ตอนที่13 คุณฝันกลางวันไปเถอะ

ตอนที่13 คุณฝันกลางวันไปเถอะ

“ยศพล นายคงรู้ดีที่สุดว่าฉันทำไมถึงไม่เอาเสื้อพวกนั้น ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนหรอก เพราะของที่ยศพลเคยแตะต้อง ทุกสิ่งทุกอย่าง ฉันล้วนไม่เอา.....”

เขากลั่นแกล้งจับคางของเธอขึ้นมา“ร่างของเธอ ฉันก็เคยแตะต้องมาแล้ว เธอยังเอาหรือไม่เอา”

“นาย.....”จารวีเขม็งเขาทันที

ในร้านเสื้อผ้า จารวีไม่มีอารมณ์สักนิดที่อยากจะไปลองใส่เสื้อ เสื้อแบรนด์แพงๆ พนักงานที่เร่าร้อน กลับเจอกับผู้หญิงที่ไม่มีความอยากซื้อของสักนิด

ยศพลมองต่อไปไม่ได้อีก ยื่นมือไปชี้“ตัวนี้ ตัวนี้ แถมนี้ แถวนั้น ห่อให้ฉันหมดเลย....”

บัตรเครดิตโดนโยงลงบนที่จ่ายเงินอย่างแรงๆ ดวงตามืดดำของเขากลับมีประกายเย็นชาออกมา จ่ายเงินเสร็จ ยศพลก็เอาเสื้อผ้าเหล่านั้นทิ้งเข้าในรถ แล้วลากแขนของจารวี ยัดเธอเข้าข้างหน้านั่งลงที่นั่งข้างๆคนขับ

หลังรถวิ่งฉิวผ่านอย่างรวดเร็วไปพักหนึ่ง ก็จอดอยู่หน้าประตูร้านกาแฟเปิดโล่งที่อยู่ชายหาดทะเล ที่นี่เป็นสถานที่ที่คู่รักมาเดทกัน ทิวทัศตอนคืนสวยเหมือนน้ำ นั่งอยู่ที่นี่ สามารถมองเห็นดวงจันทร์ที่สว่างสดใสแขวนอยู่ฟ้า บนน้ำทะเลมีแสงสีเงินกะพริบระยิบระยับอยู่

ยศพลลากจารวีออกมา กดเธอให้ติดอยู่บนผนังร้านกาแฟนั้น“จารวี เธออยากหาความตายใช่ไหม”

“เอามือที่สกปรกของนายออกไป อย่าให้ฉันเกลียดนายมากกว่านี้.....”ยศพลเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง เขาก้มหัวจูบลงไป ปิดปากที่พูดไม่หยุดไว้ ทะเลาะกับผู้หญิงเป็นเรื่องโง่ที่สุดจริงๆ จูบไปตรงๆทำให้ตัดความยุ่งยากออกไปเยอะเลย