บทที่ 975 การผจญภัย 1

หลังจากแต่งงานก็มาถึงช่วงฮันนีมูน

บอยล์ไม่ได้มีความคิดเห็นอะไรเรื่องสถานที่ฮันนีมูน เพื่อที่จะไปฮันนีมูนกับมาดามลอว์สัน เขาลาหยุดงานเป็นเวลาหนึ่งเดือน

เมื่อมีข่าวแพร่สะพัดไปทั่ว เอ็มโอ กรุ๊ป ผู้บริหารระดับสูงก็พากันวิจารณ์ เรื่องที่เขาทิ้งงานลับหลังเขา

ฝ่ายการเงินของบริษัทคำนวณว่าการลางานของบอยล์ จะทำให้บริษัทเสียรายได้ไปหลายพันล้าน

แต่บอยล์ก็ทำงานมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัท มันก็สมเหตุสมผลที่เขาจะลาหยุดยาวไปฮันนีมูน

ที่ผ่านมาบอยล์ไม่เคยได้หยุดพักเลย เขาทำงานหนักมาตลอด ในแต่ละวันเขาได้นอนหลับแค่ไม่กี่ชั่วโมง เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับการทำงาน

ถ้ามีการจัดอันดับพนักงานในบริษัท บอยล์ต้องมีรายชื่ออยู่อันดับต้น ๆ บางครั้งเขาจะนอนในห้องทำงาน ถ้าเขาหมกมุ่นกับการทำงานมากเกินไป

การฮันนีมูนใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน

บอยล์ลูบผมมาดามลอว์สันแล้วถามเธอ "คุณอยากไปฮันนีมูนที่ไหน?"

เชอรีชไม่ชอบวางแผน และเธอก็ขี้เกียจคิดเรื่องสถานที่ ๆ จะไปฮันนีมูนด้วย

หลังจากคิดสักพัก เธอก็ตัดสินใจว่าจะไปประเทศไอซ์แลนด์ เธออยากไปเล่นน้ำแข็งที่นั่น และเธอก็ไม่เคยไปประเทศไอซ์แลนด์มาก่อน

บอยล์คิดว่าพวกเขาคงได้ไปหลายที่ ภายในหนึ่งเดือน

แม้ว่าบอยล์จะเคยบินไปต่างประเทศ เขาก็ไม่รู้ว่าควรจะไปเที่ยวที่ไหน เขาแค่บินไปทำงานแค่นั้น

ความจริงแล้วเขาคิดว่าที่ไหนมันก็เหมือนกันหมด การชมทัศนียภาพคนเดียวมันคงน่าเบื่อ และทำให้รู้สึกเหงา

เขาแค่รู้สึกมีความสุข ถ้ามีเชอรีชอยู่กับเขา

บอยล์หยิบลูกดอกมาปาบนแผนที่โลก ที่ติดอยู่บนผนัง "เราไปประเทศที่ปักลูกดอกไว้กันไหม?"

เชอรีชนอนดูแผนที่โลกบนโซฟา "ไม่นับ ถ้าลูกดอกปักลงในสถานที่ ๆ ฉันไม่อยากไป”

บอยล์ไม่รู้จะพูดยังไง

ผู้หญิงชอบทำตัวไร้ยางอายต่อหน้าคนรักของพวกเธอ

บอยล์ปาลูกดอกไปหกอัน เชอรีชปฏิเสธไปสามที่

ในตอนแรก บอยล์ต้องการวางแผนฮันนีมูนของพวกเขา มันคงไม่เหมาะสมที่จะวางแผนแบบนั้น เมื่อดูจากท่าทางของเชอรีช เขาแค่จะเที่ยวไปรอบ ๆ แค่ไม่กี่ที่ และจะแวะถ้าเจอสิ่งที่น่าสนใจ ทัศนียภาพที่สวยงาม หรือมีอาหารอร่อยให้ทาน

เขาไม่ว่าอะไรถ้าเชอรีชต้องการนอนในตอนเช้า