ไม่เคยทิ้งเขาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หลังจากที่ดื่มกันเสร็จแล้ว วิทนีย์ก็หยิบกระเป๋าเงินของฮันท์ลีย์ แล้วไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์

บอยล์ช่วยพาฮันท์ลีย์ไปเข้าห้องน้ำ

เนื่องจากเฮกเตอร์ดื่มเหล้าเข้าไปเยอะ เขาวางแขนบนไหล่ของเชอรี่แล้วบอกเธอ "เชอรีช ผมไม่คิดเลยว่าตอนนั้นคุณจะไปหาบอยล์ที่เมืองเอส ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกคุณจะเลิกกัน ดูสิว่าพวกคุณเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบมากแค่ไหน"

เชอรีชถามด้วยความสับสน "คุณหมายความว่ายังไง เฮกเตอร์?"

"หา? คุณไม่ได้บอกให้เพื่อนของคุณ เธอชื่ออะไรแล้วนะ… ผมคิดว่าเธอชื่อนาตาลีหรืออะไรสักอย่างนี่แหละ? เธอโทรมาถามผมว่าบอยล์ไปไหน ผมเลยส่งที่อยู่และห้องพักของโรงแรมที่บอยล์พักไปให้เธอ คุณไม่เคยไปหาเขาที่เมืองเอสเหรอ?"

ดวงตาของเชอรีชสั่น "คุณจะบอกฉันว่า นาตาลีโทรหาคุณ และใช้ชื่อของฉันถามว่าบอยล์พักอยู่โรงแรมไหนงั้นเหรอ?"

"ใช่ คุณไม่รู้เหรอ? พวกคุณเลิกกันแล้วตอนที่บอยล์กลับมาจากในเมืองในตอนนั้น ผมไม่กล้าพูดถึงเรื่องนี้ เพราะกลัวว่าเขาจะเสียใจ มันเป็นเรื่องระหว่างคุณสองคน มันทำให้ผมรู้สึกไม่ดีที่ผมจะพูดถึงเรื่องนี้อีก ตอนนี้มาคิดเรื่องนั้นแล้วก็น่าเสียดาย เชอรีช บอยล์เป็นคนยึดมั่นมาก ถ้าเขาฝังใจกับคน ๆ นั้น มันยากสำหรับเขาที่จะเปลี่ยนใจ คุณจะไม่คิดอีกทีจริง ๆ เหรอ?"

เชอรีชกลืนน้ำลาย เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะ มือของเธอที่วางอยู่ใต้โต๊ะนั้นรู้สึกเย็น

หมายความว่านาตาลีใช้ชื่อของเธอเมื่อเจ็ดปีก่อน ถามที่อยู่โรงแรมของบอยล์ในเมืองเอส และทำให้...