บทที่ 91 ถูกตามใจจากเขา

เพื่อนร่วมงานหญิงคนนี้ ไม่คาดคิดว่าจะเจอกับฮีลตันที่แผนกครีเอทีฟ เธอกลัวจนหน้าซีด เธอไม่รู้ว่าเขาเคยเห็นภาพที่เธอหัวเราะเยาะเวอเรียนหรือเปล่า

"ประธานฟัดด์… ทำไมคุณถึงมาที่นี่คะ?"

มือของฮีลตันอยู่ในกระเป๋า เขามองไปที่เวอเรียน ที่อยู่ในแผนกครีเอทีฟก่อนที่จะพูดอย่างเมินเฉย "นี่หรือวิธีต้อนรับสมาชิกใหม่ของคุณจากแผนกครีเอทีฟ?"

"ฉัน… ประธานฟัดด์ ฉันไม่ได้ คือความตั้งใจของเวอเรียนนั้นชัดเจนเกินไป เธอเป็นนักวาดภาพประกอบ เมื่อประกาศการแข่งขันออกมาเธอก็ต้องการเข้าร่วมทันที ซึ่งตอนนั้นผู้จัดการแซนเดอร์ไม่อนุญาตให้เธอเข้าร่วม แต่เธอยังคงยืนยันที่จะเข้าร่วมการแข่งขันต่อไป”

เพื่อนร่วมงานหญิงตั้งใจพูดคุยเรื่องแนนซี่ ความตั้งใจของเธอก็ชัดเจนเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เหนือความคาดหมายของเธอ ฮีลตันไม่ได้สนใจมัน เขากลับขมวดคิ้ว "ดูเหมือนคุณไม่จะชอบเวอเรียนจริง ๆ เหรอ?"

"ใช่ แผนกครีเอทีฟไม่มีใครชอบเธอหรอก เธอเข้าร่วมด้วยความสัมพันธ์พิเศษ ถ้าไม่ใช่เพราะนายน้อยเยลเลน เธอไม่มีทางเข้าแผนกครีเอทีฟได้เลย"

นายน้อย? พวกเขาคิดว่าเวอเรียนสามารถเข้าร่วม ฟัดด์ กรุ๊ป ได้เพราะ เยลเลน โบดด์?

เพื่อนร่วมงานหญิงผู้นี้กล่าวเกินจริงว่า "ประธานฟัดด์คะ ผู้จัดการแซนเดอร์ก็ไม่ชอบเธอ เธอมักจะเถียงกับผู้จัดการ เราไม่ชอบเธอเลย"

"ไม่ชอบเธอเหรอ?"

"ใช่ค่ะ"

"ดังนั้นก็อดทนต่อไม่ชอบของเธอต่อไปเถอะ"

"..."

เพื่อนร่วมงานหญิงคนนี้ไม่กล้าพูดอะไรอีกมาก เหมือนมีม้าเป็นหมื่นตัววิ่งผ่านหัวใจเธอ เวอเรียน หล่อนมันชั่วร้ายจริง ๆ นายน้อยเยลเลนไม่เพียงช่วยหล่อนเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าประธานฟัดด์ก็สนับสนุนหล่อนเช่นกัน!

เวอเรียนเป็นผู้หญิงที่ทำตัวสำส่อนจริง ๆ! เธอไม่รู้ว่าเวอเรียนไปนอนบนเตียงกับผู้ชายมาแล้วกี่คน

ปกติเธอแสร้งทําตัวว่าเป็นคนดี ห่างไกลจากการแสวงหาวัตถุ บางทีเธออาจจะชอบการมั่วบนเตียงกับผู้ชาย!

…

เมื่อพนักงานทุกคนในแผนกครีเอทีฟ ไปรับประทานอาหารกลางวัน เวอเรียนก็นั่งวาดภาพร่างอยู่หน้าคอมพิวเตอร์คนเดียว ฮีลตันขยับขายาวของเขา เข้าไปในแผนก

"นี่อยากได้ล้านนั้นหรืออยากใช้เวลาร่วมค่ำคืนกับยานิเหรอ?" เสียงที่เย็นชาและคุ้นเคย จู่ ๆ ก็ดังมาจากเหนือศีรษะของเธอ เวอเรียนมองตามเสียงเขา ฮีลตันมองเธออย่างเย็นชา

ในใจเธอยังมีความโกรธอยู่ พอมองเขาแวบหนึ่ง เธอก็หันมาทำงานต่อ เธอตอบอย่างไม่พอใจว่า "มันไม่ใช่ธุระของคุณ"

"คุณคือคุณนายฟัดด์ ทําไมเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของผม"

เวอเรียนกล่าวเสริมอีกว่า "คุณนายฟัดด์แค่ในนาม! อีกไม่นานฉันคงจะไม่ใช่คุณนายฟัดด์อีกต่อไป"

"อะไรนะ? คุณไม่อยากดูแล เจลลี่ บีน อีกแล้วเหรอ?"

เวอเรียนตกใจ "คุณหมายความว่ายังไง?"

เขาไม่ควรจะใจร้าย เขาจะใช้ เจลลี่ บีน เพื่อบีบเธอหรือไม่?

ฮีลตันจ้องมองเธออย่างเย็นชาในขณะที่พูดอย่างใจเย็น "มันหมายความว่าตามนั้นจริง ๆ"

"... คุณ! ฮีลตัน ฟัดด์ ฉันเคยบอกคุณไหมว่าคุณเป็นคนที่น่ารังเกียจและไร้ยางอายจริงๆ"

“หืม” ชายคนนั้นตอบเธออย่างเฉยเมยและจงใจยกมือขึ้นเพื่อปิดคอมพิวเตอร์ของเธอ การกระทำของเขาราบรื่นมากและไม่แสดงอาการใด ๆ มาก่อน “ฉันยังน่ารังเกียจและไร้ยางอายได้มากกว่านี้”

"... "

เวอร์เรียนแทบจะระเบิด "ฮีลตัน ฟัดด์! ฉันยังไม่ได้เซฟงานของฉันเลย!"

ไอ้สารเลว! คนขี้โกง!

เขาตั้งใจ!

เวอเรียนลุกขึ้นยืนทันที อย่างไรก็ตามออร่าของฮีลตันนั้นมีมากเกินไปดังนั้นความรู้สึกของเธอจึงลดลงทันที

“ไปทานข้าวกลางวันกับฉัน"

“ไม่!”

เขาปฏิบัติกับเธอแบบนั้น แล้วเขายังอยากให้เธอไปทานอาหารกลางวันกับเขาเหรอ?

ฝันต่อไปเถอะ!!!