บทที่ 6

บทที่ 6

“คุณภาคอยู่ในห้องใช่ไหมคะ”

“ใช่ครับ”

“ขอบคุณมากค่ะ”

หล่อนยิ้มให้กับพนักงาน ก่อนจะรีบเปิดประตูเข้าไปภายในห้องสวีท ซึ่งก็พบว่าชายหนุ่มนอนเปลือยท่อนบน เหยียดยาวอยู่บนที่นอน

กนกแก้วถอนใจออกมาแผ่วเบา เดินเข้าไปหยุดใกล้ๆ ร่างใหญ่โตสมบูรณ์แบบของภาค พยายามมองผ่านแผงอกกว้างที่มีไรขนหนาดกไป แต่ก็ทำไม่สำเร็จ

หน้าอกของภาคกว้างมาก และมีขนขึ้นเต็มไปหมด กล้ามเนื้อมัดงามก็เต็มไปหมดเช่นกัน หล่อนมองด้วยความชื่นชม ก่อนจะยื่นมือไปสัมผัส แต่ยังไม่ทันถึงก็ชักมือออกมาเสียก่อน

ห้ามทำแบบนี้ ห้ามทำเด็ดขาดแก้ว...

ในที่สุดก็สามารถละสายตาจากแผ่นอกกว้างของภาคขึ้นมามองที่ใบหน้าของเขาได้สำเร็จ

แล้วนี่หล่อนจะต้องปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมารับฟังความผิดพลาดของตนเองใช่ไหม

หล่อนหวาดกลัว... แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดแล้ว...

“บอสคะ... บอส...”

“มาแล้วหรือ...”

น้ำเสียงของคนเมาดังแผ่วผ่านลำคอออกมาทั้งๆ ที่ดวงตาคมกล้ายังไม่ลืม

“คือว่า... แก้วมีเรื่องจะมาเรียนค่ะ”

“ขึ้นมาบนเตียง... ผมรออยู่...”

มือใหญ่คว้าแขนของหล่อนได้อย่างแม่นยำ ทั้งๆ ที่ดวงตาก็ยังไม่ได้ลืมเหมือนเดิม

หล่อนตกใจ ช็อกค้าง อยากจะสะบัดมือแรงๆ แต่ก็กลัวจะทำให้ภาคไม่พอใจ

“ผมรอคุณนานแล้ว... ขึ้นมา... ขึ้นมาทำให้ผมหายคลั่งเสียที...”

“อ๊ะ... บอส...”

แรงกระชากของคนเมา ทำไมถึงได้มีพลังแบบนี้นะ ร่างของหล่อนถลาล้มหงายลงไปบนเตียง ทาบทับร่างกายกำยำอย่างง่ายดาย

“บอสคะ นี่แก้วเองค่ะ บอส...”

หล่อนผลักไส เมื่อถูกเขาพลิกตัวขึ้นทาบทับ แล้วไฟที่สว่างไสวภายในห้องก็ดับวูบลงราวกับถูกตั้งเวลาเอาไว้ เหลือแต่เพียงไฟสีเหลืองนวลหัวเตียงสลัวๆ เท่านั้นๆ ที่ให้ความสว่างอยู่

“ผมอยากมีเซ็กซ์... จัดให้ผม... เดี๋ยวนี้เลย...”