1- กะ เกิดอะไรขึ้น

Talk อลิช

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการที่หนักอึ้งไปทั้งหัว เพราะไม่เคยดื่มมาก่อนแต่ถูกแพรเพื่อนสนิทบังคับให้ดื่ม แถมยังบังคับให้ฉันแต่งตัวด้วยชุดที่วาบหวิว นี่ถ้าไม่ใช่วันเกิดของเธอฉันคงไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ๆ

เมื่อคืนฉันจำได้ว่าดื่มเหล้าจากแก้วของผู้ชายโต๊ะข้างๆ แล้วก็เมาชนิดที่ว่าจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองกลับห้องมาได้ยังไง พอกันทีนี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ฉันจะดื่ม

ฉันพยุงตัวเองลุกขึ้นมันรู้สึกหนาวๆ โล่งๆ เหมือนไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้า จึงค่อยๆ ก้มลงมองตัวเอง ก่อนที่สายตาของฉันจะเบิกกว้างเมื่อพบว่าท่อนบนของตัวเองไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่อยู่เลยสักชิ้น

“ยะ อย่าบอกนะว่า….” มือของฉันจับที่ผ้าห่มก่อนจะค่อยๆ เปิดออกดูท้อนล่างของตัวเอง ซึ่งมันก็เปลือยเปล่าไม่ต่างอะไรกับท่อนบน “ฉันเมาหนักถึงขนาดแก้ผ้านอนเลยหรอเนี่ย”

อลิชเอ้ย ถ้าพ่อรู้ว่ากินเหล้าจนเมาไม่ได้สติแบบนี้ต้องโดนก้านมะยมตีก้นลายแน่ๆ

จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงใครสักคนหายใจ ซึ่งมันไม่ได้เสียงหายใจของฉันแน่ๆ จึงค่อยๆ หันมองข้างๆ กับตัวเอง

และนั่น!! ทำให้ฉันกำลังจะกรี๊ดออกมาแต่ก็ต้องยกมือมาปิดปากตัวเองไว้ เมื่อหันมองข้างๆ ตัวเองแล้วเจอกับแผ่นหลังของผู้ชาย

ขะ เขาคือใคร ทะ ทำไมถึงมาอยู่ร่วมเตียงกับฉันแบบนี้

ฉันตั้งสติ หายใจเข้าออกช้าๆ บางทีอาจจะยังเมาค้างอยู่ทำให้ตาลายมองเห็นภาพหลอน สองมือของฉันยกขึ้นมาขยี้ตาตัวเองรัวๆ ก่อนจะเพ่งมองอีกครั้ง ก็ยังเห็นแผ่นหลังของผู้ชายอยู่เหมือนเดิม

กะ เกิดอะไรขึ้น!!

หัวใจดวงน้อยๆ ของเริ่มเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ ฉันกวาดสายตามองไปมองๆ ห้องอีกครั้งถึงได้รู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของตัวเอง

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!! ที่นี่คือที่ไหน แล้วห้องของใคร

ในขณะที่ฉันกำลังพยายามคิดว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ผู้ชายที่นอนอยู่เขาก็พลิกตัวนอนหงาย ทำให้ฉันมองเห็นใบหน้าของเขา

“คะ คุณคานส์” ฉันยกมือขึ้นมาปิดปากอย่างตกใจอีกครั้ง เมื่อรู้ว่าเมื่อคืนฉันนอนกับใคร

คุณคานส์คือเจ้าของบริษัทที่ฉันเป็นพนักงานฝ่ายบัญชีอยู่ ฉันจำเขาได้แม่นเพราะเวลาที่เขาเดินผ่านฉันก็จะแอบมองอยู่ตลอด ด้วยบุคลิกหน้าตาฐานะของเขา แถมยังเป็นเจ้าของบริษัท ไม่แปลกที่พนักงานผู้หญิงในบริษัทจะหมายตา แต่ทว่าเขาก็ไม่เคยชายตามองใครเลย

ละ แล้วทำไมฉันถึงมานอนกับคุณคานส์ได้ มันเกิดอะไรขึ้น

ฉันนั่งตัวแข็งทื่อ พยายามคิดว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ฉันมาไปวันเกิดเพื่อนที่คลับแล้วทำไมถึงตื่นขึ้นมาบนเตียงเดียวกับเจ้าของบริษัทที่ทำงานได้ยังไง

ฉันนั่งสะตั้นอยู่บนเตียงนานหลายนาที ก่อนจะคิดขึ้นมาได้ว่าต้องรีบออกไปจากที่นี่ ต้องรีบหนีก่อนที่คุณคานส์จะตื่นขึ้นมาแล้วเห็นหน้าของฉัน

พอคิดได้แบบนั้นฉันก็รีบลุกขึ้น แต่ทว่าตรงนั้นของฉันมันรู้สึกเจ็บเอามากๆ จนทำให้เกือบจะล้มฟุบลงพื้น โชคดีที่ก้มลงจับเตียงไว้ทัน

“โอ้ย~ ทำไมถึงเจ็บขนาดนี้นะ” ฉันหนีบขาไว้จนเกร็ง พยายามหายใจเข้าออกช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองที่เตียง เพราะกลัวว่าคุณคานส์จะตื่นขึ้นมา

แต่!! สายตาของฉันดันมองเห็นเลือดที่ติดอยู่บนผ้าปูที่นอนเป็นวงกว้าง

นะ นั่นมันเลือดใคร ทำไมถึงเปื้อนอยู่ตรงที่ฉันนอน

ฉันก้มลงมองที่หว่างขาของตัวเองแล้วเห็นว่ามีสะเก็ดเลือดติดอยู่ ก่อนจะมองเห็นเสื้อผ้าของตัวเองที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นห้องไปหมด