บทที่ 12

เธอคิดเสมอว่าฝีปากของเธอสามารถฆ่าคนได้ แต่ตอนนี้เธอรู้สึกหนักใจกับคำพูดไม่กี่คำของ Li Tingchen และไม่รู้จะพูดอะไร

“หมาป่าตาขาวตัวน้อย ความกรุณาของน้ำหยดหนึ่งได้รับการตอบแทนด้วยน้ำแร่ ฉันช่วยคุณหลายครั้งแล้ว คุณคิดว่ามันเพียงไม่กี่ครั้ง คุณตอบแทนมันไหม”

Li Tingchen ยังคงไร้ยางอาย มองไปที่ Ye Chuchu ที่คับแคบและไม่รู้จะทำอย่างไร อารมณ์ของเขาดีขึ้นมากอย่างอธิบายไม่ได้

ยัง...ไม่ชัดเจน

Ye Chuchu คิดโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่ว่าเธอจะคิดอย่างไร มีบางอย่างผิดปกติ และเธอยังไม่สามารถบอกได้ว่าอะไรผิด

Ye Chuchu สูญเสียเล็กน้อย

“เย่ ชูชู สักวันเจ้าจะคิดออก บัดนี้ จงมาตอบแทนบุญคุณ”

Li Tingchen ดูเหมือนจะเห็นว่า Ye Chuchu กำลังคิดอะไรอยู่ จากนั้นยื่นมือออกไปเพื่อดึง Ye Chuchu เข้าใกล้แขนของเขา ถูริมฝีปากที่มีสีดอกกุหลาบของ Ye Chuchu ด้วยนิ้วเรียวราวกับหยก และพูดด้วยเสียงต่ำอย่างเย้ายวน

"เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน!"

Ye Chuchu เอื้อมมือไปจับนิ้วของ Li Tingchen

Li Tingchen เลิกคิ้วยาวที่สวยงามของเขาเล็กน้อย ไม่พูด รอให้ Ye Chuchu พูด

“แล้ว...ต้องจ่ายคืนกี่เท่า?”

Ye Chuchu เปิดดวงตาขนาดใหญ่ของเธอและมองไปที่ Li Tingchen อย่างชัดเจน

Li Tingchen คิดว่า Ye Chuchu จะปฏิเสธ แต่เขาไม่คาดคิดว่า Ye Chuchu จะพูดเช่นนั้น

สิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากทัศนคติก่อนหน้านี้

"คุณหัวเราะทำไม?"

เมื่อเห็นว่า Li Tingchen ไม่ตอบ แต่ยังคงหัวเราะ เย่ Chuchu ก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย

“เย่ ชูชู คุณรู้ผลของการพูดอะไรแบบนี้ไหม”

การแสดงออกของ Li Tingchen กลายเป็นเย็นชาและเขาพูดด้วยเสียงต่ำ

"ฉัน……"

“ในเมื่อเจ้าสัญญาว่าจะตอบแทนน้ำใจเช่นนี้ เมื่อไรข้าจะบอกให้หยุด เมื่อไหร่จะสิ้นสุด เจ้าไม่มีสิทธิ์หยุด เข้าใจไหม”

Li Tingchen ยังคงไม่เปิดโอกาสให้ Ye Chuchu พูด เสียงของเขาต่ำและครอบงำ จากนั้นเขาก็ปล่อย Ye Chuchu

Ye Chuchu กระพริบตา แต่ไม่ตอบสนองสักครู่

Li Tingchen แปลว่าอะไร?

คุณหมายความว่าอะไรที่จะจบลงได้ก็ต่อเมื่อเขาเรียกร้องให้หยุด?

แล้วถ้าเขาไม่หยุดเธอไปตลอดชีวิตเธอจะต้องอยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิตไม่ใช่เหรอ?

"เฮ้! เดี๋ยวก่อน..."

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เย่ ชูชู หันกลับมาและเรียก หลี่ ถิงเฉิน

เรื่องตลก!

เธอยังต้องเติมเต็มความฝันของเธอและแต่งงานกับนายน้อยแห่งตระกูล Li ถ้าชายคนนี้ไม่ปล่อยมือแล้วเธอจะทำอะไรให้สำเร็จ ลุยเลย!

Li Tingchen ขึ้นไปชั้นบนแล้ว และเมื่อเขาได้ยินเสียงของ Ye Chuchu ริมฝีปากบางเซ็กซี่ของเขาก็แสดงรอยยิ้มที่ชั่วร้าย

ยังคงสับสนและหลอกลวงเหมือนเมื่อ 7 ปีที่แล้ว

"ฉันขอโทษ มิสเย่อ นายน้อยกำลังจะงีบหลับ ได้โปรดอย่ารบกวนนายน้อย"

สาวใช้หยุด Ye Chuchu โดยตรงและพูดอย่างเย็นชา

จากมุมมองของสาวใช้ Ye Chuchu ก็เหมือนกับผู้หญิงเหล่านั้นที่ยึดติดกับผู้มีอำนาจและขายเนื้อเพื่อผลกำไร พวกเขากำลังยั่วยวนเจ้านายสาวของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงเกลียด Ye Chuchu เป็นอย่างมาก

แต่เนื่องจากทัศนคติของอาจารย์หนุ่มที่มีต่อ Ye Chuchu เธอจึงไม่กล้าที่จะโจ่งแจ้งเกินไป ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงสวมใบหน้าของ Ye Chuchu และจะเป็นการดีหากจะทำให้ Ye Chuchu ลำบากขึ้น

แต่ Ye Chuchu ไม่ได้สนใจสาวใช้เลย และกำลังจะขึ้นไปชั้นบนหลังจากขวางแขนของสาวใช้ไว้

เมื่อเห็นว่า Ye Chuchu ไม่จริงจังกับตัวเอง สาวใช้ก็โกรธทันทีและก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุด Ye Chuchu

“คุณเย่ คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดเมื่อกี้เหรอ”

ประโยคนี้มีนัยของดินปืนอยู่แล้ว

คิ้วสวยของ Ye Chuchu ขมวดเล็กน้อย เธอไม่ได้โง่ ดังนั้นเธอจึงตระหนักถึงความเป็นปฏิปักษ์ของสาวใช้ที่มีต่อเธอ

“คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน”

Ye Chuchu ยังมีใบหน้าเย็นชาไม่พอใจเล็กน้อย