บทที่ 20

Ye Chuchu เดินไปจับมือกับ Li Gang รอยยิ้มบนใบหน้าที่บอบบางของเธอยังคงเหมือนเดิม

"ฉันขอถามได้ไหม ทำไมคุณเย่ถึงแสดงในส่วนนี้"

ผู้ผลิตถามจากด้านข้าง โดยไม่ได้ถามถึงทักษะการแสดงของ Ye Chuchu แต่แค่รู้สึกสับสนเล็กน้อยเกี่ยวกับการแสดงของ Ye Chuchu

“เพราะฉันคิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดเกี่ยวกับการตายครั้งสุดท้ายของ Qingxin คือทักษะการแสดงของนักแสดง อารมณ์ต่างๆ จะเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่นาที ฉันอยากลองจริงๆ”

Ye Chuchu กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ว้าว!

ผู้คนในที่เกิดเหตุอยู่ในความโกลาหล และพวกเขาแสดงฉากที่ยากเช่นนี้เพียงเพราะพวกเขาอยากลอง พวกเขาไม่กลัวว่าจะผ่านไปไม่ได้เหรอ?

อย่างไรก็ตาม Ye Chuchu ผ่านไปแล้วจริงๆ

"ฉันชื่นชมคนที่กล้าหาญพอที่จะท้าทาย Miss Ye และหวังว่าจะได้ร่วมงานกับคุณ"

Li Gang ไม่ได้คิดมาก ถ้า Ye Chuchu เลือกส่วนสะพานที่ควบคุมง่าย ก็จะไม่สร้างความแตกต่าง

Li Gang บอกหมายเลขโทรศัพท์มือถือของ Ye Chuchu จากนั้นจึงสิ้นสุดการออดิชั่นสำหรับการออดิชั่น

ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน Ye Chuchu ออกมาจากห้องออดิชั่นและต้องการโทรหา Mu Mu เพื่อบอกข่าวดีกับเธอ

“เฮ้ นี่พนักงานทำความสะอาดไม่ใช่เหรอ? คุณมาที่นี่เพื่อออดิชั่นด้วยเหรอ? คุณไม่ดูตัวตนของคุณด้วยซ้ำ คุณคิดว่านักแสดงทำได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เสียงเยาะเย้ยดังขึ้นไม่ไกล Ye Chuchu ขมวดคิ้วด้วยคิ้วที่ยาวสวยงาม และมองไปที่ที่มาของเสียง

นั่นคือ An Rongrong และฉันเห็น An Rongrong เดินออกจากฐานภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่รายล้อมไปด้วยกลุ่มคน ใบหน้าของเธอที่แต่งหน้าอย่างสวยงามเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยและดูถูกเหยียดหยาม

“ซิสเตอร์หรงหรง คุณรู้จักเธอไหม”

หญิงสาวด้านข้างมองไปที่ Ye Chuchu อย่างสงสัยและถาม

“แน่นอน ฉันรู้จักเธอ เธอทำงานเป็นคนทำความสะอาดในสวรรค์และโลก ตอนที่ฉันไปรับใครสักคน ฉันบังเอิญเห็นเธอปฏิบัติหน้าที่ เธอไม่เพียงหยาบคายเท่านั้น แต่ยังขู่อีกด้วย”

อัน หรงหรง มองไปที่ เย่ ชูชู อย่างภาคภูมิใจ และพูดช้าๆ

“จริงสิ คนๆ นี้ไม่รู้จักคุณเหรอ?”

หญิงสาวยังคงถามอย่างสงสัย

“เพราะฉันรู้จักฉันเองที่ฉันพูดแบบนั้น เขายังบอกด้วยว่าการเป็นนักแสดงไม่มีอะไรดีเลย และทำให้อาชีพนักแสดงลดคุณค่าลงจนเหลืออะไร เห็นไหม ในที่สุดฉันก็มาออดิชั่นจริงๆ”

อันหรงหรงยังคงพูดเรื่องไร้สาระอย่างต่อเนื่อง

Ye Chuchu ฟังคำพูดของ An Rongrong แววตาที่มีเสน่ห์ของเธอแสดงความรังเกียจ

อันหรงหรงคนนี้คงเกลียดเธอเพราะไม่มีใครช่วยเธอในวันนั้นและทำให้เธอรู้สึกอายมาก

“ทำไมคนๆ นี้ช่างไร้ยางอายนัก ในเมื่อเจ้าดูถูกนักแสดง เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”

หญิงสาวที่มีบุคลิกหุนหันพลันแล่นพูดตรงๆ

"ปัญญาอ่อน."

Ye Chuchu ไม่ต้องการให้ความสนใจกับคนเหล่านี้ ทิ้งคำพูดไว้และเดินไปที่ป้ายรถเมล์

“เฮ้ หยิกฉันแล้วหยุด นายเรียกใครว่าปัญญาอ่อน”

ผู้หญิงคนนั้นชื่อ Zhu Hui เธอเป็นน้องใหม่ในวงการบันเทิงและบุคลิกของเธอก็ร้อนแรง

“ข้าไม่ได้พูดถึงเจ้า” เย่ ฉูฉู่ กล่าวเบาๆ

"..."

คนยังสามารถจับผิด?

Ye Chuchu นี้ไม่อยู่ในบรรทัดอย่างสมบูรณ์

Zhu Hui รู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่อย่างใดเธอรู้สึกอึดอัดอย่างมากราวกับว่าเธอกินแมลงวัน

แต่ Ye Chuchu บอกว่าเขาไม่ได้ดุเธอ และเธอไม่สามารถสร้างปัญหาโดยไม่มีเหตุผลได้จริงๆ

Zhu Hui บอกว่าเธออกหัก

เมื่อเห็นฉากนี้จากด้านข้าง An Rongrong ก็หรี่ตาแล้วพูดว่า:

"Ye Chuchu คุณเป็นน้องใหม่ Zhu Hui อยู่ในวงการมาหนึ่งปีแล้วและถือว่าเป็นรุ่นพี่ของคุณ คุณไม่รู้จะทักทายอย่างไรเมื่อเจอรุ่นพี่"

เย่ ชูชู: "..."

นี่พยายามจับผิดด้วยวิธีต่างๆ หรือเปล่า?

เมื่อมองไปที่ Zhu Hui ฉันเห็นว่า Zhu Hui ไม่พูด แต่ท่าทีของเธอชัดเจนอยู่แล้วว่า "วันนี้คุณต้องทักทายฉัน ไม่งั้นฉันจะไม่ปล่อยคุณไป"

"คุณจู ฉันขอถามหน่อย คุณได้รับรางวัลอะไร คุณมีบทบาทสำคัญอะไร คุณได้รับเกียรติอะไร"

Ye Chuchu ยังคงถามอย่างอารมณ์ดี

"ฉัน……"

Zhu Hui รู้สึกทึ่งกับคำถามของ Ye Chuchu และจากนั้นคิดว่าเธอไม่เคยมีประสบการณ์ในสิ่งที่ Ye Chuchu พูด

ปากของ Ye Chuchu โค้งเป็นรอยยิ้มจาง ๆ

ในเวลานี้ Zhu Hui เท่านั้นที่ตระหนักว่า Ye Chuchu ไม่ได้แต่งหน้าด้วยซ้ำ

“ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว ฉันจะเรียกคุณว่ารุ่นพี่ คุณกล้าตกลงไหม”

น้ำเสียงนั้นชัดเจนและเบา และน้ำเสียงปราศจากอารมณ์ใดๆ

"ฉัน……"

Zhu Hui ตกตะลึงอีกครั้งเธอกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นผู้อาวุโสได้อย่างไรหลังจากอยู่ในวงการมาหนึ่งปี?

“เย่ ชูชู เจ้าดูถูกจู้ฮุยหรือ?”

อันหรงหรงยังคงพูดอย่างไม่เต็มใจจากด้านข้าง

"..."

Ye Chuchu หันศีรษะของเธอไปมองที่ An Rongrong เพียงเพื่อเห็นว่า An Rongrong ยกคางของเธออย่างมีชัยชนะมาที่เธอ

Ye Chuchu ขมวดคิ้ว เธอภูมิใจอะไร