บทที่ 5

An Rongrong ยังคงโกรธที่ Ye Chuchu หยาบคายกับเธอ แต่เมื่อเธอได้ยินประโยคนี้ เธอลืมตาขึ้นและพูดว่า

“เปล่า แค่ขอให้เธอหยิบบัตรงานออกมา”

Lu Yunhao หล่อเหลาและสดใส ด้วยสีหน้าสบายๆ แต่ดวงตาที่ลึกล้ำของเขาจับจ้องไปที่หลังของ Ye Chuchu

เขาคิดไม่ผิด คนทำความสะอาดนี้คือ Ye Chuchu

เมื่อวานนี้เขาส่งเธอไปที่ห้องของชายชราด้วยมือของเขาเอง และเขาเสียใจมากจนแทบจะหายใจไม่ออก

อย่างไรก็ตามเธอไม่เปิดปากของเธอเพื่อขอความช่วยเหลือสักคำราวกับว่าเธอยอมรับชะตากรรมของเธอแล้ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขารู้ว่าเธอหนีไปได้ เขาก็ดีใจจนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

พระเจ้าทรงทราบดีว่าในเวลานั้นเขาทุกข์ยากเพียงไร รอคอยให้ Ye Chuchu มาหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ

แต่ไม่มี.

เขารอทั้งคืน แต่เธอก็ไม่ปรากฏตัว

ไม่เพียงแต่เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เท่านั้น เป็นเวลาหลายปีแล้วที่ Ye Chuchu ไม่เคยมีอะไรจะถามเขาเลย

คุณคาดหวังที่จะทำอะไรในครั้งนี้?

ทั้งหมดที่เขาทำคือขอให้ Ye Chuchu พูดอะไรบางอย่างกับเขา

แม้จะเป็นการต่อต้านธรรมดาก็ตาม.

อัน หรงหรงมองที่หลังของเย่ ชูชูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เธอไม่เคยคิดเลยว่าคนๆ นี้จะไม่ใช่คนทำความสะอาดที่นี่

แล้วเธอเป็นใคร?

นี่เขามาแอบถ่ายรูปเธอจริงๆหรอ?

หากเป็นเช่นนั้น นางจะปล่อยคนผู้นี้ไปไม่ได้ง่ายๆ!

“หยุด แสดงบัตรงานของคุณให้ฉันดู”

อันหรงหรงเดินไปหาเย่ ชูชูขณะพูด และมองไปที่เย่ ชูชูอย่างระแวดระวัง ป้องกันไม่ให้เย่ ชูชูทำอะไรที่จะทำร้ายเธอ

Ye Chuchu หายใจเข้าลึก ๆ หมุนตัวช้า ๆ และเอื้อมมือไปที่กระเป๋าหน้าอกของเธอ

ค่อยๆนำเนื้อหาออก

หลังจากนั้นเธอก็หันกลับมาช้าๆ โยนของในมือกลับและกำลังจะวิ่งหนี

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะมีเวลาวิ่ง มีคนคว้าคอเสื้อด้านหลังของเธอ และเธอก็เกือบถูกยกขึ้น!

หน้ากากบนใบหน้าของเธอก็ถูกถอดออกเช่นกัน Ye Chuchu รู้สึกหนาว: จบแล้ว!

“ Young Master Lu คุณยอดเยี่ยมมาก เธอไม่ใช่คนทำความสะอาดที่นี่จริงๆ!”

อันหรงหรงเปรียบเทียบใบหน้าของ Ye Chuchu กับบัตรงาน แล้วพูดด้วยความประหลาดใจ

Lu Yunhao คว้าคอเสื้อด้านหลังของ Ye Chuchu ด้วยมือขนาดใหญ่ของเขาและดวงตาของเขาก็ตกลงไปที่หลังมือของ Ye Chuchu แววตาของเขาดูเศร้าหมอง แต่อารมณ์นั้นหายไปในทันที

อันหรงหรงเล่นกับบัตรงานในมือ มองเย่ชูชูอย่างเย่อหยิ่ง แล้วพูดว่า

“คุณเป็นใคร ทำไมคุณเข้าไปในโรงแรมโดยแสร้งเป็นคนทำความสะอาด คุณมีแรงจูงใจที่ไม่บริสุทธิ์หรือไม่ คุณควรจะพูดความจริงไม่งั้นฉันจะส่งคุณไปที่สถานีตำรวจ มันไม่ง่ายเหมือน ตอนนี้มันหายไปแล้ว”

Ye Chuchu ปิดตาของเธอแล้วเปิดขึ้น ความเย็นวาบในดวงตาที่ชัดเจนของเธอ

“นายท่าน กรุณาปล่อยมือของท่าน”

แม้ว่าคำพูดจะให้เกียรติมาก แต่ก็เต็มไปด้วยการกัดฟัน

ดูเหมือนว่าเธอต้องการที่จะตัดมือที่จับคอของเธอออก!

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่หยุนห่าวมีท่าทางแปลก ๆ บนใบหน้าที่หล่อเหลาและสดใสของเขา ราวกับว่าเขาไม่คาดคิดว่า Ye Chuchu จะพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้

ครู่หนึ่งเขาก็ปล่อยมืออย่างเชื่อฟัง

"นายน้อยลู่ คุณจะปล่อยเธอไปได้อย่างไร ถ้าเธอฉวยโอกาสวิ่งหนีล่ะ"

เมื่ออันหรงหรงเห็นภาพดังกล่าว เธอเบะปากทันทีและพูดว่า ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธที่ตุ้งติ้ง และเธอยังบิดร่างกายของเธออย่างจงใจ

อาการขนลุกของ Ye Chuchu ลดลงอีกครั้ง

ดวงตาที่ใสและสดใสมองไปที่ Lu Yunhao แต่เห็นว่า Lu Yunhao กำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ร้อนแรง

จู่ๆ ความขยะแขยงก็แวบเข้ามาในใจของเธอ ความขยะแขยงนั้นมาจากไหนก็ไม่รู้ แต่เธอแค่ไม่ชอบให้หลู่หยุนห่าวมองเธอแบบนี้