บทที่ 970 งานแต่งงานของบอยล์กับเชอรีช 1

ในเดือนเมษายน บอยล์กับโซเนียทานอาหารเย็นกับสมาชิกครอบครัวฟัดด์

โซเนียแต่งตัวดีสำหรับโอกาสนี้ เธอสวมชุดรัดรูปดอกลาเวนเดอร์ปักลายดอกบัว ส่วนผมสีดำนุ่มสลวยผูกเป็นมวย เธอมีท่าทางที่สง่า เพราะเธอเคยเป็นลูกสาวจากครอบครัวที่ร่ำรวย และมีการศึกษาดี ดังนั้นเธอจึงไม่รู้สึกกังวลเมื่อพบกับสมาชิกครอบครัวฟัดด์

เธอเป็นคนสุภาพ อ่อนโยน และมีมารยาท

เหตุผลหลักในการพบกันคือเพื่อหารือเกี่ยวกับงานแต่งงานของบอยล์กับเชอรีช โซเนียเป็นคนแนะนำให้มารับประทานอาหารเย็นด้วยกัน

โซเนียบอกบอยล์ว่ามันไม่เหมาะสมสำหรับครอบครัวฟัดด์ที่จะเป็นฝ่ายเริ่มงานแต่งงานเนื่องจากเชอเป็นผู้หญิง

เธอมีความกระตือรือร้นในการวางแผนงานแต่งงานของพวกเขา และ ฮีลตันก็ยินดีกับความร่วมมือของเธอ

โซเนียเป็นคนมีเหตุผล และแตกต่างไปจากที่ฮีลตันคิดว่าเธอจะเป็นอย่างสิ้นเชิง

ผู้คนมักจะตัดสินหนังสือจากปก และฮีลตันก็เช่นกัน คนลักพาตัวอย่างแฮนสันที่มีพฤติกรรมแย่ ๆ อย่างเขาจะสามารถแต่งงานกับผู้หญิงดี ๆ อย่างโซเนียได้?

ก่อนพบโซเนีย ฮีลตันคิดว่าเธออาจจะเป็นคนสุภาพและมีเหตุผล แต่เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะมีมารยาท และมีความสามารถเช่นกัน

งานแต่งงานของบอยล์กับเชอรีชจัดขึ้นในต้นเดือนพฤษภาคม สภาพอากาศในเดือนพฤษภาคมมีแดดจัด และมีลมเย็นเป็นส่วนใหญ่ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับงานแต่งงานที่จะจัดขึ้น

สถานที่จัดงานอยู่ที่นอร์ท ซิตี้

หลังจากยืนยันวันเวลาแล้ว บอยล์กับเชอรีชต้องเตรียมการหลายอย่างก่อนงานแต่งงานของพวกเขากัน ในฐานะเจ้าบ่าวและเจ้าสาว

เชอรีชเป็นคนค่อนข้างขี้เกียจ แม้ว่าพวกเขาจะจ้างนักวางแผนงานแต่งงานเพื่อทำธุระให้พวกเขา แต่ก็มีบางเรื่องที่พวกเขา และพ่อแม่ของพวกเขาจะต้องตัดสินใจเอง

เช่น ชุดแต่งงานของเจ้าสาว

บอยล์ติดต่อกับนักออกแบบชุดแต่งงานที่มีชื่อเสียงระดับโลก เพื่อออกแบบร่างหลายแบบให้เชอรีชเลือก

เชอรีชมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการตัดสินใจเลือกชุดแต่งงานของเธอ

คืนหนึ่ง บอยล์กำลังทำงานอยู่ในห้องทำงานของเขา เชอรีชมารบกวนเขาด้วยกองงานออกแบบที่อยู่ในมือ

“คุณคิดว่าแบบไหนดีที่สุด?”

เธอค่อยข้างลังเล โดยเฉพาะเรื่องเสื้อผ้า

บอยล์ดึงเธอมาบนตักของเขา และวางคางบนไหล่ของเธอ เขากอดเธอจากด้านหลัง ขณะมองดูแบบร่าง “ผมคิดว่าคุณใส่ชุดไหนก็ดูดี”

บอยล์มีปัญหาในการตัดสินใจ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “เราควรบอกให้พวกเขาตัดชุดทั้งหมดพวกนี้ และซื้อทุกชุดถ้าคุณชอบมันทั้งหมด”

เชอรีชมองไปที่เขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง รู้สึกเหลือเชื่อ “มีแบบร่างการมากกว่าสิบแบบที่นี่”

“เหลือเวลาหนึ่งเดือนก่อนงานแต่งงานของเรา แม้ว่าพวกนี้จะเป็นงานดีไซน์แฟชั่นชั้นสูงทั้งหมด แต่พวกเขายินดีจะทำให้เสร็จทันเวลาหากเราจ่ายเงินพวกเขาเพิ่มเป็นสองเท่า”

เชอรีชงุนงง “จะซื้อชุดแต่งงานมากกว่าสิบชุดเพื่ออะไร?”

บอยล์เองก็สับสนเช่นกัน “ผู้หญิงมักจะปรารถนาที่จะเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในงานแต่งงานของพวกเธอ และทำให้งานแต่งงานของพวกเขาเป็นความทรงจำที่น่าจดจำ และน่ารื่นรมย์ที่สุดในชีวิตของพวกเขา คุณสามารถเปลี่ยนชุดแต่งงานทุก ๆ ชั่วโมงก็ได้ คุณไม่คิดว่ามันน่าสนุกเหรอ?”

เชอรีชเม้มริมฝีปากของเธอ “ถ้าฉันเปลี่ยนชุดแต่งงานทุก ๆ ชั่วโมง ฉันแน่ใจว่าฉันจะมีงานแต่งงานที่น่าจดจำ แต่ฉันก็คงจะหนื่อยจนลิ้นห้อยเมื่อจบงาน”

บอยล์พูดไม่ออก

เขามองข้ามความจริงที่ว่าภรรยาของเขาไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา เธอเป็นคนขี้เกียจอย่างมาก

“เร็วเข้า เลือกมาชุดหนึ่ง!” เชอรีขพูด

บอยล์ยิ้ม “เอามาทั้งหมดเลย เมื่อคุณว่างคุณสามารถใส่มันที่บ้านได้เช่นกัน”

เชอรีชพูดไม่ออก

ในที่สุด บอยล์ก็ซื้อชุดแต่งงานทั้งหมดให้เธอ ชุดแต่งงานบางตัวบางตัวใส่เพียงครั้งเดียว และบางชุดเป็นของใหม่ พวกมันถูกเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าของเธอเพื่อความสวยงาม

อันที่จริง พวกเขามีตู้เสื้อผ้าที่เก็บชุดแต่งงานของเชอรีชไว้โดยเฉพาะ ชุดแต่งงานทั้งหมดได้รับการออกแบบด้วยแฟชั่นชั้นสูง และมีมูลค่าเจ็ดหลัก มันขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเชอรีช ว่าเธอจะอยากลองมันหรือไม่

เชอรีชชอบมันมาก เมื่อต้องตัดสินใจเลือกขนมแต่งงานสำหรับงานแต่งงานของพวกเขา