ตอนที่ 149
ตอนที่ 149 ต่อไปห้ามเจอเขาอีก
October 22, 2026
ตอนที่ 149 ต่อไปห้ามเจอเขาอีก
ห้องนอนที่อบอุ่นเต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง หลังจากเสร็จกิจทั้งสองนอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนล้า
เพราะว่าจารวีกำลังท้อง เขาจึงเป็นห่วงเธอ ถึงแม้ว่าความต้องการของตนเองนั้นจะสูงเพียงใด แต่ยศพลก็ยอมเว้นช่องว่างไว้ให้เธอ
จารวีอ่อนโยนราวกับกระต่ายน้อยสีขาว เธอนอนนิ่งไม่ขยับอยู่ในอ้อมกอดเขา
ความรู้สึกเป็นสุขประเดประดังเข้ามา ทำให้พละกำลังของเธอหายไปจนหมดสิ้น ยศพลลุกขึ้นยืน เขายกแก้วนมร้อนขึ้นมาให้เธอดื่ม
" ฉันไปอาบน้ำแป๊บนึง เธอดื่มนมอุ่นๆนี่ก่อนนะ”
จารวีค่อนข้างโหยหาความสัมพันธ์ที่อบอุ่นเช่นนี้ ระหว่างเขาและเธอ บางทีการกระทำเล็กๆน้อยๆแค่นี้ก็ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นใจ
จริงๆแล้ว ยศพลไม่ใช่คนที่ไม่มีข้อดีอะไรเลย อย่างน้อยในด้านที่เขาดูแลเธอ เขาก็ทำมันอย่างเต็มใจ
และนี่คือสิ่งที่ยศพลไม่เหมือนกับคนรวยคนอื่นๆ
จารวีดื่มนมจนหมด ก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่ยศพลออกมาจากห้องน้ำพอดี บนร่างกายกำยำของเขา ยังคงมีกลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่
เขาเช็ดตัวจนแห้ง พลางลัมตัวลงบนเตียง เขาโอบกอดเธอไว้ในอ้อมกอด
ยศพลนึกอะไรขึ้นได้ เขาเอ่ยออกมา" ต่อไปนี้ถ้าเจอกับนิชาภา ไม่ต้องไปสนใจเธอ ยัยผู้หญิงคนนี้สมองไม่ปกติ”
จารวีขำขัน" เธอไม่ปกติตรงไหนหรอ? ฉันรู้สึกว่าเธอปกติเกินไปด้วยซ้ำ แบบร่างพวกนั้นมันแปลกใหม่มากจริงๆ ในฐานะหัวหน้า ฉันอยากจะรับเธอข้ามาเป็นพนักงานบริษัท”
" ไม่ต้องสนใจเธอ เธอไม่ได้มีเจตนาที่ดีหรอก”
" คุณกลัวใจตัวเองหรือเปล่า? กลัวว่าพอเข้าใกล้เธอแล้วจะทำให้ความทรงจำที่หอมหวานผุดขึ้นมาหละสิ!”
จารวีประชด ดวงตาคมเข้มของยศพลจ้องมองเธอ มือข้างหนึ่งของเขาวางรองอยู่ใต้ศีรษะ ส่วนมืออีกข้างก็ลากไล้บีบเคล้นไปตามผิวกายที่อ่อนนุ่มของเธอไม่หยุด
"เธอนี่เกินเยียวยาจริงๆ เชื่อฉันเถอะ ยัยผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีเจตนาดี เพราะงั้นก็อยู่ให้ห่างๆเธอไว้ซะ”
ท่าทางที่ต่อต้านอย่างชัดเจนของยศพล ทำให้จะราวีสบายใจขึ้นมา
ในฐานะของนักออกแบบคนหนึ่ง นิชาภาคือคนที่มีความสามารถ เป็นคนที่น่าดึงมาร่วมงานด้วย เธอคงจะทำรายได้ให้กับบริษัทได้ไม่น้อย
แต่ในขณะเดียวกันเธอก็เป็นศัตรูด้านความรัก ไม่ใช่สิ เธอไม่นับว่าเป็นคู่แข่งของจารวี เพราะยศพลไม่ได้รักเธอเลยแม้แต่น้อย "
" ยศพล ถ้าหากว่าตอนนั้นเราเลิกกัน คุณจะแต่งงานกับนิชาภาไหม" ยศพลตะลึงงัน ความไม่สบายใจปรากฏออกมาจากนัยน์ตาของเขา" ทำไมเธอถึงถามคำถามที่โง่เขลาพวกนี้ออกมาล่ะ เธอไม่มั่นใจในตัวเองหรือไง"" ฉันก็แค่ตั้งข้อสมมุติฐานขึ้นมาเอง"
" ต่อไปอย่าถามอะไรแบบนี้อีก"
ถามไปถามมา ยศพลก็ไม่ได้ตอบคำถามของจารวีโดยตรง พลันในใจของเธอก็รู้สึกผิดหวัง หรือว่าระหว่างพวกเขา เคยวางแผนที่จะแต่งงานกันนะ
แต่ไม่ว่าจะยังไง ก็เป็นเรื่องราวในอดีต ยกขึ้นมาพูดก็ไม่มีความหมายอะไร
" โอเค โอเค อย่าโกรธสิคนขี้ใจน้อย งั้นพวกเราเลิกคุยเรื่องนี้กันเถอะ ตอนนี้มาพูดเรื่อง ชื่อของลูกดีกว่า”
จารวียิ้มพลางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา บนตัวของเธอสวมใส่เพียงแค่ชุดนอนตัวบาง บนใบหน้าขาวสะอาดเกลี้ยงเกลายังคงมีร่องรอยของไฟรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป ลำคอระหงของเต็มไปด้วยร่องรอยการจุมพิตของเขา
ร่างกายอรชรอ้อนแอ้นที่ยั่วยวนคนเช่นนี้ ทำให้ยศพลยิ่งมอง เลือดในกายของเค้าก็ยิ่งเดือดพล่าน ร่างทั้งร่างของเขาถูกจุดประกายไฟขึ้นมาอีกครั้ง
เขาทำได้เพียงลุกขึ้นนั่ง" ฉันไปจัดการเรื่องงานก่อนนะ”
"นี่ อย่าเพิ่งไปสิ ทำไมพอฉันพูดถึงลูก คุณก็อยากจะหลบหนีล่ะ คุณนี่มันเป็นป่ะป๊าที่สองมาตรฐานชัดชัดเลยนะยศพล!"จารวีรู้สึกโกรธ
ยศพลทำได้เพียงนั่งลง"โอเค แล้วเธอคิดว่าควรจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีล่ะ?”
" ยังไม่รู้เลยว่าลูกเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย!”
" ต้องเป็นผู้หญิงอยู่แล้วสิ"ยศพลตอบอย่างไม่ลังเล" มีลูกผู้หญิง พอโตขึ้นมาก็จะได้เหมือนเธอ ทุกๆคืนฉันจะได้นอนกอดทั้งแม่ทั้งลูกซ้ายขวาเลย ฮ่าๆ"
จารวียกมือขึ้นเขกหัวยศพลหนักๆ" ฝันไปน่ะสิ แต่ฉันรู้สึกว่าเขาจะเป็นเด็กผู้ชาย”
"แต่ถ้าหากว่าเป็นผู้ชาย แล้วโตมาเหมือนเธอ ลูกก็คงน่าสงสารน่าดู”
" เกลียด! ทำไม ฉันมันเป็นยังไง? เด็กผู้ชายเหมือนแม่เจ๋งจะตาย เหมือนฉันแล้วมันไม่ดีตรงไหน?"จารวีเอ่ยถามยังไม่ลดละ
รอยยิ้มของยศพลเลือนหายไป" ถ้าโตมาเหมือนเธอ ก็คงหาแฟนไม่ได้น่ะสิ”
" ฉันขี้เหร่ขนาดนั้นเลยรึไง? ถ้าฉันน่าเกลียดมาก คุณก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน!”
"โอเค โอเค ฉันผิดไปแล้ว ให้เขาโตมาเหมือนคุณก็ได้ แต่สมองต้องเหมือนผม ไม่อย่างนั้นถ้าเค้าขี้ขลาดตาขาวเหมือนคุณ ก็จบเห่แน่ๆ"ยศพลเอ่ยอย่างลำพองใจ
จารวีใช้ความคิด บุคลิกภายนอกของยศพลนั้นสง่างาม ในใจลึกๆของเธอ ก็หวังว่าลูกจะมีบุคลิกหน้าตาเหมือนกับยศพล แต่ไม่ขอพูดถึงเรื่องนิสัยใจคอแล้วกัน
ทั้งมุทะลุ ทั้งบ้าระห่ำ อีกทั้งยังชอบวางอำนาจอย่างไม่มีใครเปรียบ ไม่ได้ ลูกๆของพวกเธอจะต้องไม่เป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นคงจบเห่เป็นแน่
" ถ้าหากว่าเป็นผู้ชาย จะให้ชื่อชนะพล ถ้าหากว่าเป็นผู้หญิงจะให้ชื่อรญาวี คุณว่าเป็นยังไงบ้าง?”
" เพราะทุกชื่อแหละ แค่เธอชอบ ชื่ออะไรก็ได้ทั้งนั้น!”
ยศพลเป็นผู้ชาย ในใจของเขาไม่มีความอดทนมากพอที่จะมาพูดคุยเรื่องเหล่านี้
ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่งดงามและอบอุ่น เขาทั้งสองพูดคุยกันจนดึกดื่น ก่อนที่จะหลับไป
เมื่อตื่นมาในเช้าวันที่สอง แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง จารวีนอนอยู่บนเตียง
ในขณะที่เธอกำลังเสพสุขกับความอบอุ่นอยู่นั้น พลันโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอกดรับโทรศัพท์