บทที่ 926 เขารักท่าทางงี่เง่าของฉัน

เอมิลี่บอกให้เชอรีชมาพบเธอที่ร้านกาแฟใกล้ ๆ ในวันต่อมา

เอมิลี่มาตรงเวลานัด แต่เชอรีชดูเหมือนจะมาสายไปครึ่งชั่วโมง

เนื่องจากเอมิลี่เป็นคนตรงต่อเวลา เธอจึงรู้สึกไม่ชอบเมื่อคนอื่นไม่ตรงต่อเวลา นอกจากนี้ เธอยังเป็นคนที่ค่อนข้างมีอำนาจ ดังนั้นหมายความว่าปกติแล้วคนอื่นจะเป็นฝ่ายรอเธอ ไม่ใช่แบบนี้

เอมิลี่เป็นชาวต่างชาติ ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างเปิดเผยในการแสดงความรู้สึก เธอโกรธจัดขณะที่เธอพูดว่า “คุณมาช้าไปครึ่งชั่วโมง การที่คุณไม่สามารถรักษาเวลาแบบนี้เป็นเรื่องที่หยาบคายต่อฉันมาก”

เชอรีชนั่งลง และเริ่มสั่งเครื่องดื่มโดยไม่สนใจเธอ เธอพลิกดูเมนู และส่งสัญญาณให้กับพนักงานเสิร์ฟขณะที่เธอพูดว่า "ฉันขอลาเต้"

"ได้ค่ะ"

เอมิลี่ขมวดคิ้ว และเห็นว่าเชอรีชทำท่าทางเย่อหยิ่งมาก เธอจึงบ่น “คุณไม่เคารพฉันเลยแม้แต่สักนิดเดียว”

เชอรีชเงยหน้าขึ้นมองเธอ แล้วพูดว่า "คุณคือคนที่อยากพบฉัน เพราะฉะนั้น คุณควรจะต้องเป็นฝ่ายรอฉัน ฉันไม่เคยบังคับให้คุณรอ ถ้าคุณรอไม่ได้ คุณก็แค่จากไป”

เอมิลี่กัดฟัน และตอกกลับเธอ "คุณเหมือนกับบอยล์ คุณก็มีพูดจาโน้มน้าวเก่งเหมือนกัน คุณสามารถพูดบิดเบือนข้อเท็จจริงได้เหมือนกับเขา ดูเหมือนว่าคุณทั้งคู่จะเหมาะสมกันดีจริง ๆ"

เชอรีชแย้งเธอ “เปล่า เราไม่ได้แค่เหมาะสมกัน แต่โดยพื้นฐานแล้วเราเป็นเนื้อคู่กัน”

เอมิลี่ตอบพร้อมกับถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ “ก็ได้ ฉันได้ยินมาว่าคุณเพิ่งกลับมาคบกับบอยล์แล้วใช่ไหม?”

"ใช่"

“ทำไมตอนแรกพวกคุณถึงเลิกกันล่ะ?”

เชอรีชตอบ "ฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรให้คุณฟัง"

เอมิลี่พูดไม่ออก

เชอรีชจิบลาเต้เมื่อพนักงานเสิร์ฟเอามันมาเสิร์ฟ ทันใดนั้นเธอก็ถามคำถามทั่วไปกับเอมิลี่ "ลาซานญ่าของบอยล์อร่อยไหม?"

เอมิลี่ตกตะลึงเพราะมันผ่านมาหลายปีแล้ว และความทรงจำเกี่ยวกับรสชาติของมันก็มีน้อยมาก "ก็ดี"

เชอรีชหัวเราะเบา ๆ เพราะคำตอบของเอมิลี่เป็นไปตามที่เธอคาดไว้ เธอรู้ว่าผู้หญิงอย่างเธอไม่มีทางรู้คุณค่าของสิ่งเหล่านั้น

เอมิลี่เลิกคิ้ว แล้วพูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าคุณชอบลาซานญ่าของเขามาก มันมีเหตุผลพิเศษอะไรไหม?”

“ไม่มี ฉันก็แค่ชอบมันมาก”

เอมิลี่พูด “ตอนที่ฉันเซ็นสัญญากับเขาในตอนนั้น ฉันได้ยินมาว่าผู้ชายจากนอร์ท ซิตี้ มีความสามารถในการทำอาหาร ฉันก็เลยต้องการให้เขาทำอาหารให้ฉัน แต่เขากลับทำแต่อาหารธรรมดา ๆ ให้ฉัน และยังบอกกับฉันอีกว่าผู้หญิงที่เขารักที่สุดชอบมันมาก"

เชอรีชหยุดไปชั่วครู่ ขณะที่เธอวนช้อนในแก้วกาแฟของเธอ ดูเหมือนว่าคำพูดของเอมิลี่ทำให้ดวงตาของเธอกระตุก

หมายความว่าบอยล์ไม่ได้ตั้งใจทำอาหารให้เอมิลี่ เขาทำอาหารจานโปรดของเธอเพราะว่าเขาคิดถึงเธองั้นเหรอ?

เชอรีชเงยหน้าขึ้น และมองตรงไปที่เอมิลี่ “แม้ว่าทั้งรูปร่างหน้าตา และภาพลักษณ์ของคุณจะค่อนข้างสวย และน่าสนใจ แต่บอยล์เป็นของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้คุณเจอเขาตามลำพังอีกต่อไป แม้จะเป็นในฐานะเพื่อนก็ตาม”

เอมิลี่เบิกตากว้างจ้องไปที่เชอรีช ขณะที่เธอโบกมือไปมาอย่างช่วยไม่ได้แล้วถาม “ทำไม?”

เธอไม่เข้าใจว่าทำไม ในเมื่อบอยล์เป็นอิสระถึงแม้ว่าพวกเขาจะคบกัน ทำไมเธอถึงเจอเขาไม่ได้อีก แม้แต่ในฐานะเพื่อน?

เชอรีชตอบอย่างไร้เหตุผล "นั่นเป็นเพราะฉันไม่ชอบเวลาที่บอยล์ออกไปเดต หรือไปกินอาหารกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน"