บทที่ 973 จากมหาวิทยาลัยจนวันแต่งงาน 2

เวอเรียนพูด "เราจะทำยังไงถ้าบอยล์ไม่รู้รหัสผ่าน และทำให้พิธีแต่งงานช้า? เราต้องบินจากนอร์ท ซิตี้ ไปงานแต่งที่มหาวิทยาลัยแคพิทัล ซิตี้ ให้ทันเวลานะ"

ฮีลตันหัวเราะ "อย่าได้ฝันเลยว่าจะได้แต่งงานกับเจลลี่ บีน ถ้าเดารหัสผ่านไม่ได้"

โดยไม่คาดคิด เชอรีชนั้นใจเย็นและเป็นคนปลอบเวอเรียน "มอนตี้ ไม่ต้องห่วงนะคะ มันเป็นรหัสเก้าตัว เขาแค่ต้องใส่รหัสผ่านเก้าตัว เขาต้องแก้ได้ทันเวลาแน่"

บอยล์อาจไม่ได้เรื่อง เรื่องเกมพัฒนาสมองเด็ก ๆ แบบนี้ แต่เชอรีชมั่นใจว่าเขาฉลาดและแก้ไขปัญหาได้

วิทนีย์ยกนิ้วโป้งให้ และอดชื่นชมความฉลาดของบอยล์ไม่ได้ "บอยล์ฉลาดจะตาย เขาเป็นนักศึกษาที่เก่งที่สุดเลยนะ"

เชอรีชรอบอยล์จนเบื่อ เธอยกขาขึ้นมาวางบนเตียงและเล่นกับกุญแจล็อกขา หลังจากเดารหัสผ่านแก้าตัวไม่กี่ครั้ง กุญแจที่ล็อกขาก็เปิดออก

คลิ๊ก

เชอรีชกับแฮร์ริสันพูดอะไรไม่ออก

ฮีลตันตีไหล่แฮร์ริสัน "นี่ลูกตั้งรหัสแบบไหนเนี่ย?"

บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด

แฮร์ริสันเหงื่อแตก

เชอรีชแค่ใส่รหัสวันเกิดของเธอ ไม่คิดว่ามันจะเป็นรหัสที่ปลดล็อกกุญแจ

"แฮร์ริสัน ฟัดด์ นี่ลูกนามสกุลฟัดด์หรือลอว์สันกันแน่?" ฮีลตันขึ้นเสียง

แฮร์ริสันยอมแพ้ทันที "อุ๊บส์ ขอโทษครับ ผมคิดว่าคนปกติเขาไม่ตั้งวันเกิดเป็นรหัสผ่านกัน ผมไม่รอบคอบเท่าไหร่ เลยตั้งวันเกิดพี่เป็นรหัสผ่าน จะเปลี่ยนให้เดี๋ยวนี้ครับ"

แฮร์ริสันเปลี่ยนรหัสผ่านอีกครั้ง

แต่เขาเปลี่ยนรหัสเป็นวันเกิดบอยล์ เขาแอบบอกรหัสกับพี่เขยเมื่อคืนนี้

โชคดีที่ฮีลตันไม่รู้วันเกิดบอยล์

หลังจากตั้งรหัสแล้ว แฮร์ริสันมองฮีลตันแล้วถาม "แค่ตั้งเลขมั่ว ๆ ก็พอใช่ไหมครับพ่อ?"

ฮีลตันพยักหน้าอย่างเย็นชาและเตือนเขา "ถ้าจับได้ว่าไปอยู่ข้างบอยล์ล่ะก็ ตายแน่"

แฮร์ริสันลูบจมูกด้วยความรู้สึกผิด

แล้วบอยล์กับเพื่อนเจ้าบ่าวก็มาถึง

วิทนีย์กับเชอรี่ขวางทางเจ้าบ่าว ส่วนแฮร์ริสันก็สร้างบรรยากาศด้วยเกมพัฒนาสมอง

แฮร์ริสันถามบอยล์ "พี่ว่าขนกระต่ายเป็นยังไง?"

บอยล์ที่ถือช่อดอกไม้ยิ้ม "สเปรย์บำรุงผม"

วิทนีย์ไม่เข้าใจคำตอบ "ทำไมถึงเป็นสเปรย์บำรุงผมล่ะ?"

แฮร์ริสันตอบ "ก็สเปรย์บำรุงผม คำว่า เอช เอ อาร์ อี ไงครับ พี่โง่หรือเปล่าเนี่ย?"

วิทย์นีย์รู้สึกเหมือนโดนดูถูกในความฉลาดของเธอ

เชอรี่ถามบอยล์ "อาหารอะไรที่ดีที่สุด ที่ต้องกินตอนคุณกลัว?"

บอยล์ตอบผ่านประตู "ไอศครีม (ฉันกรีดร้อง) เป็นของโปรดภรรยาผม"

วิทนีย์มองเชอรีชตาโต "บ้าชะมัด เขารู้คำตอบได้ยังไง? เชอ เธอเตรียมกับเขาไว้ล่วงหน้าหรือเปล่าเนี่ย?"

เวอเรียนก็สงสัยเหมือนกัน เธอจำตอนที่ห่วงว่าฮีลตันจะตอบคำถามลับสมองไม่ได้ ในวันแต่งงาน เธอจึงบอกเขาล่วงหน้า

เชอรีชยักไหล่